Przewóz osób za pośrednictwem aplikacji Uber, realizowany pojazdem niespełniającym warunków konstrukcyjnych określonych dla przewozu okazjonalnego, nie stanowi przewozu okazjonalnego w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Odmowa wszczęcia postępowania nieważnościowego wobec decyzji, której prawomocne oddalenie zawarto najwcześniej w wyroku sądu administracyjnego, jest zasadna, jeśli nie ujawniono nowych okoliczności istotnych dla pierwotnej oceny sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przez Radę Miasta Opola nie narusza interesu prawnego skarżącego, gdyż nie stwierdzono przekroczenia uprawnień planistycznych gminy. Uzasadniono zgodność planu z przepisami przyjętymi w postępowaniu planistycznym.

Sąd Najwyższy orzekł, że w przypadku istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności, sąd odwoławczy ma obowiązek uchylić wyrok i umorzyć postępowanie (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w związku z art. 45 § 1 k.w.).

Art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie stanowi podstawy do zobowiązania przedsiębiorcy do przekazania dokumentów poza kontekstem inspekcji lub kontroli, a sankcje na tej podstawie są bezzasadne.

Art. 55 ust. 9 Prawa lotniczego, w zakresie naruszającym zasady ogłaszania aktów normatywnych i proporcjonalności, nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania ws. ustalenia warunków zabudowy na terenie objętym planem generalnym jako sprzeczny z Konstytucją RP.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną ZUS, oddalił ją z uwagi na brak przesłanek do jej uwzględnienia, uznając poprawność wyroku WSA w Krakowie co do uwzględnienia wiążących wytycznych prawnych oraz konieczności zastosowania definicji małego przedsiębiorstwa zgodnie z prawem unijnym.

Okresy służby w formacjach innych niż Siły Zbrojne RP, jak Policja czy Biuro Ochrony Rządu, nie wliczają się do 15-letniego okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej wymaganej do uzyskania świadczenia rocznego po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej.

Skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania została oddalona; organ działał zgodnie z przepisami, a dokumenty robocze nie stanowią udostępnianej informacji publicznej.

Działanie organu oraz Wyrok Sądu I instancji były zgodne z prawem, nie naruszając obowiązujących przepisów ani wcześniejszych wyroków sądowych; skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Informacje związane ze spisem wyborców, takie jak liczba wyborców pod danym adresem, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, mimo ograniczeń dostępu z uwagi na prywatność wskazanych w Kodeksie wyborczym. Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie tej informacji jest niedopuszczalna.

Decyzja dotycząca zwrotu dotacji przez A Sp. z o.o. była prawidłowa i zgodna z prawem, ponieważ zajęcia się odbyły, a środki z dotacji oświatowej powinny być wykorzystane wyłącznie na bieżące wydatki związane z kształceniem.

Skarga kasacyjna G. Sp. z o.o. bezzasadna. Utrzymano w mocy ustalenie o nienależnie pobranych środkach finansowych w wysokości 16.522,25 zł. Prawa materialne i procedur sądowych dochowane. Operat biegłego prawidłowy. Zarzut przedawnienia nieuzasadniony.

NSA stwierdza, że dla zastosowania ochrony tajemnicy przedsiębiorcy niezbędne jest wykazanie wartości gospodarczej informacji oraz zagrożeń ich ujawnienia na konkurencyjnym rynku. Sama wola przedsiębiorcy nie jest wystarczająca do odmowy dostępu do informacji publicznej.

Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie może odmówić jej udostępnienia, powołując się na rzekome nadużycie prawa przez wnioskodawcę, bez wykazania obiektywnych podstaw takiego twierdzenia. Wniosek inspirowany toczącymi się postępowaniami nie wyklucza działania w interesie publicznym.

Oddelegowanie do służby w strukturze Kontyngentu EULEX bez bezpośredniego udziału w działaniach bojowych nie spełnia kryteriów uzasadniających podwyższenie emerytury za fizyczne zwalczanie terroryzmu, zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż Dyrektor Biblioteki Narodowej skutecznie zastosował procedurę wydłużenia terminu na udzielenie informacji publicznej, co wyklucza stan bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku. Wyrok WSA w części stwierdzającej bezczynność naruszał przepisy proceduralne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że złożenie wniosku o dotację bez własnoręcznego podpisu czyni go niekompletnym. Pieczęć z faksymile nie spełnia wymogu podpisu, co uzasadnia odmowę przyznania dotacji.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstałe przed 31 grudnia 2023 r. winno być rozpatrywane według przepisów sprzed nowelizacji prawo materialnego, nawet jeśli formalny wniosek złożono później, o ile wniosek o wszczęcie procedury orzekania o niepełnosprawności złożono przed tą datą.

Sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji medycznych ustaleń komisji lekarskiej o kategorii zdolności do służby wojskowej; kontrola sądu koncentruje się na prawidłowości zastosowania przepisów procesowych i materialnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że termin uważa się za zachowany w przypadku nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej, na podstawie art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., co oznacza, że regulacja rozporządzenia ARiMR w zakresie daty wpływu do biura nie spełnia wymogów konstytucyjnej delegacji ustawowej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niekompletny materiał dowodowy dotyczący funkcji zabudowy wykluczał możliwość uznania warsztatu samochodowego za zgodny z zasadą dobrego sąsiedztwa, co skutkowało uchyleniem orzeczeń organów II instancji i WSA oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych, a Komisja słusznie uchyliła decyzję odszkodowawczą z uwagi na istotne braki w ustaleniach faktycznych dotyczące możliwości władania nieruchomością.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wyłącza możliwości ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej. Zostało to potwierdzone wykładnią przepisów u.p.z.p. jako pozwalających na takie rozstrzygnięcie.