Dostarczanie wielu decyzji w jednej przesyłce, przy braku wykazania konkretnych naruszeń proceduralnych mogących mieć wpływ na wynik sprawy, nie uzasadnia uwzględnienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że odmowa umorzenia należności przez ZUS w ramach uznania administracyjnego jest prawidłowa, gdy sytuacja skarżącego nie spełnia przesłanek ustawowych dotyczących nieściągalności zobowiązań na ubezpieczenie społeczne.
Dla zaliczenia wierzytelności jako nieściągalnych do kosztów podatkowych konieczne jest udokumentowanie ich postanowieniem właściwego organu egzekucyjnego, które jednoznacznie odnosi się do danych wierzytelności, zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
Małżonek zobowiązanego nie jest uprawniony do wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące egzekucji administracyjnej skierowanej do majątku wspólnego, jako że legitymacja procesowa przysługuje wyłącznie osobie uznanej za zobowiązanego.
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 272 § 2a p.p.s.a. jest możliwe tylko, gdy TSUE wyda orzeczenie istotnie wpływające na treść zaskarżonego orzeczenia; brak wykazania wpływu skutkuje oddaleniem skargi o wznowienie.
Skarga kasacyjna niezasadna; decyzja administracyjna pozostaje w obrocie prawnym, a postępowanie o jej unieważnienie wszczęte po upływie 30 lat, umorzone z mocy prawa.
Postępowania administracyjne wszczęte po 30 latach od ogłoszenia lub doręczenia decyzji, niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, ulegają umorzeniu z mocy prawa. Skarga kasacyjna przeciwko takiemu rozstrzygnięciu nie znajduje uzasadnienia w prawie materialnym ani procesowym.
Na sądzie administracyjnym ciąży obowiązek sporządzenia uzasadnienia, które zawiera weryfikowalne wyjaśnienie podstawy prawnej orzekania. Braki w uzasadnieniu wpływają na możliwość kontroli kasacyjnej. NSA podtrzymuje, że uzasadnienie musi obejmować wszystkie relewantne elementy stanu sprawy.
Dopuszczalne jest nałożenie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, jeśli przewoźnik nie wykaże należytej staranności i nie ma wpływu na naruszenie. Legalizacja urządzenia pomiarowego jest kluczowa dla wiarygodności wyników pomiaru.
Na podmiot gospodarczy, który korzysta z pojazdu nieprzystosowanego do poboru opłat elektronicznych, bez względu na jego faktyczne władztwo, może zostać nałożona kara pieniężna za niewypełnienie obowiązku wynikającego z ustawy o drogach publicznych.
Osoba niespokrewniona, ustanowiona niezawodową rodziną zastępczą, nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego, gdy na tej osobie nie spoczywa obowiązek alimentacyjny wobec niepełnosprawnego, nawet jeśli rezygnuje z zatrudnienia dla opieki nad nim.
Zasady ustalania minimalnych odległości lokalizacji turbin wiatrowych od budynków mieszkalnych zgodnie z ustawą wiatrakową nie podlegają notyfikacji jako przepisy techniczne, a ocena proporcjonalności tych przepisów należy do organów administracji publicznej.
Działka nie jest ujęta w system kanalizacji otwartej w rozumieniu Prawa wodnego, a rów melioracyjny nie stanowi jego elementu. Odprowadzanie wody do rowu nie gwarantuje retencji, co uzasadnia opłatę za zmniejszenie naturalnej retencji.
Działka nr ewid. […] nie znajduje się na obszarze objętym systemem kanalizacji otwartej. Odprowadzanie wód deszczowych do rowu melioracyjnego bez urządzeń retencyjnych nie spełnia przesłanek wyłączenia obowiązku opłaty za zmniejszenie retencji.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odprowadzanie wód opadowych do rowów melioracyjnych nie oznacza włączenia nieruchomości do systemu kanalizacji deszczowej, co wyklucza zwolnienie od opłaty za zmniejszenie retencji, o ile rów nie jest częścią oficjalnej gminnej sieci kanalizacyjnej.
Orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej o niezdolności G.K. do zawodowej służby wojskowej pozostaje w mocy; wcześniejsze przyznanie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej nie ma wpływu na ocenę zdolności do służby zawodowej.
Decyzja o naliczeniu opłat z tytułu zarządu na dzień 5 grudnia 1990 r., zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 1998 r., stanowi wystarczający dowód dla potwierdzenia prawa zarządu w postępowaniu uwłaszczeniowym, co potwierdza wykładnia NSA.
Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania o warunki zabudowy. Brak miejscowego planu nie uzasadnia automatycznie zawieszenia postępowania.
Decyzja administracyjna o ustaleniu warunków zabudowy, która nie narusza istotnie przepisów K.p.a. oraz u.p.z.p., jest zgodna z prawem i prawidłowo chroni interesy publiczne i prywatne, nawet jeśli określone warunki zabudowy nie implikują obowiązków w projekcie budowlanym.
W sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za przewóz okazjonalny bez licencji i niespełniającym wymogów pojazdem, NSA uchylił wyrok WSA, uznając zasadność decyzji organów transportowych. Przewóz taki wymaga odpowiedniej licencji, a jej brak usprawiedliwia nałożenie kary.
Płatnik może powołać się na konstrukcję rzeczywistego beneficjenta wypłacanej należności (look through aproach) i domagać się stosowania przepisów umowy przeciwko unikaniu podwójnego opodatkowania niewłaściwej dla odbiorcy wypłacanej należności, ale właściwej dla rzeczywistego beneficjenta, jednakże pod warunkiem, że na okoliczność tę powoła się już na etapie składania deklaracji (informacji, zawiadomień
Decyzja komunalizacyjna Wojewody Kieleckiego z dnia [...] lutego 1993 r., w części dotyczącej działki nr [...], została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż Skarb Państwa nie był właścicielem nieruchomości. Domniemanie prawidłowości wpisu w księdze wieczystej może być obalone także w postępowaniu administracyjnym.
Właściciele lokali w budynkach sąsiadujących nie posiadają interesu prawnego użytkownika w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy sąsiedniej nieruchomości, gdy nie wykazano bezpośredniego wpływu decyzji na ich prawo własności.
Art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany od 1 lipca 2024 r. z uwagi na sprzeczność z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; tym samym termin na załatwienie sprawy skarżącego cudzoziemca jest liczony od tej daty.