Prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług nie przysługuje, gdy faktury nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Organ podatkowy jest zobligowany do wykazania złej wiary podatnika przy odliczeniu VAT.

Odmowa wydania wiążącej informacji stawkowej w sytuacji, gdy puszka z piernikami stanowi jedno świadczenie złożone, jest niezasadna. Puszka jako opakowanie nie jest odrębnym towarem. WIS należy wydać dla całości, traktowanej jako jedno opodatkowane świadczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że Centralna Komisja Lekarska nie może rozszerzać zakresu rozstrzygnięcia poza zaskarżony przez skarżącą zakres, w ramach postępowania odwoławczego w administracyjnym toku instancji.

Przy wypowiedzeniu stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego, wycofanie jest możliwe tylko za zgodą organu wojskowego, a sądy administracyjne nie są uprawnione do badania motywów podjęcia decyzji o wypowiedzeniu ani okoliczności ewentualnych wad oświadczenia woli, takich jak groźba.

Odmawia się przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli opieka nad osobą niepełnosprawną nie wyklucza możliwości podjęcia zatrudnienia, a związek przyczynowy między niepodejmowaniem pracy a opieką nie jest oczywisty i bezpośredni. Skarga kasacyjna, jako niezasadna, podlega oddaleniu.

NSA potwierdza możliwość stosowania art. 154 KPA do uchylania ostatecznych decyzji administracyjnych, niezależnie od ich charakteru, jeżeli takie działanie nie prowadzi do naruszenia prawa, uwzględniając przy tym nowe orzecznictwo sądowe dotyczące wykładni przepisów o ekwiwalencie.

Skarga kasacyjna M. [...] S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie dotyczące przewlekłości postępowania egzekucyjnego została oddalona, gdyż nie wykazano, że oczekiwanie organu odwoławczego spowodowało przewlekłość. Zarzuty formułowane wewnętrznie sprzecznie uznano za niezasadne.

Doręczenie decyzji administracyjnej za pomocą paczki pocztowej jest nieskuteczne; organy mają obowiązek stosować przesyłki listowe zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Takie doręczenie nie wywołuje skutku prawnego związanego z powstaniem zobowiązania podatkowego.

Zwolnienia z podatku od nieruchomości, przewidziane dla zakładów pracy chronionej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l., wymagają ścisłego spełnienia przesłanek formalnych, w tym zgłoszenia przedmiotów wojewodzie i posiadania decyzji potwierdzającej spełnienie szczegółowych warunków zatrudnienia.

Podmiot prowadzący zakład pracy chronionej uprawniony do zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l. musi spełniać określone prawem wskaźniki zatrudnienia oraz skutecznie zgłosić przedmioty opodatkowania wojewodzie. Niespełnienie tych warunków skutkuje brakiem możliwości zastosowania zwolnienia.

NSA uznał, że WSA dokonał wadliwej oceny stanu faktycznego w kontekście podatku od nieruchomości, zakwestionował skuteczność jego uzasadnienia oraz ustalił konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez WSA z uwzględnieniem nowych przesłanek prawnych.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a zatem są "pustymi" fakturami. Obowiązek zapłaty podatku wykazanego na takiej fakturze wynika bezpośrednio z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Należy uznać, że dochody uzyskane z kredytu i sprzedaży nieruchomości, jako przychody rodziny, przekraczają ustawowe kryteria dochodowe i skutkują uznaniem zasiłku celowego za świadczenie nienależnie pobrane podlegające zwrotowi.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej sprzed ponad 30 lat, podkreślając, że jest to zgodne z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej K.p.a. oraz zasadami konstytucyjnymi.

W razie oczekiwania na wznowienie postępowania administracyjnego z urzędu, brak jest podstaw do zarzutu bezczynności organu, gdy wnioskodawca nie składa formalnego wniosku; czynności weryfikacyjne organu nie obligują do wydania postanowienia o odmowie wznowienia.

NSA oddala skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, uznając, że skarga nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia podstaw prawnych zarzutów, co uniemożliwia jej uwzględnienie.

W postępowaniu o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy, organy zobowiązane są uwzględnić przepisy ustawy o drogach publicznych, w tym kwestię bezpieczeństwa ruchu drogowego, co może uzasadniać większe wymiary niż wskazane minimum odległości dla lokalizacji reklam przy drogach krajowych.

W przypadku nieważności umowy kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, wynikającej z abuzywności klauzul waloryzacyjnych, roszczenie konsumenta o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych na rzecz banku w wykonaniu tej umowy jest niezależne od roszczenia banku o zwrot wypłaconego kapitału i podlega rozliczeniu według teorii dwóch kondykcji (art. 410 § 1 w zw. z art. 405 k.c.). Wyrok TSUE z 19 czerwca

Zarządzenie poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest legalne i wymagalne, gdy brak formalnych przeciwwskazań medycznych. Skarga kasacyjna zarzucająca naruszenie prawa materialnego i proceduralnego bez przekonujących dowodów na rzecz swoich twierdzeń podlega oddaleniu.

NSA uznał, że egzekwowanie obowiązku szczepień ochronnych zgodnie z rozporządzeniem jest zgodne z prawem, nawet w przypadku braku indywidualnego kalendarza szczepień, o ile nie stwierdzono przeciwwskazań medycznych.

Oddala się skargę kasacyjną po stwierdzeniu, że organy podatkowe prawidłowo uznały brak pokrycia wydatków w ujawnionych źródłach dochodów za 2018 rok, a rolowanie lokat bankowych stanowiło wydatek, co uzasadnia określenie zobowiązania podatkowego.

Przepisy Działu IVa KPA nie mają zastosowania wobec regulacji szczególnych u.t.d., regulujących przesłanki wyłączenia odpowiedzialności za administracyjne kary pieniężne, takich jak art. 92c u.t.d.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż nie zaszły okoliczności przedawnienia roszczenia w stosunku do decyzji o zwrocie nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych, a zarzuty proceduralne i materialne były bezzasadne. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Organ administracji publicznej, w przypadku ostatecznego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność strony do posiadania broni, zobowiązany jest do obligatoryjnego cofnięcia pozwolenia na broń palną, bez możliwości podważenia wniosków medycznych w ramach własnej oceny administracyjnej.