Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak jest podstawy prawnej uprawniającej Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej nakładającej na podmiot odpowiedzialny obowiązek pokrycia kosztów badań jakościowych produktów leczniczych, co skutkuje uchyleniem wyroku WSA i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie prowadzonych postępowań naprawczych były przewlekłe. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, albowiem WSA zasadnie stwierdził przewlekłość postępowania oraz brak rażącego naruszenia prawa przez organ.

Odmowa udzielenia ochrony międzynarodowej wobec wnioskodawców jest prawidłowa, gdyż organy administracyjne prawidłowo oceniły materiał dowodowy i stwierdziły brak uzasadnionej obawy przed prześladowaniem lub poważną krzywdą w kraju pochodzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odmowa umorzenia nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego jest zgodna z prawem, gdy nie zachodzą szczególne okoliczności uprawniające do umorzenia. Ciężka sytuacja materialna, bez wyjątkowych przesłanek, nie uzasadnia umorzenia, co utrwala zasadę subsydiarności w prawie socjalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Gminnej Spółdzielni S. w R., uznając za niezasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego w decyzjach dotyczących ustalenia warunków zabudowy. Rozstrzygnięcie potwierdza zgodność z prawem wydanych decyzji. (Art. 184 p.p.s.a.)

Brak wykonania nasadzeń zastępczych w terminie określonym w decyzji administracyjnej skutkuje stwierdzeniem wymagalności opłaty, bez względu na wystąpienie zewnętrznych przeszkód w realizacji tego obowiązku.

Odprowadzenie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie stanowi o objęciu nieruchomości systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Opłata za zmniejszenie retencji nie jest uchylona przez istnienie wewnętrznych urządzeń odprowadzających wodę.

W przypadku śmierci strony po wniesieniu skargi, a przed wydaniem wyroku, proces sądowy jest dotknięty wadą nieważności (art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a.), co skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W przypadku wniesienia środka odwoławczego wyłącznie na korzyść oskarżonego, orzeczenie sądu odwoławczego nie może pogarszać sytuacji prawnej oskarżonego poprzez wymierzenie kary surowszej, co jest zabronione przez pośredni zakaz reformationis in peius (art. 443 k.p.k.).

Zarządca sukcesyjny przedsiębiorstwa w spadku nie jest podatnikiem podatku od środków transportowych; obowiązek ten spoczywa na spadkobiercach. Wpłaty dokonane przez zarządcę przed złożeniem deklaracji przez podatnika są uznawane za nadpłaty.

Zarządca sukcesyjny nie jest podatnikiem podatku od środków transportowych; odpowiedzialność podatkowa za rok 2022 spoczywa na spadkobiercach zmarłego przedsiębiorcy. Co za tym idzie, wpłaty dokonywane przez zarządcę powinny być zaliczone na zaległe zobowiązania podatkowe spadkobierców.

Nieprawidłowe jest traktowanie rowów melioracyjnych jako części systemu kanalizacji deszczowej określonego w Prawie wodnym, co uzasadnia naliczenie opłaty za zmniejszenie retencji na nieruchomości.

Nieusprawiedliwione jest przyjęcie, że odprowadzanie wód do rowu melioracyjnego oznacza ujęcie nieruchomości w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Zadeklarowana techniczna możliwość odprowadzania wód opadowych, bez podłączenia do gminnej sieci kanalizacyjnej, nie uzasadnia odstąpienia od opłat za zmniejszenie retencji.

Rów melioracyjny nie stanowi elementu systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej w rozumieniu Prawa wodnego, co uzasadnia pobieranie opłat za zmniejszenie retencji działki bez takich systemów.

NSA uznał za zgodne z prawem rozstrzygnięcie utrzymujące brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, podkreślając zgodność procedury z wymogami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

Niewykonanie nasadzeń zastępczych w określonym terminie prowadzi do automatycznego wymagalności opłaty ustalonej w sytuacjach wycinki drzew, niezależnie od przyczyn opóźnienia, zgodnie z art. 84 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody.

Odprowadzanie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie czyni działki częścią systemu kanalizacji deszczowej, uzasadniając pobranie opłaty za zmniejszenie retencji. Obszary niespełniające definicji systemu kanalizacji w Prawie wodnym podlegają opłatom alternatywnym.

Dane ewidencyjne gruntów dotyczące powierzchni użytkowej budynków nie mogą być wyłącznie decydujące w postępowaniu podatkowym; organy podatkowe muszą uwzględniać dowody na rzeczywistą powierzchnię użytkową lokali.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przy ustalaniu powierzchni użytkowej kluczowej dla podstawy opodatkowania nie wystarczy polegać wyłącznie na danych ewidencyjnych, lecz konieczna jest ich weryfikacja w kontekście zgłoszonych zastrzeżeń merytorycznych i dowodowych.

Uczestnictwo organizacji ekologicznej w postępowaniu w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego dla instalacji spalania paliw nie jest dopuszczalne, jeżeli zmiana ta nie jest istotna (art. 185 ust. 2a P.o.ś.). Umorzenie postępowania odwoławczego było zgodne z prawem.

Udzielenie nieoprocentowanej pożyczki przez podatnika VAT osobie bliskiej, niezwiązanej z jego działalnością gospodarczą, stanowi zarząd majątkiem osobistym i nie wchodzi w zakres działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, lecz podlega przepisom o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po 1 lipca 2024 r. art. 100d ustawy o pomocy jest oczywiście sprzeczny z Konstytucją RP, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu, mimo że wymienione przepisy nie miały już zastosowania.

Zgodnie z wyrokiem NSA, nieprzewidziane i niezawiniono naruszenie przepisów transportowych, niewystarczająco uzasadnione przez skarżącego, wyklucza zastosowanie zwolnienia z kary. Przepisy działu IVa k.p.a. nie mają zastosowania, gdy u.t.d. reguluje karę odmiennie.

Odprowadzanie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie stanowi podłączenia nieruchomości do systemu kanalizacji deszczowej, co wyklucza zwolnienie z opłaty retencyjnej na podstawie przepisów Prawa wodnego.