NSA stwierdza nieważność uchwały Rady Gminy Popów w części dotyczącej całkowitego zakazu zabudowy na działkach 2R, naruszającego zasadę proporcjonalności. Uznaje zarzut naruszenia prawa własności w tym zakresie za zasadny. Oddala skargę kasacyjną w zakresie ograniczenia hodowli powyżej 40 DJP na działkach 8RM, uznając je za proporcjonalne i zgodne z interesem publicznym.
Skarga kasacyjna jest niezasadna. Doręczenie decyzji dorosłemu domownikowi było skuteczne. Brak zawiadomienia o zmianie adresu skutkuje uznaniem doręczenia pod dotychczasowy adres za prawne.
Oddalenie skargi kasacyjnej M.B. wobec skutecznego doręczenia decyzji administracyjnej, pomimo niezgłoszenia przez skarżącą zmiany adresu, co skutkowało brakiem podstaw do przywrócenia terminu.
Skarga kasacyjna na oddalenie zarzutów bezczynności i przewlekłości postępowania przez Wojewodę Mazowieckiego w sprawie ustalenia odszkodowania oddalona, gdyż skarga nie dotyczyła postępowania odszkodowawczego, lecz nabycia własności nieruchomości z mocy prawa.
Wniosek z dnia 29 grudnia 2005 r., dotyczący nabycia przez gminę prawa własności nieruchomości, nie wszczyna postępowania o odszkodowanie w trybie art. 73 Przepisów wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną. Brak podstaw do zarzutu bezczynności i przewlekłości w postępowaniu dotyczącym odszkodowania, gdy nie zainicjowano właściwego postępowania.
Skarga kasacyjna na przewlekłość i bezczynność Wojewody Mazowieckiego w sprawie ustalenia odszkodowania została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak bezczynności organu, gdyż wniosek nie dotyczył odszkodowania, lecz nabycia prawa własności.
Silosy cementu, ze względu na dominujący parametr techniczny jakim jest pojemność, stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zgodnie z definicją budowli zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddalił skargę producentki rolnej S.G., uznając prawidłowość wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w zakresie odmowy przyznania pomocy finansowej, odnosząc się do poprawności wykładni i zastosowania przepisów prawa materialnego i procesowego.
Silosy i tunele kwalifikują się jako budowle z uwagi na ich dominującą pojemność jako cechę techniczną, nie spełniającą kryterium budynku. Ewidencja gruntów nie determinuje kwalifikacji podatkowej obiektów budowlanych.
Przepisy statuujące wybór członków Miejskiej Rady Seniorów w Szczecinie, bez uwzględnienia obligatoryjnych przedstawicieli osób starszych, naruszają art. 5c ustawy o samorządzie gminnym, co skutkuje koniecznością ponownej oceny legalności uchwały przez WSA w Szczecinie.
Importowane elementy konstrukcyjne, które nie stanowią kompletnej szklarni z uwagi na brak ścian i dachu, nie mogą być klasyfikowane jako prefabrykowane budynki (kod TARIC 9406 90 31 00), lecz jako konstrukcje z żelaza (kod TARIC 7308 90 98 90), co uzasadnia zastosowanie zakazu importu i odmowę zwolnienia do obrotu.
Oddalenie skargi kasacyjnej PKP z powodu nieuzasadnionych zarzutów, potwierdzając rozstrzygnięcie WSA o rażącym naruszeniu prawa poprzez bezczynność w wykonaniu wyroku dot. udostępnienia informacji publicznej.
Sąd Najwyższy stwierdził, że zaskarżony wyrok kasatoryjny Sądu Okręgowego nie spełniał przesłanek proceduralnych wynikających z art. 437 § 2 k.p.k., co nakazuje ponowne rozpatrzenie sprawy przez Sąd Okręgowy w postępowaniu odwoławczym.
NSA orzekł, że decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej, oparta na ochronie prywatności bez dostatecznego uzasadnienia, stanowi naruszenie prawa procesowego, a brak szczegółowych wyjaśnień uzasadnia uchylenie decyzji organów niższych instancji.
Producent rolny będący jednocześnie podmiotem skupującym zboża seryjnie zakupowane od innych podmiotów nie kwalifikuje się do uzyskania pomocy w ramach środków wsparcia nadzwyczajnego, jeśli skupowane produkty nie pochodzą z własnej produkcji rolniczej.
Decyzja co do skreślenia studenta z listy w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru ma charakter uznaniowy, lecz organ musi uwzględnić wszystkie istotne okoliczności faktyczne, co NSA uznał za spełnione. Skarga kasacyjna nie wykazała istotnych naruszeń prawa, które wpłynęłyby na wynik rozstrzygnięcia.
Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niekonstytucyjny przepis art. 115a ustawy o Policji, eliminowany wyrokiem TK z dnia 30 października 2018 r., nie może być podstawą obliczania wyrównania ekwiwalentu za urlop; stosowany powinien być współczynnik 1/21 zgodny z ust. nowelizującą.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skreślenie z listy studentów z powodu niewniesienia opłat jest zgodne z prawem, nawet jeśli występują przesłanki fakultatywne. Decyzja organy uczelni była uzasadniona niewniesieniem opłat, co stanowi wystarczającą podstawę do jej podjęcia.
Silosy na cement, jeżeli ich zasadniczym parametrem jest pojemność, klasyfikowane są jako budowle w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nawet jeśli spełniają cechy budynków, ze względu na specyficzne cele gospodarcze i techniczne parametry.
Termin wskazany w art. 2 ust. 3 rozporządzenia 2023/1343 ma charakter materialnoprawny. Po jego upływie przyznanie wsparcia unijnego staje się prawnie niemożliwe, niezależnie od etapu prowadzonego postępowania.
Skarga kasacyjna M.I. nie znajduje uzasadnienia; sądy obu instancji prawidłowo rozstrzygnęły odmowę umorzenia zaległości podatkowych, właściwie analizując pojęcie interesu publicznego oraz przepisów proceduralnych.
Silosy cementu i klinkieru, wraz z urządzeniami towarzyszącymi, kwalifikują się jako budowle dla celów podatku od nieruchomości, ponieważ ich kluczowym parametrem technicznym jest pojemność, nie zaś powierzchnia użytkowa, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/21.
Skarżącemu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Brak należytej staranności wyklucza takie prawo, a błędy proceduralne w skardze kasacyjnej uzasadniają jej oddalenie przez NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że oddalenie skargi kasacyjnej spółki Z. sp. z o.o. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego było zasadne, gdyż odnosiła się ona do postępowania, które nie miało miejsca, co wyklucza przewlekłość lub bezczynność organu.