Funkcjonariusz Policji nienależnie pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, gdyż faktycznie posiadał lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej pełnienia służby, zatem zobowiązany jest do zwrotu tego świadczenia.
Użycie samochodu jako broni nie spełnia kryteriów „przedmiotu podobnie niebezpiecznego” w rozumieniu art. 223 § 1 k.k. Sąd musi ponownie rozpatrzyć instancyjną kontrolę orzeczenia w związku z błędną kwalifikacją prawną.
Protokoły z posiedzeń Rady Polityki Pieniężnej, objęte klauzulą "zastrzeżone", nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna. Decyzja administracyjna w tym zakresie jest zgodna z prawem, a sąd administracyjny potwierdził jej legalność.
Dyrektor KIS może wygasić interpretację indywidualną w części, jeśli niezgodna z interpretacją ogólną, opierając się na zasadach wykładni systemowej i funkcjonalnej, bez wygaszenia całości.
Protokoły przesłuchań świadków z akt postępowania dyscyplinarnego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a ich udostępnienie nie jest obowiązkiem, nawet wobec wniosku o dostęp do informacji publicznej.
Zajęcie pasa drogowego bez zharmonizowanego zezwoleń zarządcy drogi, poprzez umieszczenie reklam, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej w wymiarze dziesięciokrotnym stawki opłaty, zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.
Skarga kasacyjna w przedmiocie umorzenia postępowania o zwrot nieruchomości pozostaje bezzasadna, gdyż działka będąca przedmiotem sporu nie jest wynikiem wywłaszczenia, co wyklucza stosowanie przepisów o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości. Decyzje administracyjne oraz wyrok sądu I instancji są prawidłowe i zgodne z prawem.
Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą koniecznością uchylenia wyroku i umorzenia postępowania. Organ procesowy zobowiązany jest uwzględniać tę przesłankę na każdym etapie postępowania.
Skarżąca K.P. nie uiściwszy wymaganego wpisu sądowego, pomimo prawidłowego wezwania, musi liczyć się z prawnymi konsekwencjami proceduralnymi, w tym z odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny, co zostało podtrzymane przez NSA.
NSA stwierdza, że decyzja o odmowie przyjęcia skarżącego na Gdański Uniwersytet Medyczny w drodze przeniesienia była zgodna z prawej, oparta na właściwej interpretacji regulaminowych przesłanek oraz nieprzekroczeniu limitów rekrutacyjnych uczelni.
Postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy rozstrzygnięcie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii cywilnej o własność lokalu. Brak decyzji w tej materii uniemożliwia merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego co do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu.
W okresie obowiązywania stanu epidemii regulacja art. 15zzr ust. 1 ustawy COVID-19 ma zastosowanie również do terminów prawa podatkowego, w tym do sześciomiesięcznego terminu zgłoszenia darowizny, co oznacza ochronę prawną dla podatnika poprzez uznanie zawieszenia biegu tego terminu.
NSA potwierdził, że w postępowaniach o udostępnienie danych osobowych wszczętych przed 25 maja 2018 r. stosuje się przepisy ustawy z 1997 r. Opinia o realnych potrzebach wnioskodawcy musi być dokładnie zbadana. Skarga kasacyjna Prezesa UODO została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że przedłużenie czasu trwania procedur wobec cudzoziemców, w przypadku gdy warunki postępowania nie są usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami, stanowi bezczynność administracyjną. Zasady proporcjonalności wymagają stałej oceny okoliczności przepisów nadzwyczajnych.
Niezastosowanie regulacji art. 100c i 100d u.p.o.u. nie może być podstawą uznania bezczynności Wojewody. Zawieszenie biegu terminów załatwiania spraw powoduje brak podstaw do zarzutu bezczynności.
Decyzja Ministra Finansów, nakazująca Powiatowi Oświęcimskiemu zwrot nienależnie uzyskanej kwoty subwencji oświatowej za 2017 r., była prawidłowa, ponieważ organ nie naruszył procedur doręczeń, a ustalenia dotyczące zawyżenia liczby słuchaczy w systemie informacji oświatowej oparto na poprawnych danych.
Odpowiedzialność solidarnej członka zarządu za zaległości podatkowe w opłacie paliwowej wymaga wykazania bezskuteczności egzekucji oraz zaniedbania obowiązku złożenia wniosku o upadłość w odpowiednim czasie. Wyrok NSA potwierdza prawidłowość zastosowania art. 116 Ordynacji podatkowej.
Skarga kasacyjna M. B. została oddalona przez NSA z uwagi na brak uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Argumentacja Strony dotycząca instrumentalności postępowania karnego i nierzetelności oceny dowodów została uznana za niewystarczającą.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Skarżący nie sprostał obowiązkowi wykazania nierzetelności ustaleń faktycznych i przepisów materialnych wykonanych przez organy podatkowe oraz WSA, co skutkuje potwierdzeniem decyzji z brakiem praw do odliczenia VAT z faktur niewykonanych usług.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził obowiązek zwrotu przez beneficjenta nienależnie uzyskanych środków unijnych na projekt realizowany na podstawie fałszywych dokumentów, uznając czynność za nieprawidłowość zgodną z rozporządzeniem 1083/2006 i zasadami u.f.p.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w postępowaniu o prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami RP, za dokument urzędowy uznaje się księgę hipoteczną, a nie dokumenty okupacyjne. Związanie oceną prawną zawartą w uprzednich wyrokach obowiązuje w ponownym postępowaniu.
Opłata targowa, zgodnie z art. 19 pkt 1 lit. a u.p.o.l., ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowiskach. Przyjęcie tego charakteru nie narusza konstytucyjnej zasady równości. Kompetencja gminy w zakresie ustalania stawek opłaty targowej nie została przekroczona.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Zarządu Dzielnicy m.st. Warszawy, uznając błędną wykładnię prawa materialnego oraz nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego przez organ, co skutkuje stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały przez sąd pierwszej instancji.
W braku definicji legalnej pojęcia "działania bojowe" należy stosować jego interpretację potoczną. Odmowa wydania zaświadczenia na podstawie mylnej interpretacji kwalifikacji bojowych jest bezzasadna.