Przesłanką przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest związek przyczynowo-skutkowy między rezygnacją z zatrudnienia a stałą opieką nad osobą niepełnosprawną, która uniemożliwia podjęcie pracy. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że taka opieka wymaga stałej dyspozycyjności i może wykluczać możliwość zarobkowania.

Podatkowej grupie kapitałowej przysługuje prawo do obniżenia dochodu ze źródeł przychodów o poniesioną stratę zgodnie z art. 7 ust. 5 w zw. z art. 7a ust. 1 u.p.d.o.p., o ile spełniony jest warunek dochodowości z art. 1a ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.p.

Brak czasowej korelacji między powstaniem niepełnosprawności a zaprzestaniem pracy nie wyklucza uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli zakres opieki uniemożliwia aktywność zawodową.

Dodatkowe wpłaty na Fundusz Wsparcia Kredytobiorców (FWK), określone w ustawie o finansowaniu społecznościowym, stanowią koszty uzyskania przychodów, gdyż nie są objęte wyłączeniem w art. 16 ust. 1 pkt 76 u.p.d.o.p. Interpretacja ta jest oparta na literalnym brzmieniu przepisów.

Zawarcie przez strony nieodpłatnej umowy ustanowienia służebności przesyłu na podstawie art. 305¹ k.c. nie stanowi przychodu dla przedsiębiorstwa z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że złożenie wniosku o dotację bez własnoręcznego podpisu czyni go niekompletnym. Pieczęć z faksymile nie spełnia wymogu podpisu, co uzasadnia odmowę przyznania dotacji.

Art. 55 ust. 9 Prawa lotniczego, w zakresie naruszającym zasady ogłaszania aktów normatywnych i proporcjonalności, nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania ws. ustalenia warunków zabudowy na terenie objętym planem generalnym jako sprzeczny z Konstytucją RP.

Decyzja dotycząca zwrotu dotacji przez A Sp. z o.o. była prawidłowa i zgodna z prawem, ponieważ zajęcia się odbyły, a środki z dotacji oświatowej powinny być wykorzystane wyłącznie na bieżące wydatki związane z kształceniem.

Skarga kasacyjna G. Sp. z o.o. bezzasadna. Utrzymano w mocy ustalenie o nienależnie pobranych środkach finansowych w wysokości 16.522,25 zł. Prawa materialne i procedur sądowych dochowane. Operat biegłego prawidłowy. Zarzut przedawnienia nieuzasadniony.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niekompletny materiał dowodowy dotyczący funkcji zabudowy wykluczał możliwość uznania warsztatu samochodowego za zgodny z zasadą dobrego sąsiedztwa, co skutkowało uchyleniem orzeczeń organów II instancji i WSA oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych, a Komisja słusznie uchyliła decyzję odszkodowawczą z uwagi na istotne braki w ustaleniach faktycznych dotyczące możliwości władania nieruchomością.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wyłącza możliwości ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej. Zostało to potwierdzone wykładnią przepisów u.p.z.p. jako pozwalających na takie rozstrzygnięcie.

Ograniczenia w planie zagospodarowania przestrzennego mające na celu cele publiczne w zakresie oświaty mogą być uznane za uzasadnione, jeśli nie przekraczają dopuszczalnych granic władztwa planistycznego gminy.

W przypadku braku inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej niedopuszczalne jest stosowanie art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego jako podstawy do wezwania przedsiębiorcy o przekazanie dokumentów i nałożenia kary pieniężnej za jego niewykonanie.

Skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania została oddalona; organ działał zgodnie z przepisami, a dokumenty robocze nie stanowią udostępnianej informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną ZUS, oddalił ją z uwagi na brak przesłanek do jej uwzględnienia, uznając poprawność wyroku WSA w Krakowie co do uwzględnienia wiążących wytycznych prawnych oraz konieczności zastosowania definicji małego przedsiębiorstwa zgodnie z prawem unijnym.

Działanie organu oraz Wyrok Sądu I instancji były zgodne z prawem, nie naruszając obowiązujących przepisów ani wcześniejszych wyroków sądowych; skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Informacje związane ze spisem wyborców, takie jak liczba wyborców pod danym adresem, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, mimo ograniczeń dostępu z uwagi na prywatność wskazanych w Kodeksie wyborczym. Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie tej informacji jest niedopuszczalna.

NSA stwierdza, że dla zastosowania ochrony tajemnicy przedsiębiorcy niezbędne jest wykazanie wartości gospodarczej informacji oraz zagrożeń ich ujawnienia na konkurencyjnym rynku. Sama wola przedsiębiorcy nie jest wystarczająca do odmowy dostępu do informacji publicznej.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstałe przed 31 grudnia 2023 r. winno być rozpatrywane według przepisów sprzed nowelizacji prawo materialnego, nawet jeśli formalny wniosek złożono później, o ile wniosek o wszczęcie procedury orzekania o niepełnosprawności złożono przed tą datą.

Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie może odmówić jej udostępnienia, powołując się na rzekome nadużycie prawa przez wnioskodawcę, bez wykazania obiektywnych podstaw takiego twierdzenia. Wniosek inspirowany toczącymi się postępowaniami nie wyklucza działania w interesie publicznym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż Dyrektor Biblioteki Narodowej skutecznie zastosował procedurę wydłużenia terminu na udzielenie informacji publicznej, co wyklucza stan bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku. Wyrok WSA w części stwierdzającej bezczynność naruszał przepisy proceduralne.

Oddelegowanie do służby w strukturze Kontyngentu EULEX bez bezpośredniego udziału w działaniach bojowych nie spełnia kryteriów uzasadniających podwyższenie emerytury za fizyczne zwalczanie terroryzmu, zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że termin uważa się za zachowany w przypadku nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej, na podstawie art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., co oznacza, że regulacja rozporządzenia ARiMR w zakresie daty wpływu do biura nie spełnia wymogów konstytucyjnej delegacji ustawowej.