NSA uznał, że egzekwowanie obowiązku szczepień ochronnych zgodnie z rozporządzeniem jest zgodne z prawem, nawet w przypadku braku indywidualnego kalendarza szczepień, o ile nie stwierdzono przeciwwskazań medycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z uwagi na niejednoznaczność uzasadnienia ustalającego faktyczne podstawy i prawne umocowanie rozstrzygnięcia, które nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a. WSA ponownie rozpatrzy skargę na bezczynność z uwzględnieniem wskazań NSA.

NSA uznał uzasadnienie wyroku WSA za niewystarczające i niezgodne z wymogami art. 141 § 4 p.p.s.a., uchyla zaskarżony wyrok i nakazuje ponowne zbadanie sprawy z uwzględnieniem prawidłowości ustaleń faktycznych oraz wykładni wynikającej z orzecznictwa TSUE i NSA.

Należy uznać, że dochody uzyskane z kredytu i sprzedaży nieruchomości, jako przychody rodziny, przekraczają ustawowe kryteria dochodowe i skutkują uznaniem zasiłku celowego za świadczenie nienależnie pobrane podlegające zwrotowi.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej sprzed ponad 30 lat, podkreślając, że jest to zgodne z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej K.p.a. oraz zasadami konstytucyjnymi.

Główny Inspektor Transportu Drogowego prawidłowo uznał utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego za proporcjonalną reakcję wobec najcięższych naruszeń, spełniając wymogi dowodowe i proceduralne zgodnie z prawem unijnym i krajowym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o nałożeniu kary za naruszenia w transporcie drogowym, przy braku dowodów obalających ustalenia organów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odmowa dostępu do akt postępowania osobie nie legitymującej się statusem strony w głównym postępowaniu jest uzasadniona. Prawa procesowe związane z dostępem do dokumentacji akt sprawy incydentalnej są zależne od statusu strony w postępowaniu głównym, co wyklucza osoby nieuznane za stronę w tymże postępowaniu.

Koszty uzyskania przychodów mogą obejmować wydatki poniesione na wynagrodzenie członków zarządu za wykonane usługi, o ile ich wartość nie budzi uzasadnionych wątpliwości i nie zachodzą przesłanki do ich wykluczenia.

Uchwała decyzji organu odwoławczego naruszającej przepisy KPA wynikała z niekompletnej analizy przesłanek materialnych i proceduralnych, co uzasadniało jej uchylenie.

W przypadku płatności bezpośrednich do działki wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, konieczne jest posiadanie przez rolnika tytułu prawnego do tej działki, co wynika z art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach. Bezumowne użytkowanie gruntu nie uprawnia do wypłaty środków publicznych.

Uchwała Sądu wskazuje, że skuteczne uchylenie się od skutków prawnych umowy sprzedaży z tytułu błędu, w tym zawarcie porozumienia o odstąpieniu od umowy, uprawnia do zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynika z mocy przepisów ustawowych. Wątpliwości co do formy komunikatu nie wpływają na wymagalność tego obowiązku. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia.

NSA potwierdza, że obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny nawet przy zaistnieniu subiektywnych obiekcji rodziców, jeśli brak przeciwwskazań medycznych. Wymóg poddania się szczepieniu ma charakter prawny i nie może być podważany bez przesłanek medycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że egzekucja administracyjna była prowadzona prawidłowo, a obowiązki określone w tytułach wykonawczych odpowiadały decyzji organu podatkowego oraz były wymagalne na dzień ich wystawienia.

W przypadku likwidacji spółki komandytowej przekształconej ze spółki z o.o., za koszt nabycia udziałów nie uznaje się wartości historycznej, lecz wartość bilansową w momencie odpłatnego zbycia, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 updof.

Skarb Państwa nie naruszył prawa materialnego ani proceduralnego przy ustalaniu zobowiązania podatkowego. Skarga kasacyjna nie wykazała błędów w subsumcji prawa materialnego i postępowania organów podatkowych, uzasadniając oddalenie skargi.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Sądu I instancji, że art. 155 k.p.a. nie może być podstawą do zmiany decyzji ostatecznej, jeżeli brak jest nowych dowodów, a zasada trwałości decyzji administracyjnych została zachowana.

Gmina nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, jeśli nie wykazuje prawnego ograniczenia w zagospodarowaniu swoich gruntów przez projektowaną inwestycję.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu realizacji inwestycji publicznej, bazując na decyzji lokalizacyjnej oraz rokowaniach, jest zgodne z prawem, jeśli spełnia wymogi ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Właściciele odrębnych lokali nie mają statusu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dotyczącej części wspólnych budynku, chyba że wykazują odrębny interes prawny związany z ich lokalami.

Uzyskanie przez skarżących ostatecznej decyzji administracyjnej stwierdzającej, że nieruchomość nie podpada pod dekret PKWN, jest kluczowe dla ich statusu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej.

Członek zarządu spółki może ponosić solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie dopełnia przesłanek zwolnienia z odpowiedzialności, takich jak złożenie wniosku o upadłość w odpowiednim terminie.

WSA prawidłowo uchylił postanowienie o nałożeniu kary porządkowej, uznając, że żądania organu przekroczyły granice czynności sprawdzających, a Skarżący nie był zobowiązany do ich wykonania. Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA potwierdza ten kierunek rozstrzygnięcia.