Złożenie zarzutów na obowiązek szczepień ochronnych oraz postępowanie egzekucyjne nie znalazło usprawiedliwienia prawnego w świetle obowiązujących przepisów, a wyrok TK z dnia 9 maja 2023 r. nie znosi obowiązku szczepień, lecz jedynie modyfikuje formę jego nakładania.

Odbycie szkolenia nie skutkuje zmniejszeniem liczby punktów karnych, gdy przed jego rozpoczęciem kierowca przekroczył 24 punkty. Organy administracji nie mają kompetencji do weryfikacji wpisów w ewidencji punktów karnych.

Oznaczenie środka spożywczego, które nie uwzględnia rzeczywistego procesu produkcji i zmian fizykochemicznych składnika, tj. "kaszki kukurydzianej" jako "kukurydzy", jest sprzeczne z przepisami o jakości handlowej, w szczególności z art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1169/2011, i uzasadnia odwołanie decyzji sądu I instancji oraz nałożenie kary.

W przypadku rażącego naruszenia warunków koncesji, organ koncesyjny obowiązany jest cofnąć koncesję, co znajduje uzasadnienie w zakresie istotnych naruszeń przepisów ustawy o ochronie osób i mienia. Zatrudnianie przez przedsiębiorstwo ochroniarskie osoby skazanej za przestępstwa umyślne kwalifikuje się jako podstawa do cofnięcia koncesji.

Organ administracji publicznej, wykazujący się bezczynnością w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie może zaniechać wydania decyzji administracyjnej o odmowie jej udzielenia z powołaniem się na nadużycie prawa. Wymaga to oceny uzasadnienia faktycznego i prawnego w formie decyzji.

Organizacja społeczna nie wykazała wystarczającego związku symbolicznego celów statutowych z żądaniem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Interes społeczny nie znalazł uzasadnienia w kontekście przepisów art. 31 § 1 k.p.a.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu praw wynikających z licencji doradcy restrukturyzacyjnego jest zgodna z art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż spełnione są przesłanki proceduralne; nie narusza zasady domniemania niewinności.

W przypadku stwierdzenia uchybień podczas badań technicznych pojazdów, na mocy art. 84 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, starosta ma obowiązek cofnięcia uprawnień diagnostycznych. Brak jest możliwości odstąpienia od sankcji, niezależnie od subiektywnych okoliczności sprawy.

Użycie przymiotnika "wiejski" w nazwie produktu nie narusza przepisów o jakości handlowej żywności, jeśli konsumenci są świadomi charakteru i składu produktu, nawet gdy ten jest odpieczonym półproduktem, zatem zalecenia pokontrolne Inspektora były niezasadne.

Postępowanie dotyczące nałożenia kary pieniężnej za naruszenia ustawy SENT nie podlega ograniczeniom czasowym przewidzianym w art. 165b Ordynacji podatkowej, a kara pieniężna nałożona z tytułu naruszenia tej ustawy jest uzasadniona jej autonomicznymi regulacjami proceduralnymi i materialnymi.

Posiadanie przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym nie jest ściśle zależne od realnego naruszenia prawa, lecz może wynikać z potrzeby ustalenia oddziaływania inwestycji, nawet potencjalnie, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego.

Bezczynność organu administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy może być stwierdzona, jeżeli wniosek nie został załatwiony terminowo, mimo przeszkód regulowanych specjalnymi przepisami. NSA podtrzymuje wyrok WSA o rażącym naruszeniu prawa przez Wojewodę.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione jest zgodnością z linią orzeczniczą, wedle której pojazdy z napędem hybrydowym powinny być opodatkowane preferencyjną stawką akcyzy 9,3%, gdy spełniają ustawowe wymagania co do napędu.

Prezes UKE, jako organ współdziałający, uzgadnia decyzje w zakresie zgodności z prawem telekomunikacyjnym, nie oceniając racjonalnego korzystania z nieruchomości ani zmniejszenia jej wartości, co leży w gestii Starosty.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że projekt budowlany pozostaje zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie naruszając norm wynikających z ustawy Prawo budowlane oraz jej przepisów wykonawczych, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika za niewykonanie obowiązków z ustawy SENT, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności oraz jej prewencyjny cel. Stanowisko to adekwatnie oddaje wymogi prawa oraz interes publiczny.

Dla przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych kluczowe jest wykazanie prawidłowego umocowania pełnomocników we właściwym dla danej czynności terminie. NSA uznał, że brak właściwej dokumentacji potwierdzającej umocowanie skutkował zasadnym oddaleniem skargi kasacyjnej.

Zasady oceniania egzaminów radcowskich przez komisję egzaminacyjną sądową podlegają ocenie sądowej tylko pod kątem zgodności z prawem, a nie ocenie merytorycznej pracy. Skarga musi wskazywać konkretne naruszenia procedur prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uchylił uchwałę Komisji II stopnia, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przy ocenie egzaminu radcowskiego. Wskazano na konieczność uwzględnienia postępowania uproszczonego zgodnie z obowiązującym prawem.

Zgłoszenie w systemie SENT nieprawidłowych danych dotyczących miejsca rozpoczęcia przewozu towarów stanowi naruszenie ustawy SENT podlegające karze pieniężnej, której nałożenie jest zgodne z zasadą proporcjonalności i prewencyjnym celem ustawy, a odstąpienie od kary wymaga wykazania ważnego interesu publicznego.

Zakaz pełnienia funkcji kierowniczych w jednostkach organizacyjnych ochrony zdrowia stanowi ograniczenie wykonywania zawodu lekarza, które należy ujawniać w rejestrze prowadzonym przez Okręgową Radę Lekarską.

Odmowa udostępnienia informacji przez Dyrektora MGOPS, jako informacji przetworzonej, była uzasadniona brakiem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przez skarżącą federację.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że przepisy rozporządzenia o przyznawaniu pomocy finansowej pozostają w mocy, nie uchylone przez ustawę zmieniającą z 2021 r., i winny być stosowane przez ARiMR.

Złożenie przez PKP wniosku o nabycie prawa w trybie art. 34 ustawy komercjalizacyjnej nie wszczyna postępowania komunalizacyjnego; brak dokumentów o zarządzie nieruchomości przez PKP skutkuje jej komunalizacją z mocy prawa na dzień 27 maja 1990 r.