Odprawa pieniężna, o której mowa w art. 306 ust. 2 ustawy o obronie Ojczyzny, jest połową miesięcznej kwoty wynagrodzenia obliczonej według zasad ustalania ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, bez zastosowania współczynnika urlopowego.
Rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji dotyczący podwyższenia dodatku funkcyjnego nie naruszył w sposób rażący prawa i mieścił się w granicach uznania administracyjnego.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej ze względu na rażące naruszenie prawa wymaga oczywistego naruszenia przejrzystej normy prawnej; sama nieścisłość uzasadnienia nie wystarcza do takiego stwierdzenia.
Brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w trybie nieważnościowym, jeżeli decyzja mieści się w zakresie uznania administracyjnego i nie wykazuje rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Nie stanowi informacji publicznej żądanie od organu administracji udostępnienia danych obejmujących streszczenie akt postępowania, do których dostęp jest regulowany innymi przepisami prawa, w szczególności Kodeksem postępowania karnego i Kodeksem postępowania w sprawach wykroczenia.
Decyzja organu administracji publicznej dotycząca świadczenia "Dobry Start" może obejmować kwestię zmiany jego wysokości oraz nienależnie pobranego świadczenia wspólnie, co podlega kontroli sądu administracyjnego w ramach jednej sprawy.
Uczestnictwo w karuzeli podatkowej eliminowało możliwość uzyskania statusu podatnika VAT przez spółkę, co uzasadnia odmowę prawa do odliczenia i zwrotu podatku.
Interpretacja cesji praw z umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości powinna uwzględniać brak przeniesienia prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel, tym samym traktując cesję jako świadczenie usług na potrzeby podatku VAT.
Jeżeli organ podatkowy słusznie zakwestionował kwalifikację transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, brak podstaw do stosowania stawki 0% VAT i skarga kasacyjna wobec braku zasadnych zarzutów jest oddalana.
Bezczynność organu administracyjnego w zakresie udostępnienia informacji publicznej, bez wydania formalnej decyzji o odmowie ze względu na nadużycie prawa dostępu, nie usprawiedliwia zarzut skargi kasacyjnej organu, co skutkuje jej oddaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu ciężko naruszała prawo przez brak wymaganych dokumentów, co uzasadnia jej nieważność, wbrew uznaniu jej za zgodną z zasadami stabilności decyzji administracyjnej.
Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. dotyczące braku dokumentu homologacyjnego w procesie rejestracji pojazdu, jest oczywiste i stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej, niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych.
Wypłata świadczenia pielęgnacyjnego za okres, w którym osoba wymagająca opieki otrzymywała świadczenie wspierające, stanowi świadczenie nienależnie pobrane, niezależnie od świadomości pobierającego o zaistnieniu okoliczności uzasadniających utratę prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Cofnięcie uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów, w przypadku udokumentowanego poświadczenia nieprawdy, jest zgodne z art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ administracyjny musi zastosować tę sankcję niezależnie od stopnia winy czy intencji diagnosty.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak przesłanek do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. nie stanowi podstawy do podważenia decyzji organu, nawet wobec nierozpoznania wniosków o ulgi podatkowe.
Naczelny Sąd Administracyjny nie odnajdując przesłanek naruszenia prawa przez Sąd pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną M.-T. Sp. z o.o. stwierdzając, że w postępowaniu nie wystąpiły błędy mogące istotnie wpłynąć na wynik sprawy.
NSA uznał, że cele wywłaszczenia działek jako strefy ochronnej zostały zrealizowane, co wyklucza możliwość ich zwrotu, potwierdzając utrzymanie mocy decyzji organów administracyjnych.
Z perspektywy art. 13 § 1 u.p.e.a. niezasadnym jest zwolnienie z egzekucji środków pieniężnych, jeśli zobowiązany nie wskazał alternatywnego majątku dla egzekucji, a zobowiązanie egzekucyjne nie zakłóca znacząco bieżącej działalności zobowiązanego.
Skarga kasacyjna spółki T.P. S.A. na decyzję o zwrocie dofinansowania z funduszy unijnych została oddalona; relacje przedsiębiorstw nie wpływają na ocenę statusu MŚP.
W przypadku udostępniania informacji publicznej błędna interpretacja przepisów KPA przez organ administracyjny uzasadnia stwierdzenie jego bezczynności, natomiast zarzuty proceduralne dotyczące takiego stwierdzenia wymagają wykazania ich istotnego wpływu na wynik sprawy.
Wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej czynności egzekucyjnych nie może skutecznie podważać prawidłowości tej egzekucji, jeżeli nie wykaże się istnienia istotnego wpływu zarzucanych uchybień na wynik sprawy oraz uchwały o rozłożenie na raty składek. Egzekucja administracyjna powinna być prowadzona zgodnie z ustawowym obowiązkiem nawet w trakcie rozpatrywania wniosków o ulgi.
Umowa zawarta między C. S.A. a wykonawcą ma charakter umowy o świadczenie usług, co powoduje, że wykonawca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, iż uchylenie czynności egzekucyjnych zgodnie z art. 58 §2 u.p.e.a. wymaga łącznego zaistnienia przesłanek: ważnego interesu zobowiązanego, braku sprzeczności z interesem wierzyciela oraz nabycia praw przez osoby trzecie. Brak spełnienia chociaż jednej z tych przesłanek wyklucza możliwość uchylenia czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, potwierdził prawną dopuszczalność kontynuowania egzekucji pomimo oczekujących wniosków o ulgi w spłacie, wskazując na brak przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego wynikających z art. 59 § 1 u.p.e.a., oddalając skargę M. Sp. z o.o.