Roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie przysługuje, gdy ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego przed datą wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami i ujawniono je w księdze wieczystej, co stanowi prawnie przeszkodę do zwrotu.
Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 4 u.g.n. wymaga wykazania istniejącego roszczenia wynikającego z ustawy lub przepisów odrębnych. Skarżąca nie spełniła tego warunku, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.
NSA uznał za prawidłowe odmowę wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., wskazując, że wcześniejsza decyzja umarzająca postępowanie budowlane wykluczała ponowne rozpoznanie tożsamej sprawy, zgodnie z zasadą res iudicata.
Skarga kasacyjna nie zdołała wykazać naruszeń, które uniemożliwiłyby kontrolę legalności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Organy prawidłowo wyznaczyły obszar analizowany, stosując zgodną z prawem analizę urbanistyczną. Skarga podlega oddaleniu.
Przy rozstrzyganiu sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, sąd administracyjny musi dokładnie ocenić zgodność projektu z przepisami ochrony środowiska, uwzględniając pełny zakres oddziaływania elektromagnetycznego i szczegółowe parametry techniczne inwestycji.
Grunty, budynki i budowle użytkowane przez spółkę działającą w zakresie usług publicznych są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu, gdy generują zysk, niezależnie od celu publicznego zadań, które realizują. Wykonywanie zadań samorządowych przez spółkę handlową jest działalnością zarobkową.
W przypadku, gdy postępowanie upadłościowe spółki kapitałowej potwierdza jej niewypłacalność, można uznać egzekucję majątku spółki za bezskuteczną w rozumieniu art. 116 § 1 o.p., co uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za jej zobowiązania podatkowe.
Dla zatwierdzenia regulaminu strzelnicy konieczne jest uprzednie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zgody na budowę zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, mimo braku takich bezpośrednich wymogów w ustawie o broni i amunicji; odmowa zatwierdzenia regulaminu jest w takim przypadku prawidłowa.
Skarga kasacyjna na postanowienie o określeniu wysokości nieprzekazanej kwoty wierzytelności zajętej przez organ egzekucyjny jest bezzasadna. Nieprzekazanie kwoty przez dłużnika wierzytelności organowi egzekucyjnemu stanowi bezpodstawne uchylanie się od obowiązku.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.
Zmiana nazwy apteki ogólnodostępnej, prowadząca do skojarzeń z już istniejącą renomą grupy aptek, narusza art. 5 u.z.n. oraz stoi w sprzeczności z przesłankami zmiany decyzji ostatecznej z art. 155 k.p.a. Jako taka jest niedopuszczalna.
Zwolnienie funkcjonariuszy policji z egzaminu dotyczącego broni palnej do celu kolekcjonerskiego nie znajduje podstaw w art. 16 ust. 2 ustawy o broni i amunicji, jeśli broń ta nie jest objęta ich zadaniami służbowymi.
Zmiana nazwy apteki wydanej na podstawie wcześniejszego zezwolenia może być niedopuszczalna, jeśli narusza przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez stwarzanie ryzyka wprowadzenia w błąd co do tożsamości przedsiębiorstwa (art. 3 i 5 u.z.n.).
NSA stwierdził, że organ regulacyjny działając na podstawie art. 24c ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, słusznie odmówił zatwierdzenia taryfy, gdyż nie wykazano celowości ponoszonych kosztów z uwzględnieniem ekonomicznej użyteczności środków trwałych, co czyniło skargę kasacyjną bezzasadną.
Skarga kasacyjna dotycząca zarzutu bezprawności obowiązku szczepień ochronnych oddalona. Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny przy braku przeciwwskazań i odpowiednie działania organów są zgodne z prawem.
Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.
Teza 1 (zatarcie skazania a rękojmia): Zatarcie skazania w rozumieniu art. 106 k.k., wywołujące skutek w postaci uznania skazania za niebyłe, pozbawia je waloru normatywnie relewantnej podstawy do przyjęcia braku rękojmi należytego prowadzenia apteki w rozumieniu art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 Prawa farmaceutycznego, jeżeli organ administracji nie wykaże innych, aktualnych okoliczności
Kwalifikacja naruszeń związanych z użytkowaniem tachografu i wyliczenie kar powinno uwzględniać różnice pomiędzy nieprawidłowym użytkowaniem a ingerencją w urządzenie. WSA w Łodzi błędnie jednak zrozumiał zakres naruszenia niezalogowania karty do tachografu jako mniejsze naruszenie, co potwierdza NSA.
Nie jest możliwe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., jeśli inwestycja celu publicznego nie jest planowana bezpośrednio na tej nieruchomości. Droga gruntowa nie stanowi urządzenia lub obiektu naziemnego niezbędnego do funkcjonowania infrastruktury telekomunikacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując wykładnię, że zasada korzyści powinna być stosowana, gdy przeznaczenie nieruchomości zgodne z celem wywłaszczenia zwiększa jej wartość, a ustalenie odszkodowania wymaga porównania wartości według różnych sposobów użytkowania.
Brak zawieszenia emerytury przez skarżącą do 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego po tej dacie. Organy nie były zobowiązane do udzielania pouczeń w kontekście przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2024 r.
Uchwała Rady Gminy dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Wilanowa Zachodniego, wprowadzająca strefy uciążliwości komunikacyjnej, jest zgodna z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów konstytucyjnych. Skarga kasacyjna oddalona.
Osoba nieposiadająca praw rzeczowych do nieruchomości dzielonej, której wniosek o nabycie na podstawie art. 211 u.g.n. nie został rozpatrzony, nie ma interesu prawnego do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności podziału nieruchomości.
Skarga kasacyjna Wojewody Wielkopolskiego została oddalona. Wymaga się pełnego zbadania okoliczności faktycznych przed stwierdzeniem przedawnienia roszczenia o odszkodowanie za wywłaszczenie, a brak dokumentów nie może być decydującą przeszkodą uniemożliwiającą przyznanie odszkodowania.