Umowa o wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich, której przedmiotem jest przekazanie wiedzy prawniczej, nie może być kwalifikowana jako umowa o dzieło. Jest to umowa o świadczenie usług, regulowana przepisami o zleceniu, wykluczająca samodzielną samoistność i weryfikowalność rezultatu typowe dla umowy o dzieło.
Nie istnieje korelacja między mocą instalacji a jej kwalifikacją jako odnawialnego źródła energii w kontekście art. 61 ust. 3 u.p.z.p., umożliwiająca ustalenie warunków zabudowy niezależnie od mocy i bez konieczności badania przesłanek dobrego sąsiedztwa.
Sąd oddalił skargę kasacyjną dotyczącą uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego, uznając, że brak podstaw do uznania sporu cywilnoprawnego za zagadnienie wstępne, które warunkowałoby zawieszenie postępowania administracyjnego.
Kondygnacja w poddaszu użytkowym, zgodnie z planem miejscowym i definicją z rozporządzenia, może zostać uznana za pełną kondygnację, o ile całość inwestycji spełnia wymogi dotyczące maksymalnej wysokości zabudowy. Brak szczegółowej definicji poddasza w planie wyklucza przyjęcie dodatkowych ograniczeń.
Lokalizacja zjazdu z drogi krajowej wymaga zgody zarządcy drogi, którą można odmówić z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa ruchu; dostęp do alternatywnej drogi publicznej uzasadnia odmowę zgody.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wojewody Lubuskiego, stwierdzając brak istotnego naruszenia przepisów w procedurze zmiany studium zagospodarowania przestrzennego gminy Przytoczna, która uzasadniałaby eliminację z obrotu prawnego badanej uchwały.
Cudzoziemiec, składając fałszywe lub przerobione dokumenty w postępowaniu o zezwolenie na pobyt, odpowiada administracyjnie niezależnie od świadomości ich autentyczności; cofnięcie zezwolenia zgodnie z art. 199 ust. 1 pkt 3 u.o.c. jest zasadne.
Opłaty związane z dodatnią wartością firmy powstałą w ramach leasingu finansowego zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 17f ust. 1 updop, nie stanowią przychodu podatkowego dla finansującego, o ile spełnione są warunki określone w ustawie.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dopuszczalnym, bo jednym z najmniej dolegliwych środków egzekucyjnych, nie naruszającym zasady minimalizacji uciążliwości, o ile nie wykazano alternatywy mniej uciążliwej dla wykonywania obowiązku.
Oddalenie skargi kasacyjnej uznaje się za zasadne, gdy skarżąca nie wykazuje przesłanek umorzenia zaległości składkowych i brak jest podstaw do konkluzji, że wyegzekwowanie należności naruszałoby jej podstawowe potrzeby życiowe.
W postępowaniu zainicjowanym skargą na czynność egzekucyjną kontrola sądowa nie obejmuje weryfikacji dopuszczalności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a dotyczy wyłącznie prawidłowości dokonanych czynności egzekucyjnych.
NSA uznał, że wykorzystanie dotacji zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, mimo zmiany zakresu rzeczowego wykonywanych robót, nie stanowi wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego dla dokonania zabezpieczenia określa się zgodnie z art. 22 § 2 u.p.e.a., uwzględniając zmiany siedziby podatnika, a nie na podstawie art. 80 § 2 ustawy o KAS, który dotyczy wyłącznie właściwości organów podatkowych.
Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają jedynie grunty faktycznie zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Związanie gruntu z działalnością gospodarczą nie determinuje jego opodatkowania, jeśli nie nastąpiła faktyczna ingerencja wykluczająca użytkowanie rolnicze.
Świadczenia pieniężne z tytułu "strawnego" oraz pokrycia kosztów wyżywienia pracowników na statkach ratowniczych, realizowane w interesie pracodawcy na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, nie stanowią przychodu pracownika podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że powaga rzeczy osądzonej oraz tożsamość przedmiotowa i podmiotowa sprawy uzasadniają odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego, jeśli żądanie dotyczy tych samych przesłanek faktycznych i prawnych uprzednio prawomocnie rozstrzygniętych.
A.B. nie posiada interesu prawnego w postępowaniu o uchylenie decyzji ostatecznej nakazującej rozbiórkę; legitymacja procesowa przysługuje stronie wskazanej w decyzji nakładającej obowiązek.
Otrzymana dotacja nie została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a zastrzeżenia dotyczące sposobu rozliczenia nie uzasadniają stwierdzenia takiej niezgodności, co skutkuje uchyleniem decyzji organów wraz z umorzeniem postępowania.
Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o wymeldowaniu skarżącego została podtrzymana, albowiem kontestowane w skardze naruszenia prawa nie wykazują cech rażącego naruszenia, uzasadniającego nieważność decyzji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pięciokrotne przedłużenie terminu wykonania obowiązku ochrony przeciwpożarowej przez spółkę narusza interes publiczny i nie jest uzasadnione słusznym interesem strony. Zagrożenie dla życia i mienia wynikające z braku instalacji hydrantowej przeważa nad indywidualnymi trudnościami spółki.
Skarga kasacyjna dotycząca stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na korekty zaświadczeń o pomocy de minimis jest oddalona. Niedopuszczalność zażalenia w takim przypadku jest wynikiem uznania korekt za czynności materialno-techniczne, na które środki zaskarżenia nie przysługują.
Przepis art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, nakazujący pomniejszenie podstawy obliczenia emerytury z powszechnego wieku emerytalnego o sumę kwot pobranych emerytur wcześniejszych, znajduje zastosowanie do ubezpieczonej urodzonej w 1953 r., która wniosek o emeryturę w obniżonym wieku złożyła po dniu 1 stycznia 2013 r., tj. w czasie
W przewozie drogowym osób, protokół kontroli drogowej jako dokument urzędowy korzysta z domniemania prawnie wiarygodnych ustaleń, które strona musi skutecznie obalić, aby jego treść była podważona. Bez udowodnienia ww. okoliczności, nałożona kara pieniężna za brak licencji jest uzasadniona.
Małżonek zobowiązanego nie jest uprawniony do złożenia zażalenia na postanowienie egzekucji administracyjnej dotyczącej majątku wspólnego, gdyż nie posiada statusu zobowiązanego w rozumieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.