Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.
Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej na podstawie twierdzenia o nadużyciu prawa, musi wydać decyzję administracyjną. Bezczynność w tym zakresie uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.
Podmiot prowadzący działalność gospodarczą legitymuje się interesem prawnym do zaskarżenia decyzji administracyjnej, jeżeli ta ogranicza jego prawo do korzystania z dróg publicznych, istotnym ograniczeniem jego działalności.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż brak zwolnienia towaru do obrotu nie dowodził bezczynności, gdyż organy celne podejmowały niezbędne działania weryfikacyjne, wynikające z obowiązujących przepisów o sankcjach i ograniczeniach unijnych, w rozsądnym terminie oraz zgodnie z przepisami.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając oceny organu podatkowego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za zgodne z prawem, a zarzuty skargi za niezasadne, zwłaszcza odnośnie do oceny materiału dowodowego i jego wpływu na ustalenie stanu podatkowego.
Zarządzenie pokontrolne z 6 grudnia 2022 r. nr WI.7023.1.314.2021.MG Podlaskiego WIOŚ pozostaje zgodne z prawem, gdyż spełnia wymogi ochrony środowiska w zakresie przestrzegania maksymalnej pojemności technologicznej składowiska i nie przekracza uprawnień kontrolnych organu.
Zwolnienie podatkowe z art. 9 pkt 17 u.p.c.c. przysługuje przy sprzedaży budynku mieszkalnego jednorodzinnego niezależnie od uzyskania pozwolenia na użytkowanie, jeśli budynek służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a prawo podatkowe nie odsyła do definicji w Prawie budowlanym.
Nieorzeknięcie zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 r. uniemożliwia uznanie, że nieruchomość została zajęta pod drogę publiczną według art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r.; wymaga to formalnego przypisania drogi do odpowiedniej kategorii.
Zakwestionowanie operatu szacunkowego przez organ administracyjny lub sąd administracyjny jest dopuszczalne jedynie w wyjątkowych i oczywistych przypadkach. Zarówno organy, jak i sądy są związane oceną rzeczoznawcy, a ich ingerencja w użyte metody wyceny jest niedopuszczalna.
Złożenie wniosku o dostęp do danych z Krajowego Rejestru Sądowego w trybie ustawy o otwartych danych, nawet w kontekście przepisów o KRS, zobowiązuje organ do ich rozpoznania, a brak decyzji w ustawowym trybie skutkuje uznaniem bezczynności organu.
Kopie umów o pracę stanowią dokumenty prywatne, które nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna; wymagane jest szczegółowe wykazanie informacji przetworzonych oraz ich uzasadnionej odmowy.
Dostawa betonu wraz z czynnościami dodatkowymi stanowi jedno świadczenie gospodarcze opodatkowane podstawową stawką VAT. Uzasadnione jest uznanie, że mamy do czynienia z dostawą towaru, a nie świadczeniem usług oraz zastosowanie stawki 23%.
Gmina realizując zadania związane z infrastrukturą miejską, działa w ramach władztwa publicznego, co ogranicza możliwość odliczenia VAT, z wyjątkiem infrastruktury tramwajowej, gdzie odliczenie jest uzasadnione w całości. Skargi kasacyjne oddalono.
Suma pieniężna przyznawana na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. nie służy naprawieniu szkody ani wyrównaniu utraconych korzyści wywołanych bezczynnością lub przewlekłością organu, lecz stanowi zryczałtowany środek dyscyplinująco-kompensacyjny. Ustalenie jej wysokości należy do uznania sądu administracyjnego, a ingerencja kasacyjna jest uzasadniona tylko w razie oczywistego przekroczenia granic tego uznania
Przepisy ustawy o transporcie drogowym zawierają pełne regulacje dotyczące administracyjnych kar pieniężnych, wyłączając zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnośnie do odstąpienia od nałożenia takich kar.
W sprawie dotyczącej bezczynności organu w przedmiocie rejestracji pojazdu, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie WSA prawidłowo stwierdziło rażącą bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi.
W sytuacji, gdy organ administracji tolerował określony sposób komunikacji ze stroną, a następnie odmówił przywrócenia terminu z powodu niewłaściwego złożenia wniosku, organ musi uwzględnić swoje wcześniejsze działania mogące wprowadzić stronę w błąd.
Oznaczenie produktu jako "mleko modyfikowane" nie spełnia wymagań wynikających z przepisów UE dotyczących oznaczeń mleka i przetworów mlecznych, a jego zastosowanie wprowadza konsumentów w błąd co do charakteru produktu. Decyzja zakazująca wprowadzenia do obrotu takiego produktu jest zgodna z unijnymi i krajowymi wymogami ochrony praw konsumentów.
Oznaczenie 'mleko modyfikowane', użyte w odniesieniu do produktu zawierającego oleje roślinne, nie spełnia wymagań zgodności regulacyjnej z unijnym porządkiem prawnym, prowadząc do fałszywego obrazu produktu i myląc konsumentów, co uprawnia do zakazu jego wprowadzania do obrotu.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że organ nie dopuścił się bezczynności, podejmując działania kontrolne w rozsądnym terminie zgodnie z art. 194 ust. 1 UKC, obejmujące współpracę z innymi organami dla weryfikacji zgodności importowanego towaru z europejskimi przepisami sankcyjnymi.
W sprawie dotyczącej odszkodowania za usunięcie drzew, wartość odtworzeniowa musi być dokładnie zdefiniowana, obejmując szczegóły jak rodzaj i koszt pierwotnego trawnika. Operat szacunkowy niedostatecznie uzasadniający te elementy nie może stanowić podstawy do ustalenia odszkodowania.
Bezskuteczność postępowania egzekucyjnego wobec spółki uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za jej zobowiązania podatkowe, gdy organ podatkowy przeprowadził stosowne postępowanie i wykazał brak możliwości wyegzekwowania wierzytelności z majątku spółki.
Decyzje o umorzeniu zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej mają charakter uznaniowy, co oznacza, że organy administracji mają swobodę w ocenie przesłanek, a sądy administracyjne kontrolują zgodność tej oceny z prawem.
Dostawa masy betonowej wraz z czynnościami pomocniczymi stanowi jednolite świadczenie gospodarcze, sklasyfikowane jako dostawa towarów, opodatkowane podstawową stawką VAT, tj. 23%, a nie jako świadczenie usług.