W postępowaniu dotyczącym opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, prowadzonym na podstawie art. 6q ust. 1 u.c.p.g. według przepisów Ordynacji podatkowej, zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. są bezprzedmiotowe i nie mogą skutecznie podważać ustaleń faktycznych. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie może natomiast zastępować właściwie sformułowanych zarzutów dotyczących postępowania
Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej jest związana z formalnym pełnieniem funkcji, a nie z faktycznym zakresem uczestnictwa w zarządzaniu. Bierna postawa członka zarządu, wewnętrzny podział obowiązków lub powierzenie prowadzenia spraw innemu członkowi zarządu nie stanowią samoistnej przesłanki egzoneracyjnej.
Jeżeli po zwolnieniu towarów do procedury wywozu zostanie ustalone, że potwierdzenie ich wyprowadzenia w systemie ECS nie odpowiadało stanowi faktycznemu, a zgłaszający nie przedstawi dowodów rzeczywistego opuszczenia przez towary obszaru celnego Unii, urząd celny wywozu może unieważnić zgłoszenie na podstawie art. 248 ust. 2 RDUKC. Unieważnienie to nie jest ograniczone terminem przedawnienia właściwym
W postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty ciężar wykazania okoliczności uzasadniających żądanie nie uchyla obowiązku organu podatkowego wynikającego z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Organ, który wzywa podatnika telefonicznie do uzupełnienia materiału dowodowego, powinien utrwalić w aktach treść i zakres wezwania oraz jednoznacznie uzasadnić, jakich konkretnie dowodów brakuje. Ogólnikowe powołanie się na
Organ interpretacyjny może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia opisu stanu faktycznego tylko wtedy, gdy brak konkretnych, niezbędnych faktów rzeczywiście uniemożliwia ocenę stanowiska prawnego przedstawionego we wniosku. Niedopuszczalne jest pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia z powodu nieudzielenia odpowiedzi dotyczących kwalifikacji prawnej opisanych zdarzeń, ponieważ kwalifikacja ta stanowi przedmiot
Art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. nakazuje umorzenie z mocy prawa niezakończonego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji wszczętego po upływie 30 lat od jej doręczenia lub ogłoszenia; wydana w tym zakresie decyzja ma charakter deklaratoryjny. Ostateczność dawnego orzeczenia może zostać ustalona na podstawie całokształtu materiału dowodowego, w tym skutków wywołanych wpisem prawa własności
Nabycie przez PKP z mocy prawa użytkowania wieczystego na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji PKP wymaga, aby nieruchomość pozostająca w posiadaniu PKP była własnością Skarbu Państwa zarówno w dacie 5 grudnia 1990 r., jak i w dniu wejścia ustawy w życie. Ostateczna decyzja komunalizacyjna, stwierdzająca nabycie własności przez gminę z dniem 27 maja 1990 r., wyłącza
W postępowaniu w przedmiocie zaliczenia wpłaty na podstawie art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej organ i sąd badają, czy w dniu wpłaty istniała zaległość podatkowa, natomiast nie kontrolują prawidłowości czynności egzekucyjnych. Postanowienie o zaliczeniu ma charakter deklaratoryjny, a skutecznie zastosowany i pozostający w obrocie środek egzekucyjny, o którym podatnik został zawiadomiony, przerywa bieg
Skuteczność kasacyjnego zarzutu naruszenia przepisów postępowania wymaga wykazania, że uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; samo wskazanie przepisów o zakresie sądowej kontroli administracji nie zastępuje takiego wykazania. Zarzut naruszenia przepisu wielojednostkowego musi precyzyjnie wskazywać naruszoną jednostkę redakcyjną, a NSA nie może uzupełniać braków skargi kasacyjnej sporządzonej
Dla zastosowania zwolnienia podatkowego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. wymagane jest faktyczne udostępnienie infrastruktury kolejowej przewoźnikom. Potencjalne udostępnienie nie spełnia tego wymogu, dlatego grunty nieaktywne kolejowo należy opodatkować w związku z działalnością gospodarczą.
Art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, jako przepis odrębny, wyłącza zastosowanie przepisów działu IVa k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary, zaś brak wykazania braku wpływu na naruszenie uzasadnia nałożenie kary.
Grunty sklasyfikowane jako tereny kolejowe, które faktycznie nie są udostępniane przewoźnikom kolejowym, nie mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Związek gruntu z działalnością gospodarczą uzasadnia jego opodatkowanie najwyższą stawką.
Skarga kasacyjna wniesiona przez P.Z. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, uzasadniając, iż WSA w Gdańsku prawidłowo ocenił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Zaskarżone czynności zabezpieczające były zgodne z przepisami administracyjnymi.
Zabezpieczające postanowienia organu podatkowego podlegają merytorycznej ocenie pod kątem istnienia przesłanek braku wymagalności zobowiązań, z uwzględnieniem zasad stosowania przepisów dot. postępowania zabezpieczającego według art. 166b u.p.e.a.
Zezwolenie na lokalizację zjazdu zwykłego z jezdni głównej drogi krajowej klasy GP ma charakter wyjątkowy i może zostać wydane wyłącznie przy spełnieniu przesłanek techniczno-bezpieczeństwowych, w tym wystąpieniu trudnych warunków. Zarządca drogi może odmówić zezwolenia, jeżeli dodatkowy zjazd zwiększa liczbę punktów kolizyjnych i pogarsza bezpieczeństwo oraz płynność ruchu, a nieruchomość może uzyskać
Odmowa zezwolenia na lokalizację zjazdu zwykłego z drogi krajowej klasy GP jest uzasadniona, jeżeli organ, działając w granicach uznania administracyjnego, wykaże na podstawie danych o ruchu i istniejącej obsłudze komunikacyjnej, że nowy zjazd zwiększy liczbę punktów kolizyjnych i zagrożenie bezpieczeństwa. Podział nieruchomości nie uzasadnia sam przez się tworzenia kolejnych zjazdów, zwłaszcza gdy
Przewoźnikiem w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy SENT jest podmiot faktycznie wykonujący przewóz towarów, niezależnie od tego, czy stroną umowy przewozu pozostaje inny podmiot. Na przewoźniku faktycznym spoczywa obowiązek zapewnienia zgodności i aktualności danych w zgłoszeniu SENT. Odstąpienie od kary z art. 24 ust. 3 ustawy SENT ma charakter uznaniowy i wymaga wykazania szczególnych okoliczności, ocenianych
Odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy SENT wymaga indywidualnej oceny wszystkich okoliczności konkretnego przypadku, w tym rzeczywistego znaczenia naruszenia dla celów ustawy oraz niezbędności sankcji z punktu widzenia interesu publicznego. Organ nie może poprzestać na abstrakcyjnym wskazaniu potencjalnego ryzyka naruszeń fiskalnych.
Grunty sklasyfikowane jako tereny kolejowe, nieużywane faktycznie do przewozów kolejowych, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą i nie korzystają ze zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.
Orzekając zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zbliżania się do nich na podstawie art. 39 pkt 2b k.k., sąd jest zobowiązany określić czas jego obowiązywania w granicach przewidzianych w art. 43 § 1 k.k., chyba że zachodzą przesłanki do orzeczenia zakazu dożywotnio z art. 41a § 3 k.k. Pominięcie tego elementu stanowi rażącą obrazę prawa materialnego, niepodlegającą usunięciu w postępowaniu
Wydatek uprzednio sfinansowany prywatnymi środkami przedsiębiorcy, a następnie pokryty przelewem z rachunku ZFRON, ma charakter refundacji i na podstawie § 9 ust. 2a rozporządzenia ZFRON nie jest wydatkiem ze środków funduszu mogącym stanowić podstawę pomocy de minimis. Bezskuteczna umowa zawarta przez przedsiębiorcę z samym sobą nie kreuje odrębnego nabycia ani wymagalnego zobowiązania.
Brak zastosowania w pierwotnej deklaracji preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości, stanowiącej pomoc de minimis, nie powoduje utraty prawa do tej stawki, jeżeli przepis nie uzależnia jej zastosowania od terminowego oświadczenia podatnika. Grunty zajęte na prowadzenie działalności w zakresie wyciągów narciarskich obejmują także grunty funkcjonalnie konieczne dla tej działalności, w tym parking
Operator publicznego transportu zbiorowego, który w ramach wykonywanego przewozu występuje zarazem jako przewoźnik drogowy, jest obowiązany wyposażyć kierowcę w wypis z własnego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Okazanie zaświadczenia potwierdzającego uprawnienie do wykonywania publicznego transportu zbiorowego wraz z rozkładem jazdy nie zastępuje tego dokumentu i nie wyłącza