W sprawach o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, złożonych po 1 stycznia 2024 r., stosowanie przepisów sprzed nowelizacji możliwe jest, jeżeli prawo do świadczenia "powstało" do 31 grudnia 2023 r. w rozumieniu wcześniejszego spełnienia wskazanych ustawą przesłanek.

W przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, za nierzetelne księgi rachunkowe, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą być uznane za dowód księgowego w postępowaniu podatkowym, niezależnie od ich formalnego charakteru.

Stwierdzenie naruszenia prawa w decyzji organu I instancji jest zasadne, gdy upływ terminu 5 lat od doręczenia decyzji pociąga za sobą materialnoprawne konsekwencje, co obliguje organ odwoławczy do uwzględnienia tego terminu przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny nakazał ponowne rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wskazując na konieczność szczegółowego odniesienia się do zarzutów dotyczących legalności decyzji wywłaszczeniowej i jej rażącego naruszenia przepisów prawa.

O braku przesłanek rażącego naruszenia obowiązków rodzinnych przez lokatora Domu Pomocy Społecznej nie spełnia przesłanek z art. 64 pkt 7 u.p.s., a decyzja o zwolnieniu z opłat ma charakter uznaniowy.

Postępowanie administracyjne powinno być formalnie zamknięte decyzją administracyjną potwierdzającą umorzenie z mocy prawa, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, celem ochrony pewności i bezpieczeństwa prawnego stron postępowania.

W postępowaniach dotyczących nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego po nowelizacji Prawa budowlanego z 2020 r., zastosowania nie ma art. 27 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy, a przepisy dotyczące kary muszą odwoływać się do art. 59i Prawa budowlanego, zwłaszcza gdy wszczęcie postępowania miało miejsce po 19 września 2020 r.

W przypadku przekazywania poprawionych wyników prac geodezyjnych, organ administracji publicznej ma prawo dokonywać wielokrotnej weryfikacji tych wyników, co nie stanowi bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania, jeśli organ działa w ramach wyznaczonych terminów prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nierozeznanie żądania organizacji społecznej o wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu przez organ administracji publicznej stanowi bezczynność z rażącym naruszeniem prawa wymagającym formalnego rozstrzygnięcia.

Kompetencja do zastosowania stawki VAT 0% w przypadku transakcji WDT oraz eksportowych wymaga dochowania należytej staranności przy realizacji i dokumentacji dostaw; jej brak uniemożliwia skorzystanie z preferencyjnej stawki, niezależnie od wewnętrznych ustaleń umownych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Przewodniczącego KRRiT, podtrzymując decyzję WSA o stwierdzeniu rażącej bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku Fundacji B., a także utrzymując nałożone sankcje finansowe.

NSA: W sprawie o świadczenie pielęgnacyjne, wykonywanie opieki przez osobę w stopniu znacznym nie oznacza zdolności do wykonywania obowiązków opiekuńczych przez inną osobę. Umowa społeczna o stałej opiece nie wyklucza pomocy incydentalnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że umiejętność dowodu zgodności z prawem podatkowym i materialnym spoczywa na spółce. Stwierdzono, że naruszenie prawa rachunkowego wyklucza jego uznanie jako dowodowego w postępowaniu podatkowym.

Oprocentowanie nadpłaty podatku, o którym stanowi art. 78 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), przysługuje także w przypadku, jeżeli nadpłata powstała w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności postanowienia o zaliczeniu wpłat dokonanych przez podatnika, wydawanym na podstawie art. 62 § 4 tej ustawy.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), dalej "o.p.", organ odwoławczy umarzając postępowanie odwoławcze na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 o.p. ma obowiązek odnieść się w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia merytorycznie do zarzutów dotyczących zasadności wydania decyzji o zabezpieczeniu

Kulminacyjnym punktem orzeczenia NSA było uchylenie decyzji oraz wyroku WSA, podkreślając, że nałożenie kary pieniężnej na "M." Sp. z o.o. sp. k. było bezzasadne z powodu niewłaściwego zastosowania przepisów prawa farmaceutycznego dotyczących inspekcji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty skarżących dotyczące naruszeń proceduralnych nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a postępowanie Prezesa NFZ w zakresie konkursu ofert było zgodne z przepisami prawa.

Organ administracyjny zobowiązany jest wydać formalne rozstrzygnięcie w odniesieniu do wniosku organizacji społecznej, nawet w przypadku postępowań wszczynanych z urzędu, a jego zaniechanie stanowi rażącą bezczynność, naruszającą prawo strony do sądu i procedury odwoławczej.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o postępowanie ws. naruszeń nadawcy z art. 18 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym nałożenie grzywny i przyznanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącej Fundacji.

Organ administracji publicznej, zobowiązany do prowadzenia postępowania administracyjnego z urzędu, nie może pozostawiać wniosku bez formalnego rozpatrzenia, a bezczynność w tym zakresie uzasadnia wymierzenie mu sankcji finansowych.

Naruszenie zasady konkurencyjności poprzez ustanowienie niedostosowanych wymogów dla oferentów w procesie zamówień publicznych uzasadnia nakładanie korekty finansowej, jeśli istnieje potencjalne ryzyko szkody budżetu UE. Wymóg posiadania określonego kodu PKD, nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, ogranicza konkurencję.

Ustalenie, że skarżący nie prowadził samodzielnej działalności rolniczej, a jedynie pozorował jej charakter, współpracując z innymi, ilustruje celową koordynację działań w celu uzyskania sztucznych korzyści płatnościowych, co stanowi naruszenie art. 60 rozporządzenia 1306/2013.

Operat szacunkowy stanowi wystarczającą podstawę do ustalenia opłaty adiacenckiej, o ile nie zostanie skutecznie zakwestionowany. Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona bez wskazania konkretnych naruszeń przepisów określających standardy sporządzania operatu.

Oznaczenie produktu spożywczego jako "cukier brązowy", gdy w rzeczywistości jest to mieszanina cukru białego i karmelu, wprowadza konsumentów w błąd i narusza przepisy rozporządzenia 1169/2011 dotyczące rzetelności informacji o produkcie.