Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawidłowe wykonanie obowiązków nałożonych przez ustawę SENT jest istotne dla skutecznego monitorowania przewozu towarów, a naruszenia nie mogą być jedynie formalnymi uchybieniami. Odstąpienie od kary pieniężnej musi być uzasadnione istotnymi przesłankami interesu publicznego lub podmiotu, których brak w niniejszej sprawie.

Dopuszczalność lokalizowania w pasie drogowym obiektu niezwiązanego z gospodarką drogową zależy od spełnienia przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku, która nie występuje w przypadku korzyści ekonomicznych skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak powiązania stawianych zarzutów proceduralnych z odpowiednimi przepisami P.p.s.a. oraz niewykazanie wpływu zarzucanych uchybień na wynik sprawy skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej jako niezasadnej.

Włączenie budynku do wojewódzkiej ewidencji zabytków jako formy wstępnej ochrony zabytków jest uzasadnione dowodami posiadanej wartości historycznej, artystycznej lub naukowej. Ocena wartości zabytkowej obiektu leży w kompetencji organu konserwatorskiego, nie zaś sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o nałożeniu dodatkowego zobowiązania w podatku VAT na spółkę za zgodną z prawem w odniesieniu do oszustw karuzelowych związanych z diodami LED, oddalając jednocześnie zarzuty wobec transakcji dotyczących dysków SSD, oraz potwierdza zawieszenie przedawnienia związane z postępowaniem karnym skarbowym.

Podatnik uczestniczący w łańcuchu dostaw dotkniętym oszustwem VAT traci prawo do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli w świetle obiektywnych okoliczności powinien był rozpoznać ryzyko oszustwa, a jego działania weryfikacyjne miały wyłącznie formalny i niewystarczający charakter. W takim przypadku faktury nie dokumentują skutecznego przeniesienia ekonomicznego władztwa nad towarem, co wyklucza również

Dla przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego spółki przez zastosowanie środka egzekucyjnego wystarcza zawiadomienie spółki jako podatnika; nie jest konieczne odrębne zawiadomienie członka zarządu ponoszącego odpowiedzialność z art. 116 o.p. Członek zarządu nie uwalnia się od tej odpowiedzialności przez powołanie się na stan zdrowia, podział kompetencji lub faktyczne nieuczestniczenie

Dodatkowy opis i oszacowanie nieruchomości na podstawie art. 110u § 2 u.p.e.a. jest dopuszczalne wyłącznie w razie wykazania istotnych zmian jej stanu lub wartości rynkowej, skutkujących dezaktualizacją wcześniejszej wyceny. Sam wzrost cen nieruchomości, upływ czasu oraz nabycie ruchomego wyposażenia lokalu nie stanowią wystarczającej przesłanki do ponownego oszacowania.

W postępowaniu wszczętym wskutek wydania decyzji kasatoryjnej na podstawie art. 233 § 2 o.p. kontrola sądowa obejmuje przede wszystkim spełnienie przesłanek tej decyzji oraz wykonanie wiążących wskazań wynikających z art. 153 p.p.s.a. Zarzuty odnoszące się do merytorycznego wymiaru podatku są nieskuteczne, jeżeli kwestie te nie stanowiły przedmiotu rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, iż uchwała gminy ze zgodą na bezprzetargową sprzedaż nieruchomości, może być stwierdzona nieważną, jeśli naruszone zostaną zasady poprawy zagospodarowania wskazane w art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że prawo do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wygasło z upływem terminu zawitego, a brak zawiadomienia współspadkobierców o możliwości zwrotu nie wpłynął na poprawność decyzji organów administracyjnych.

Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy o Policji, zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych jest zgodne z prawem, jeżeli wszczęto przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne i zawieszenie można uzasadnić dobrem służby, przy czym nie wymaga się oceny prawdopodobieństwa popełnienia przewinień.

Opłaty zmienne za pobór wód powinny być różnicowane w zależności od celu poboru. Zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę przeznaczoną do spożycia podlega innym stawkom niż pobór wody do celów komercyjnych, zgodnie z prawem wodnym.

Przekazanie wód podziemnych przez przedsiębiorstwo wodociągowe w celu realizacji zadań innych niż zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę zużywaną do spożycia przez ludzi uzasadnia stosowanie odrębnej, wyższej stawki opłaty zmiennej.

Skarżący nie wykazał naruszenia interesu prawnego przez uchwałę planistyczną, a Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodną z prawem decyzję organów oddalającego skargę kasacyjną.

Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 25 października 2023 r., w kontekście wyroku TSUE C-277/24, podlega oddaleniu, gdyż skarżący nie wykazał wpływu orzeczenia TSUE na treść rozstrzygnięcia NSA ani nie przedstawił konkretnych, relewantnych zarzutów merytorycznych.

Odmowa aktualizacji ewidencji gruntów oparta na braku niezbędnych dokumentów przez wnioskodawcę, przy zachowaniu zgodności z formalnymi procedurami, pozostaje zgodna z prawem. Ocenia się w granicach podstaw kasacyjnych precyzyjnie określonych przez profesjonalnych pełnomocników.

Tablica umieszczona w pasie drogowym bez zgody zarządcy stanowi reklamę wymagającą pozwolenia na zajęcie pasa drogowego, a niedopełnienie tego obowiązku skutkuje nałożeniem kary administracyjnej zgodnej z ustawą o drogach publicznych.

W odniesieniu do zachowania polegającego na umieszczeniu nośnika reklamowego w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi, zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zgodność z prawem nałożenia kary pieniężnej, której wysokość została obliczona prawidłowo.

Przy naliczaniu opłat za pobór wód powierzchniowych przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest zobowiązane stosować odmienną stawkę opłaty zmiennej w zależności od przeznaczenia wody, rozróżniając wodę pobraną dla zbiorowego zaopatrzenia ludności od wody sprzedawanej hurtowo innym podmiotom.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za przekroczenie warunków środowiskowych jest zgodna z prawem; zarzuty proceduralne i materialnoprawne skargi kasacyjnej pozostają bezpodstawne.

Przewoźnik wykonujący transport drogowy podlega odpowiedzialności karnej za niewyposażenie kierowcy w przewożone dokumenty wymagane art. 87 ustawy o transporcie drogowym, nawet w przypadku gdy kierowca nie okaże dokumentów podczas kontroli.

Niezgłoszenie pojazdu do licencji transportowej oraz nieokazanie wypisu z licencji uzasadniało nałożenie kary pieniężnej zgodnie z art. 87 i 92a u.t.d. Bierność dowodowa strony nie może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla organu w postępowaniu administracyjnym.

1. Szczegółowe rozważania sądu administracyjnego w uzasadnieniu orzeczenia na tle informacji formalnie objętych klauzulą tajności w trybie przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych nie muszą z konieczności prowadzić do ich ujawnienia. Istotne jest bowiem precyzyjne rozgraniczenie tych danych, które są bezpośrednio objęte treścią dokumentu będącego nośnikiem informacji