Nałożenie kary pieniężnej na C. Sp. z o.o. za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia było zgodne z prawem, gdyż materiał dowodowy jednoznacznie potwierdzał naruszenie. Brak przesłanek do odstąpienia od kary z uwagi na profesjonalny charakter działalności spółki.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji farmy fotowoltaicznej została wydana z rażącym naruszeniem prawa, niezgodnie z MPZP, gdyż farma nie jest "obiektem infrastruktury technicznej". Sąd podtrzymuje uchylenie tej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Zażalenie na postanowienie dotyczące odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezesa PUODO należy oddalić, gdyż skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych z wykonaniem decyzji.

Różnicowanie stawek opłat zmiennych za pobór wód na podstawie celu użytkowania, tj. zaopatrzenia ludności i działalności komercyjnej, zgodne jest z prawem i z zasadą "użytkownik płaci", uzasadniając zastosowanie różnych stawek opłat wodnych.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia było zgodne z prawem, a zgromadzony materiał dowodowy uzasadniał stwierdzenie naruszenia. Skarga kasacyjna okazała się niezasadna.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest zgodne z prawem, gdy ustalenia faktyczne, oparte na dostępnych dowodach, potwierdzają takie zajęcie, a nie wymaga się specjalistycznych map prawnych lub opinii biegłych.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie nakazu rozbiórki budynku niezgodnego z zatwierdzonym planem. Zaniechanie złożenia projektu budowlanego zamiennego wyklucza możliwość kontestowania decyzji rozbiórkowej.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie powstaje, jeśli negatywna przesłanka w postaci równoczesnego pobierania rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego nie została wyeliminowana przed 31 grudnia 2023 r.; skutkuje to zastosowaniem nowych przepisów.

Informacja o przyznaniu dodatku węglowego nie stanowi decyzji administracyjnej. Potwierdzenie braku zamieszkiwania pod zgłoszonym adresem w wywiadach środowiskowych uzasadnia zwrot nienależnie pobranego dodatku. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak naruszeń prawa materialnego i procesowego.

Zapłacona kara umowna, która minimalizuje większe straty i ma związek przyczynowy z ochroną źródła przychodów, może stanowić koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w postępowaniu interpretacyjnym, organy podatkowe nie są uprawnione do oceny konstytucyjności przepisów prawa podatkowego, a interpretacje indywidualne muszą opierać się wyłącznie na literalnej wykładni obowiązujących przepisów.

Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej wymaga wykazania jej bezprzedmiotowości oraz występowania interesu społecznego lub stronie. Rozwiązanie komitetu wyborczego nie skutkuje bezprzedmiotowością, jeżeli odpowiedzialność prawna przechodzi na inne podmioty.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedociągnięcia w operacie szacunkowym uniemożliwiają ocenę podobieństwa nieruchomości, co uzasadnia decyzję kasacyjną i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarga kasacyjna nie wykazała zasadności naruszeń prawnych przez sąd pierwszej instancji.

Przedsiębiorstwo wodociągowe realizujące hurtową sprzedaż wody nie może korzystać z preferencyjnych stawek opłat zmiennych przewidzianych dla wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a obowiązuje je wyższa stawka wynikająca z innego przeznaczenia wody.

Nieprzeprowadzenie aktywnej debaty przez radnych nad raportem o stanie powiatu nie stanowi przesłanki nieważności uchwały o nieudzieleniu wotum zaufania. Uchwała ta, z mocy prawa, nie wymaga odrębnego uzasadnienia. Skarga kasacyjna Wojewody Lubelskiego uznana za bezzasadną.

Przedłużanie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. jest niezgodne z konstytucyjnym prawem do sądu, skutkując stwierdzeniem przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji.

Brak dochowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika może prowadzić do zakwestionowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, gdy towarzyszyło to oszustwu podatkowemu. Formalne procedury weryfikacyjne nie zwalniają z odpowiedzialności, jeśli nie zapewniają rzeczywistej kontroli transakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że A. sp. z o.o. sp. k. nie dochowała należytej staranności kupieckiej i uczestniczyła w oszukańczym łańcuchu dostaw, co wyklucza prawo do odliczenia VAT oraz zastosowania stawki 0% przy WDT.

Złożenie wniosku o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych wniosku o pobyt czasowy uznaje się za zasadne, gdyż brak prawidłowego pouczenia wpłynął na możliwość złożenia wniosku. Umieszczenie stempla w paszporcie skutkuje domniemaniem legalności pobytu cudzoziemca.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż błędne oznakowanie produktów rolno-spożywczych, w tym brak wskazania konkretnej części mięsa oraz niepełne określenie pochodzenia, stanowi naruszenie przepisów prawa żywnościowego, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

W przypadku umieszczenia urządzenia reklamowego w granicy pasa drogowego bez wymaganej zgody organu zarządzającego drogą, organy administracyjne prawidłowo wymierzają karę pieniężną zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, a sąd administracyjny potwierdza prawidłowość tego rozstrzygnięcia.

Wydzielanie opłat zmiennych za pobór wody winno uwzględniać rozróżnienie celowe pomiędzy zaopatrzeniem ludności w wodę a jej sprzedażą innym podmiotom, stosując odrębne jednostkowe stawki opłat, co jest uzasadnione prawem krajowym i unijnym.

Oddalenie skargi kasacyjnej C. Sp. z o.o. z powodu bezzasadności argumentów dotyczących naruszenia proceduralnego i materialnego prawa przy nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

Burmistrz W., nie posiadając podstaw prawnych oraz naruszając zasady ochrony danych osobowych, nie mógł publikować danych osobowych radnego obejmujących jego życie zawodowe, gdyż nie korespondowały one z wykonywaniem przez niego mandatu radnego. Publikacja danych stanowiła naruszenie art. 6 ust. 1 RODO.