Informacje wymagające znacznego wysiłku i zasobów na ich przetworzenie, w tym anonimizację dokumentów, należy uznać za informacje przetworzone, wymagające wykazania szczególnego interesu publicznego przez wnioskodawcę.
Uchwała w sprawie ustalenia zasad przyznawania i wysokości diet radnych, jako akt prawa miejscowego, wymagała publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak skutkuje nieważnością uchwały.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r., stwierdzający niekonstytucyjność art. 156 § 2 K.p.a. w zakresie pominięcia ustawodawczego, nie stanowi podstawy do wzruszenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania, jeśli decyzja zapadła przed zmianą przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w 2021 r.
Bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu żądania organizacji społecznej, wymagająca wydania formalnego rozstrzygnięcia, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające zastosowanie sankcji finansowych.
Orzeczenie dyscyplinarne dotyczące funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego nabiera prawomocności w momencie jego wydania przez organ odwoławczy, co uprawnia do niezwłocznego wykonania orzeczonej kary, niezależnie od doręczenia zainteresowanej stronie.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą bezczynności Starosty Skarżyskiego, uznając, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo błędów w uzasadnieniu, odpowiada prawu na podstawie art. 184 p.p.s.a.
Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, poprzez niezrozpatrzenie wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania nakładającego karę, dopuścił się rażącej bezczynności, uzasadniając sądową interwencję oraz sankcje finansowe.
Zażalenie na postanowienie organu administracji o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego jest niedopuszczalne. Wysokie sądy wypowiedziały się jednoznacznie, że taką decyzję można kwestionować jedynie w odwołaniu od decyzji lub w skardze do sądu administracyjnego.
Skarżący nie może być stroną w postępowaniu o wymeldowanie z samowoli budowlanej, gdyż nie posiada tytułu prawnego do lokalu. Obowiązek rozbiórki budynku wynikający z decyzji administracyjnej nie stanowi podstawy do przyznania przymiotu strony.
Przewodniczący KRRiT pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej, co stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniając wymierzenie grzywny oraz przyznanie odszkodowania. Organ administracyjny jest zobowiązany wydać postanowienie co do istoty wniosku, poprawiając swoje działanie proceduralne.
Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej przez Naczelny Sąd Administracyjny jako nieuzasadnione, pomimo błędów w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, które naruszyły zasady dwuinstancyjności i prawidłowego prowadzenia postępowania dowodowego.
Nauczycielem prywatnego nauczania, korzystającym ze zwolnienia VAT, może być osoba posiadająca wiedzę i umiejętności do prowadzenia zajęć, niezależnie od formalnego wykształcenia kierunkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wojewody Małopolskiego, uznając iż zarzuty dotyczące błędnej interpretacji przepisów prawa materialnego i procesowego nie znajdują uzasadnienia w treści wniesionej skargi ani w stanie faktycznym sprawy.
Stwierdzenie nieważności uchwały nr LXIII/408/22 w zakresie oznaczenia działek jako obszary rolne, skutkowało ograniczeniem władztwa planistycznego gminy i naruszeniem interesu prawnego poprzez niezachowanie obowiązku ochrony oraz uwzględnienia udokumentowanych złóż kopalin w studium.
Decyzje administracyjne zatwierdzające projekt podziału nieruchomości muszą być jednoznacznie zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co wymaga pełnej i profesjonalnej dokumentacji. W przypadku braku niezbędnych materiałów decyzje te muszą być uchylone.
W przypadku wniosku o rozłożenie na raty opłaty podwyższonej, organ powinien dokonać wszechstronnej i szczegółowej oceny przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, uwzględniając indywidualne okoliczności finansowe strony.
W postępowaniu administracyjnym skarżący jest zobowiązany wykazać indywidualny interes prawny do samodzielnego uczestnictwa. Brak jego wykazania skutkuje prawidłowością decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze.
Postępowanie administracyjne, którego wszczęcie wynika z żądania organizacji społecznej, musi być zakończone formalnym postanowieniem. Bezczynność w tym zakresie, szczególnie rażąca, podlega ocenie sądu administracyjnego, co uzasadnia nałożenie sankcji na organ.
W przypadku bezczynności organu administracji publicznej w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej, sądy administracyjne są uprawnione do uznania takiej bezczynności za rażące naruszenie prawa oraz nałożenia grzywny, gdy naruszenie to skutkuje niezałatwieniem sprawy w terminach ustawowych.
Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzez zezwolenie na budowę i eksploatację infrastruktury gazowej jest zgodne z art. 124 ust. 1 u.g.n., jeśli spełnia przesłanki związane z miejscowym planem zagospodarowania i prawidłowymi rokowaniami z właścicielem nieruchomości.
Niedostateczne rozważenie całokształtu materiału dowodowego oraz niepełne uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, stanowiące przeszkodę do skutecznej kontroli instancyjnej, uzasadniają uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Rezygnacja ze świadczenia pracy uzasadniona sprawowaniem nad osobą niepełnosprawną opieki, obejmującej działania domowe oraz codzienne wsparcie, wymaga uznania związku przyczynowego warunkującego prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.
Faktyczna zmiana miejsca służby funkcjonariusza SG może być uznana za delegowanie do czasowego pełnienia służby, skutkując świadczeniami, nawet przy braku formalnego rozkazu personalnego. Waga zmian faktycznych przewyższa wymogi formalne.
Wewnętrzny nabywca węglowy, spełniający materialnoprawne przesłanki zwolnienia, może opierać się na szerokim pojęciu 'dokumentu handlowego', obejmującym umowy i listy przewozowe, niezbędne dla wykazania przeznaczenia wyrobów węglowych na cele zwolnione z akcyzy.