Zakaz wprowadzenia do obrotu artykułu spożywczego oznaczonego jako „mleko modyfikowane” jest zasadny, gdyż takie oznakowanie wprowadza konsumentów w błąd w kontekście obowiązujących przepisów unijnych o jakości handlowej produktów mlecznych.

Sąd nie znajduje podstaw do uznania skargi kasacyjnej za zasadną, jako że nie wykazano naruszenia prawa materialnego w kontekście ustawy o gospodarce nieruchomościami czy przepisów Konstytucji RP, bądź naruszenia procedur administracyjnych wpływających istotnie na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy uchylający decyzję ZUS wyrok WSA, podkreślając obowiązek zbadania przedawnienia należności z tytułu składek przez organ w procedurze umarzania, jako warunek prawidłowego rozstrzygnięcia.

Uchwała sejmiku województwa o ustanowieniu obszaru chronionego krajobrazu została przyjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, a jej skutki nie naruszają zasad proporcjonalności ani ochrony praw właściciela nieruchomości; skarga kasacyjna nie wykazała błędu prawnego, co uzasadnia oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że przy umorzeniu należności publicznoprawnych należy dokładnie rozważyć zarówno ważny interes zobowiązanego, jak i interes publiczny, z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności faktycznych, takich jak stan psychiczny zobowiązanego.

Bezczynność administracji w zakresie udostępniania informacji publicznej nie zachodzi, gdy organ udzielił odpowiedzi zgodnych z zakresem wniosku. Wadliwe konstrukcje skargi kasacyjnej nie mogą wpływać na uznanie zarzutów braku pełności informacji za skuteczne.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez WIOŚ na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska jest aktem sygnalizacyjnym, wystarczająco uzasadnionym ustaleniami kontroli, które nie wymaga pełnej sądowniczej weryfikacji zgodności faktycznej.

Skreślenie doktoranta z listy doktorantów z powodu nieuzyskania stopnia doktora w przedłużonym okresie studiów doktoranckich jest zgodne z prawem i nie narusza reguł postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zasadność ostateczności decyzji administracyjnej i zasady trwałości orzeczeń sądowych, oddalając skargę kasacyjną, gdy wcześniejsza decyzja przyznająca prawo do zajęcia pasa drogowego innej stronie była prawomocna i skuteczna.

Produkt zawierający dodatki spoza mleka nie może być oznaczany jako "mleko" zgodnie z rozporządzeniem 1308/2013. NSA potwierdził prawidłowość zakazu wprowadzania do obrotu artykułu żywnościowego, którego oznakowanie jest sprzeczne z wymogami unijnymi.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego wiążący organy i właścicieli nieruchomości wyklucza budowę przydomowych oczyszczalni ścieków, co zobowiązuje organy do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia naruszającego taki plan.

Właściciel nieruchomości obciążonej służebnością przejazdu, przechodu i prowadzenia mediów, ustanowioną dla zapewnienia obsługi komunikacyjnej oraz technicznej planowanej inwestycji, jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, również w postępowaniu o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Oddziaływanie inwestycji obejmuje bowiem ingerencję w wykonywanie prawa własności i obowiązki wynikające

Rolnik ubiegający się o świadczenie pielęgnacyjne musi wykazać rzeczywiste i prawne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego. Samo oświadczenie o zaprzestaniu działalności oraz niewykonywanie prac w gospodarstwie nie są wystarczające, jeżeli wnioskodawca pozostaje zarejestrowany jako producent rolny, nie cofa wniosku o płatności bezpośrednie i pobiera dopłaty należne rolnikowi; okoliczności te

Ustalenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego funkcji zabudowy jednorodzinnej dla działki położonej na styku obszarów o różnej intensywności zabudowy nie stanowi nadużycia władztwa planistycznego, jeżeli wynika z rzetelnej analizy ładu przestrzennego i służy zachowaniu przyjętej struktury zabudowy. Uprzednia decyzja o warunkach zabudowy nie wiąże gminy przy uchwalaniu planu miejscowego

Dla rozpoczęcia biegu terminu z art. 148 § 2 k.p.a. wystarczające jest powzięcie przez stronę wiadomości o wydaniu decyzji oraz o jej przedmiocie i rozstrzygnięciu w stopniu umożliwiającym złożenie podania o wznowienie. Termin nie jest uzależniony od doręczenia decyzji ani od uzyskania dostępu do jej pełnej treści. Precyzyjny wniosek o udostępnienie oznaczonej decyzji może dowodzić wcześniejszego powzięcia

Wspólnicy spółki cywilnej są solidarnie odpowiedzialni za zobowiązania spółki w VAT, wynikające z fikcyjnych transakcji w oszustwach karuzelowych, o których wiedzieli lub powinni wiedzieć. Uchybienia w zachowaniu należytej staranności nie pozwalają na ulgę podatkową.

Dotacja z Europejskiego Funduszu Rolnego, przyznana gminie na realizację zadań publicznych, nie stanowi podstawy opodatkowania VAT, gdyż działalność ta nie jest działalnością gospodarczą, lecz zadaniem własnym gminy niewymierzonym na zysk.

NSA uchylił postanowienia WSA oraz organu odwoławczego, uznając, że przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga konkretnego uzasadnienia i wskazania czynności weryfikacyjnych w sprawie VAT-7 za wrzesień 2019 r. Nieprzedstawienie takich przesłanek przez organy stanowi naruszenie prawa.

Rozbudowa istniejącego budynku o lokal gastronomiczny wymagała pozwolenia na budowę, a jej brak uzasadniał wstrzymanie robót budowlanych na mocy art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Inspektor budowlany dokonał należytej oceny w sprawie wyłączenia pracowników, a uchybienia proceduralne nie mają decydującego wpływu na wynik sprawy, co uzasadnia ponowne rozpoznanie przez sąd pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakaz wprowadzania do obrotu partii produktów niezgodnie oznakowanych jest prawidłowy, a oznaczenie "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów jakości handlowej, wprowadzając konsumentów w błąd.

Wykonywanie robót polegających na instalowaniu urządzeń radiokomunikacyjnych na istniejących wieżach antenowych, jako elementów infrastruktury pasywnej, nie stanowi rozbudowy wymagającej pozwolenia na budowę, pod warunkiem że nie wiąże się to z ingerencją w strukturę obiektu.

Przeznaczenie działki na teren zabudowy jednorodzinnej i równoczesne jej wyłączenie z zabudowy w planie miejscowym stanowi wewnętrzną niespójność, która uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały rady gminy w tej części zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.z.p.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na niedostateczną ocenę stanu faktycznego i dowodowego w związku z odmową przyznania pomocy mieszkaniowej.