Skoro zgłoszenie zamiaru wykonywania robót budowlanych, o którym mowa w art. 30 ust. 1b ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (uPb) następuje w procedurze tzw. milczącej zgody, w rozumieniu art. 1 pkt 1) Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.), to właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej jest obowiązany przy doręczaniu postanowienia wydawanego na podstawie art. 30 ust. 5c

Zamurowanie otworu drzwiowego prowadzącego do wyodrębnionego lokalu użytkowego bez zgody jego właściciela stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt budowlany (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Usługi zarządzania ryzykiem zakładów bukmacherskich są zwolnione z podatku VAT, gdyż stanowią integralną część działalności w zakresie gier hazardowych, co obejmuje także elementy kluczowe dla prowadzenia zakładów bukmacherskich, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy o VAT.

Obowiązki wynikające z działu III rozdziału 11a Ordynacji podatkowej, w tym dotyczące raportowania schematów podatkowych (MDR), mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej według art. 14b i następnych Ordynacji podatkowej. Przyjęte stanowisko dopuszcza interpretację przepisów zarówno materialnych, jak i proceduralnych, jeśli wpływają one na sytuację prawopodatkową wnioskodawcy.

Interes prawny uprawniający do udziału w postępowaniu o samowolę budowlaną może być oparty na przepisach cywilnoprawnych, a brak bezpośredniego sąsiedztwa nie wyklucza jego istnienia, gdy inwestycja może oddziaływać na nieruchomość zainteresowanego.

Jeżeli samoistny posiadacz dokonuje wszystkich czynności charakterystycznych dla właściciela, z wyłączeniem wpływu innych współwłaścicieli, to zgodnie z art. 3 ust. 3 u.p.o.l., obowiązek podatkowy od nieruchomości spoczywa na nim wyłącznie.

NSA podtrzymuje, że brak doręczenia decyzji adresatowi nie powoduje jej nieistnienia, a przedstawione przez spółkę alternatywne dowody nie wykazują wywozu towaru poza granice UE, co uzasadnia odmowę potwierdzenia wywozu i unieważnienie zgłoszenia celnego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego z uwagi na niewłaściwą obsadę sądu oraz wątpliwości co do niezależności i bezstronności sędziego orzekającego w sprawie, związanego z KRS w nowym trybie.

Skarga kasacyjna Z. L. na wyrok WSA we Wrocławiu, dotycząca ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla przedszkola, została oddalona, jako iż Burmistrz Polkowic prawidłowo ustalił liczbę uczniów i wysokość dotacji zgodnie z ustawą o finansowaniu zadań oświatowych.

Solidarną odpowiedzialność członków zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki można orzec, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość lub że niezłożenie było niezawinione (art. 116 o.p.).

NSA uznaje bieżące korygowanie wielkości dotacji w trakcie roku budżetowego jako zasadną praktykę, zgodnie z interesami finansów publicznych i regulacjami dotyczącymi uczniów faktycznie uczęszczających do placówek oświatowych.

Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za prawidłowe oraz brak podstaw do uchylenia wyroku w zakresie ustalenia wysokości i wypłaty dotacji oświatowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw do podważenia rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który prawidłowo zaakceptował ustalenia organu administracji w zakresie odmowy płatności rolnośrodowiskowej z uwagi na naruszenie wymaganych warunków.

Weryfikacja i bieżące korygowanie wysokości dotacji oświatowej przez organ dotujący w trakcie roku budżetowego, uwzględniające faktyczną liczbę uczniów, jest zgodne z przepisami o finansowaniu zadań oświatowych i finansach publicznych.

NSA potwierdza zasadność umorzenia postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA, uznając, że upływ trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji czyni postępowanie bezprzedmiotowym, co jest zgodne z Konstytucją i nie narusza zasady równości obywateli wobec prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle prawa materialnego dotyczącego specustawy drogowej, nie uznaje przymiotu strony dla cesjonariusza wierzytelności odszkodowawczej z tytułu przelewu, zgodnie z art. 12 ust. 4f, potwierdzając zakreślony krąg uprawnionych jako wyczerpujący.

Nieprzedstawienie przez Polskie Koleje Państwowe S.A. stosownych decyzji lub umów uprawniających do zarządu gruntami kolejowymi powoduje, iż nieruchomości te w dniu 27 maja 1990 r. z mocy prawa stały się własnością gmin, czego PKP nie może skutecznie kwestionować.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że błędne przypisanie statusu drogi publicznej stanowi podstawę do uchylenia decyzji, gdy zebrane materiały dowodowe niedostatecznie wykazują brak zaliczenia działki do kategorii dróg publicznych przed 31 grudnia 1998 r.

W przypadku opieki naprzemiennej, zgodnie z orzeczeniem sądu, świadczenie wychowawcze ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy przysługującej kwoty, niezależnie od formalnego ujęcia opieki w orzeczeniu.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną Gminy Miasta Gdyni, uznając, że nie wykazała ona przesłanek do nieodpłatnego przekazania nieruchomości, a wyrok Sądu I instancji, uwzględniający uznaniowość decyzji, odpowiadał prawu.

Brak szczegółowego odniesienia w uzasadnieniu wyroku do zarzutu dotyczącego tytułu i charakteru decyzji łącznego zobowiązania pieniężnego nie stanowi o jego nieprawidłowości, o ile decyzja spełnia wymogi ustalenia zobowiązania.

Gmina Jedwabno jest zobowiązana do zwrotu dotacji celowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, a zarzuty proceduralne i dotyczące przedawnienia obowiązku zwrotu są bezzasadne.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu może być wydane, gdy zgodność jego przeznaczenia z pozwoleniem na budowę i użytkowanie zostaje wykazana, a obowiązujące ustalenia planistyczne nie wykluczają przyznania samodzielności lokalu, pomimo wewnętrznych sprzeczności dokumentacji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że istniejąca rozbieżność w dokumentacji nie stanowiła podstawy do odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu o funkcji apartamentu mieszkalnego, zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o własności lokali.