W sprawie dotyczącej odmowy umorzenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, brak wykazania przez stronę ważnego interesu nie uprawnia do uchylenia decyzji administracyjnej. Organy i sądy stwierdziły brak przesłanek do zastosowania art. 189k k.p.a., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych pozostaje w mocy, gdyż nie wykazał on przesłanek z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zwolnienia od odpowiedzialności. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie.

Skarga kasacyjna w sprawie odmowy umorzenia kary pieniężnej za zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia oddalona. Brak wykazania przez wnioskodawczynię przesłanek "ważnego interesu strony" związanych z ulgą administracyjną wyklucza możliwość zastosowania art. 189k § 1 K.p.a. Organy działały w ramach swoich kompetencji.

Brak wykazania indywidualnego interesu prawnego przez członka wspólnoty mieszkaniowej wyklucza jego przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Przewlekła choroba pełnomocnika nie uzasadnia przywrócenia terminu procesowego, gdy nie zostało wykazane nagłe i nieprzewidywalne pogorszenie zdrowia powodujące niemożność wykonania czynności, a brak zastępstwa obciąża stronę.

1. Uchylenie zaskarżonego wyroku WSA z powodu błędów proceduralnych i niewystarczającego uzasadnienia; 2. Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem zasad prawnych dotyczących błędów pomiarowych i oceny prawidłowości pomiarów metrologicznych.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie jest konieczne dodatkowe badanie stosunków prawnych między właścicielem pojazdu a kierowcą, jeśli zebrany materiał dowodowy jest wystarczający dla oceny odpowiedzialności przedsiębiorcy.

W postępowaniu z urzędu data pierwszej czynności organu jest datą wszczęcia postępowania; nie jest konieczne, aby w tym terminie strona została zawiadomiona. Termin wszczęcia wynoszący 6 miesięcy od naruszenia ma charakter materialnoprawny (art. 13n u.d.p.).

Wykonywanie odpłatnego przewozu drogowego bez licencji, nawet przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, klasyfikuje się jako krajowy transport drogowy i podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym, w tym wymogom licencyjnym.

Dla zwolnienia się z odpowiedzialności przewoźnika na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d. wymagane jest łączne wystąpienie braku wpływu na powstanie naruszenia oraz zaistnienie niezależnych, nieprzewidywalnych zdarzeń. Interpretacja tego przepisu winna być ścieśniająca.

Organ administracyjny jest uprawniony do cofnięcia licencji przewoźnikowi drogowemu po upływie wyznaczonego maksymalnego terminu, niezależnie od późniejszych zmian w dokumentacji. Termin dla uregulowania sytuacji jest ostateczny i determinujący dla oceny spełnienia wymogów określonych w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009.

Konflikt interesów w ramach realizacji projektu nie występuje, gdy powiązania rodzinne obejmują krewnych III stopnia w linii bocznej, o ile regulacje umowne i wytyczne dotyczą jedynie krewnych II stopnia. Zaskarżenie wyroków oddalające takie rozszerzenie wykładni nie znajduje podstaw w obowiązującej treści umowy o dofinansowanie.

Nie jest zasadne kwestionowanie obowiązku zapłaty opłat abonamentowych na skutek zarzutów proceduralnych dotyczących upoważnienia do rejestracji odbiorników RTV, jeśli strona faktycznie dokonywała wpłat.

Skarga kasacyjna oddalona. Brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej, gdyż decyzja nie naruszała rażąco prawa. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość wykładni prawa materialnego dokonanej przez organy niższej instancji.

Brak mechanizmów kompensacyjnych w art. 37a ust. 9 u.p.z.p. powoduje, że wprowadzenie uchwałą krajobrazową obowiązku dostosowania legalnych tablic reklamowych, bez zapewnienia odszkodowania, narusza prawa majątkowe, skutkiem czego uchwała jest częściowo nieważna.

Istotą przepisów regulujących dotację jest zapewnienie jej realności i zgodności z zadaniami placówki, co NSA potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną i oddalając ją z powodu braku usprawiedliwionych podstaw.

W postępowaniu dotyczącym udzielenia ulgi w spłacie kary administracyjnej na podstawie art. 189k k.p.a., 'ważny interes strony' lub 'ważny interes publiczny' nie mogą być interpretowane wyłącznie w kontekście trudnej sytuacji materialnej strony, lecz muszą wynikać z wyjątkowych okoliczności faktycznych, które jednoznacznie uzasadniają przyznanie ulgi.

Odmowa wyznaczenia obrońcy z urzędu stronie, która złożyła wniosek na zasadach określonych w art. 78 KPK

Plantacje drzewek choinkowych nie spełniają kryteriów 'upraw trwałych' pod kątem powtarzających się zbiorów, co wyklucza je z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędną ocenę legalności proceduralnej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność zgodności działań z regulacjami metrologicznymi.

W przypadku stwierdzenia przez organ upływu maksymalnych terminów określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, co do niespełnienia wymogów przewoźnika drogowego, organ zobligowany jest do cofnięcia zezwolenia, przy czym decydująca jest data upływu terminu, a nie przedłożenie dokumentów po jego upływie.

Decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 maja 2016 r. została prawidłowo uznana za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. z powodu skierowania jej do podmiotów nie będących prawowitymi stronami, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej sugeruje, że brak spełnienia przesłanek formalnych art. 15zzd ustawy covidowej oraz niewystarczające uzasadnienie ważnego interesu dłużnika, zgodnie z art. 57 u.f.p., wykluczają umorzenie pożyczki udzielonej mikroprzedsiębiorcy.

Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych nie przysługuje, jeżeli koszty płacy zostały poniesione z uchybieniem ustawowego terminu opłaty składek. Brak spełnienia warunków akceptowanych oraz weryfikowanych prawem uzasadnia wydanie decyzji nakazującej zwrot środków.