Sąd administracyjny może uchylić decyzję dyscyplinarną, jeśli organ nie zapewnił bezstronności i nie odniósł się do zarzutów odwoławczych, naruszając procesowe prawa funkcjonariusza.

W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego, stwierdziwszy stan mogący zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, nakłada na właściciela lub zarządcę obowiązek usunięcia nieprawidłowości bez badania przyczyn ich powstania oraz podmiotu za nie odpowiedzialnego. Stwierdzone braki wentylacji w lokalu wyposażonym w kuchenkę gazową uzasadniają również czasowy

W postępowaniu podatkowym interes publiczny w rozumieniu art. 179 § 1 O.p. obejmuje ochronę danych osobowych, prywatności oraz tajemnicy handlowej osób trzecich i kontrahentów niezwiązanych bezpośrednio ze sprawą strony. Jeżeli dokumenty zostały uprzednio skutecznie wyłączone z jawności, postanowienie z art. 179 § 2 O.p. może ograniczyć się do odmowy ich udostępnienia, a udostępnienie wersji zanonimizowanych

Odmowa udostępnienia stronie dokumentów uprzednio wyłączonych z akt na podstawie art. 179 § 1 O.p. jest zasadna, jeżeli wyłączenie służy ochronie danych osobowych lub handlowych osób trzecich, stanowiącej przejaw interesu publicznego. Udostępnienie zanonimizowanych wersji dokumentów, przy zachowaniu przez stronę możliwości obrony i inicjatywy dowodowej, nie narusza prawa do czynnego udziału w postępowaniu

W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji realizowanej na podstawie specustawy gazowej organ architektoniczno-budowlany jest związany decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji, dopóki pozostaje ona w obrocie prawnym. Jej nieostateczność, wobec ustawowego rygoru natychmiastowej wykonalności, nie uzasadnia ani zawieszenia postępowania budowlanego, ani jego umorzenia, a przesłanki

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie służy pozyskiwaniu przez stronę lub jej pełnomocnika materiału dowodowego dla potrzeb indywidualnego postępowania prowadzonego na podstawie innych przepisów. Jeżeli cel żądania nie pozostaje w związku z realizacją jawności życia publicznego, a wniosek nie dotyczy informacji publicznej, organ nie może wydać decyzji odmownej z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.; powinien

Nakaz rozbiórki z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego może obejmować część obiektu stanowiącą samowolną nadbudowę, jeżeli po jej usunięciu legalna część budynku pozostaje konstrukcyjnie możliwa do bezpiecznego utrzymania. Trudności techniczne, konieczność wykonania zabezpieczeń oraz ryzyko robót nie wyłączają nakazu, gdy obowiązek jest obiektywnie wykonalny, a inwestor nie skorzystał z możliwości legalizacji

Sąd uznał zabezpieczenie zobowiązań podatkowych B.P. sp. z o.o. za zasadne, wykazując uzasadnioną obawę ich niewykonania, zgodnie z art. 33 § 1 o.p., oraz potwierdzając uczestnictwo spółki w oszustwie podatkowym.

Wznowienie postępowania podatkowego zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej w sprawie podatku od nieruchomości za 2019 rok, nie jest uprawnione, gdyż brak jest nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji oraz nie ma bezpośredniego związku pomiędzy decyzjami, by wpływały one na ostateczne rozstrzygnięcie prejudycjalne.

Skarga kasacyjna G.S. podlega oddaleniu z uwagi na brak przesłanek do wznowienia postępowania, określonych w art. 240 § 1 pkt 5 i 7 ustawy Ordynacja podatkowa, wobec czego decyzja ostateczna z 2019 r. pozostaje w mocy.

Decyzje administracyjne podjęte w sprawie wywłaszczenia z 1976 r. oraz realizacja planów przestrzennych wskazywały na zasadność celu wywłaszczenia, zatem nieruchomość nie może być zwrócona, jako że była rzeczywiście wykorzystana do realizacji celu publicznego.

Brak prawidłowego ustalenia powierzchni rolnej nieruchomości oraz jej związku funkcjonalnego z częścią rolną majątku skutkuje uchyleniem decyzji utrzymującej przejęcie na cele reformy rolnej w zakresie uznania konkretnego obiektu za objęty dekretem PKWN.

Nałożenie obowiązku wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w wyniku samowoli budowlanej, opierając się na wymogach art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. jest zasadne, a nakazane prace stanowią dopuszczalną formę przeróbek służących dostosowaniu obiektu do przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji odmownych organów administracyjnych w sprawie zwolnienia z opłaty za pobyt członka rodziny w DPS.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że oczywista omyłka pisarska w oznaczeniu strony postępowania podlega sprostowaniu, gdy postępowanie prowadzone było prawidłowo wobec uprawnionego podmiotu, a decyzja pozostaje skuteczna mimo błędu technicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku wykazania związku pomiędzy wskazanymi naruszeniami a rozstrzygnięciem sprawy, uznając argumentację skargi za niewystarczającą zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i procesowego.

W przypadku kolizji między ogólnymi zasadami dostępu do informacji według u.d.i.p. a szczególnymi regulacjami k.p.k., pierwszeństwo mają przepisy k.p.k., wyłączając stosowanie u.d.i.p. w zakresie dostępu do akt postępowania karnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niewłaściwe uzasadnienie wyroku uniemożliwia kontrolę instancyjną, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, aby właściwie przeanalizować decyzję organu ochrony danych.

Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. wymaga oczywistego braku możliwości jego prowadzenia, co nie wystąpiło w sprawie dot. przetwarzania danych osobowych przez wydawców. Organ błędnie nie przeprowadził merytorycznej oceny w ramach RODO.

Instytucja wznowienia postępowania jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji ostatecznych i wymaga spełnienia ścisłych przesłanek. Nie wykazano nowych, istotnych okoliczności dla sprawy, co przesądza o braku podstaw wznowieniowych i uchyleniu decyzji podatkowej.

Decyzja o uchyleniu postanowienia organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia jest zgodna z prawem, gdyż organ I instancji nie wyjaśnił w pełni stanu faktycznego w zakresie wymaganym dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 138 § 2 Kpa). Kluczowe jest ustalenie rzeczywistego charakteru budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zwolnienie funkcjonariusza było uzasadnione oczywistością popełnienia czynu o znamionach przestępstwa i nie było wad proceduralnych, które wpłynęłyby na wynik postępowania.

Zwolnienie funkcjonariusza Policji z uwagi na długotrwałą absencję zdrowotną, która dezorganizuje funkcjonowanie jednostki i narusza ważny interes służby, jest zgodne z prawem i nie narusza zasady prawa do sądu czy konstytucyjnej ochrony funkcjonariusza.

W kontekście reformy KAS, nieprzedłożenie propozycji służby funkcjonariuszowi, w związku z przeprowadzonymi postępowaniami dyscyplinarnymi i karnymi, pozostało w granicach uznania administracyjnego i nie narusza zasady domniemania niewinności, jeżeli istnieją wątpliwości co do nieposzlakowanej opinii funkcjonariusza.