Oddalenie skargi kasacyjnej, gdyż odpowiedź organu zaspokajała żądanie zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Kompetencje decyzyjne w zakresie odpadów leżą poza kompetencjami organu udzielającego informacji.

Artykuł 6 ust. 1 lit. f RODO nie może legalizować przetwarzania danych osobowych dla hipotetycznych przyszłych roszczeń. Przetwarzanie danych osobowych musi być związane z rzeczywistymi, istniejącymi potrzebami wynikającymi z prawnie uzasadnionych interesów administratora.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, iż wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego złożony został po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a., co skutkowało jego niezasadnością.

Wykonywanie transportu drogowego bez stosownej licencji oraz niespełnienie wymogów konstrukcyjnych dla przewozu okazjonalnego uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Przepisy ustawy o transporcie drogowym nie naruszają zasady równości i swobody gospodarczej, zgodne są z Konstytucją RP i prawem UE.

W postępowaniu nadzorczym dotyczącym nieważności decyzji administracyjnej, organ jest zobligowany do rozpatrzenia wszystkich zgłaszanych przesłanek nieważności oraz do ich rzetelnej analizy, co jest kluczowe dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia w świetle praworządności oraz obiektywnego ustalenia faktów.

W sprawach odmowy wydania uwierzytelnionej kopii dokumentu administracyjnego, zgodnie z art. 74 § 2 K.p.a., wnioskodawca musi wykazać "ważny interes strony"; brak precyzyjnego uzasadnienia skutkuje oddaleniem skargi. Doręczenie w formie elektronicznej jest zgodne z K.p.a.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, przy kalkulacji dotacji dla przedszkoli uwzględnia się jedynie wydatki na prowadzenie gminnych przedszkoli, co wyklucza wykorzystanie wydatków przeznaczonych dla szkół podstawowych. W związku z tym skarga kasacyjna została oddalona.

Brak połączenia spraw przez WSA Białystok nie narusza prawa, a decyzja ta nie miała znaczącego wpływu na wynik. Skarga kasacyjna oddalona, zgodnie z art. 184 p.p.s.a., a wyrok WSA pozostaje w mocy.

Brak połączenia spraw przez WSA nie stanowi uchybienia procesowego wpływającego na wynik sprawy. Uprawnienie do łączenia spraw pozostaje w gestii sądu i nie musi być wykorzystywane obligatoryjnie. Skarga kasacyjna nieskutecznie zarzuciła w tym zakresie naruszenie art. 111 § 2 p.p.s.a.

Organ administracyjny związany jest prawomocnym orzeczeniem sądu opiekuńczego zezwalającym na umieszczenie osoby ubezwłasnowolnionej w domu pomocy społecznej i nie może dokonywać odmiennych ustaleń co do samego skierowania.

Decyzja organu administracji publicznej, która uwzględnia w całości żądanie strony, nie musi być doręczana, a termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia uznania płatności na rachunku bankowym, o ile strona nie zażądała doręczenia decyzji. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest obiektywne i skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna C.S. jest bezzasadna, a decyzja organu administracyjnego o odmowie przyznania pomocy finansowej była prawidłowa, gdyż skarżący nie wykazał spełnienia wymaganych warunków formalnych ani problemów uniemożliwiających złożenie kompletnego wniosku.

Skarga kasacyjna oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe niewliczenie kosztów związanych z opieką edukacyjną szkół podstawowych do podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli niepublicznych.

Zmiana i rozszerzenie podstaw prawnych sprzeciwu po upływie sześciu miesięcy od ogłoszenia o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy jest niedopuszczalna nawet jeśli mandat rozszerzenia wynika z pomyłki, bowiem narusza to trwałość decyzji administracyjnych oraz zasadę ścisłej wykładni przepisów czasu prawnego.

Wniesione przez skarżącego dowody i okoliczności nie spełniają warunków uzasadniających wznowienie postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzja Szefa Urzędu, wsparta orzecznictwem sądowym, jest zgodna z prawem i została prawidłowo utrzymana w mocy przez wojewódzki sąd administracyjny.

Zaskarżonemu wyrokowi sądu pierwszej instancji zarzuca się niepełne odniesienie się do wszystkich zarzutów, brak weryfikacji istnienia zaległości podatkowej oraz błędne traktowanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty jako aktu czysto formalnego. Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zobowiązując do pełnej analizy prawnej zarzutów dotyczących formalności i materialności postanowienia o zaliczeniu wpłaty na zaległość podatkową.

Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej może być stwierdzona także przy nieznacznym przekroczeniu ustawowego terminu, stanowiąc naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej, aczkolwiek nie każde opóźnienie stanowi rażące naruszenie prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że czynność odmowy wypłaty dotacji oświatowej bez właściwej podstawy prawnej stanowi działanie bezskuteczne, a odmowa ta była sprzeczna z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna Burmistrza Miasta i Gminy B. nie zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na brak precyzyjnego wykazania uchybień w wykładni prawa przez sąd niższej instancji.

Decyzja organu ustalająca wysokość zasiłku okresowego na poziomie 212 zł miesięcznie została uchylona z uwagi na nieprawidłowe ustalenie dochodów rodziny skarżącej, co wpłynęło na rozstrzygnięcie. Sprawa została przekazana do ponownego jej rozpatrzenia z uwzględnieniem poprawnego określenia dochodów.

Przekroczenie kryterium dochodowego wyklucza przyznanie specjalnego zasiłku celowego bez wykazania szczególnych okoliczności. Rozstrzygnięcie organu administracyjnego, oparte na uznaniu administracyjnym, nie nosiło cech dowolności.

Umowy uznane za pozorne nie mogą stanowić podstawy do potrąceń podatkowych. Organy podatkowe winny wykazać nierzetelność faktur lub pozorność czynności prawnych w świetle wykładni art. 199a § 2 O.p. w zw. z art. 83 § 1 k.c.

Interpretacja indywidualna musi jasno, jednoznacznie i kompleksowo uzasadniać negatywną ocenę stanowiska wnioskodawcy, a braki w uzasadnieniu mogą prowadzić do jej uchylenia. Brak szczegółowych regulacji prawnych w interpretacji skutkuje naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

Orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego na rzecz Skarbu Państwa, gdy pojazd nie stanowi wyłącznej własności sprawcy, jest naruszeniem art. 44b k.k.; w takim przypadku powinien być orzeczony przepadek równowartości pojazdu.