Działalność stowarzyszenia, mimo przeznaczania dochodów na cele statutowe, może stanowić podstawę uznania za działalność gospodarczą, uzasadniając obciążenie wyższą stawką podatku od nieruchomości.

NSA oddalił skargę kasacyjną Burmistrza Miasta, potwierdzając prawo szkoły do dotacji jako szkoły niepublicznej, spełniającej wymogi ewidencyjne i organizacyjne, wykluczając dodatkowe przesłanki nieprzewidziane ustawą.

Odmawiając przyznania dotacji oświatowej, organ administracyjny ma obowiązek wszechstronnie wyjaśnić przyczyny techniczne uniemożliwiające spełnienie wymogów przez skarżącego, a bezpodstawne przerzucenie tego obowiązku narusza zasadę praworządności w administracji.

Nie można odmówić dotacji niepublicznej szkole na podstawie przypuszczeń o niespełnieniu wymogów prawnych, gdy uważa się spełnienie przesłanek ustawowych.

Działalność domów wczasów dziecięcych, spełniająca cele edukacyjne, wspierająca i uzupełniająca kształcenie dzieci, kwalifikuje się do dotacji oświatowej, niezależnie od tego, czy odbywa się w trakcie roku szkolnego, co uzasadnia jej przyznanie również na okres wakacyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne zarzuty skargi kasacyjnej zarzucające Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu błędne zastosowanie przepisów dotyczących finansowania zadań oświatowych oraz systemu oświaty, podtrzymując stanowisko prawne co do bezskuteczności zarzutów dyktowanych niezadowalającą interpretacją i wskazaniem przepisów przez Zarząd Powiatu K.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i stwierdza bezskuteczność działań Burmistrza, przyznając, że dom wczasów dziecięcych i szkoła są odrębnymi bytami prawnymi, co wpływa na zasady udzielania i wypłaty dotacji oświatowych dla obu jednostek.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Określona w art. 285a § 3 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna kumulatywnie wykazywać, że doszło do rażącego naruszenia prawa oraz że w ten kwalifikowany sposób naruszono przepis prawa Unii Europejskiej. Nie jest wystarczające do uwzględnienia takiej skargi przywołanie się na art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1993 r.

Analizowana sprawa wykazała, iż dla prawidłowego ustalenia warunków zabudowy, konieczne jest przeprowadzenie kompletnej analizy urbanistycznej, której brak uniemożliwia organom wydanie wiążącej rozmowy inwestycyjnej.

NSA uznał, że w przypadku niezgodności opisów czynów między załącznikami 3 i 4 u.t.d., mogą nastąpić osobne kary, wykluczając jedynie tożsamość czysto normatywną, nie czasowoprzestrzenną.

Doręczenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osobie fizycznej jako osobie trzeciej powinno nastąpić na aktualny adres zamieszkania, zgodnie z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od danych rejestrowych podanych w CRP-KEP.

Informacja o zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Narodowej, jako dotycząca zadań publicznych tego organu, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany jest do jej udostępnienia; bezczynność nie była jednak rażącym naruszeniem prawa.

Orzeczenie potwierdza obowiązek respektowania ustaleń komisji lekarskich dotyczących związku chorobowego ze służbą, jak i niemożność dowodowego podważania ich przez sądy administracyjne i organy administracji publicznej w postępowaniu związanym z wypłatą uposażenia funkcjonariuszom Policji.

Rada Gminy, uchwalając wieloletni program gospodarowania zasobem mieszkaniowym, musi przestrzegać zakresu delegacji ustawowej określonej w art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zaniechanie prawidłowego uregulowania obowiązkowych elementów programu skutkuje nieważnością uchwały.

Zasada, że kumulacja sankcji za naruszenia z różnych załączników do ustawy nie jest wyłączona jedynie na podstawie jednoczesności zdarzenia. Wymagana jest tożsamość znamion czynów opisanych w zał. nr 3 i 4 u.t.d.

Dokumenty wewnętrzne organów administracyjnych, nie wpływające bezpośrednio na zewnętrzną działalność ani formę realizacji zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozstrzygnięcie potwierdza ich wykluczenie z udostępniania obywatelom.

Prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu z mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w przypadku, gdy wnioskowane dokumenty mają nadaną klauzulę "Zastrzeżone" z uwagi na zawartość związaną z bezpieczeństwem narodowym, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia.

Żądanie wskazania, czy organ administracji publicznej jest właściwy do podjęcia określonych działań w odniesieniu do konkretnej inwestycji, jeżeli wymaga wykładni przepisów i oceny ich zastosowania, nie stanowi informacji publicznej. Udzielenie przez organ terminowej odpowiedzi, że wniosek ma charakter żądania porady prawnej, wyłącza jego bezczynność w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej

W sprawie o potwierdzenie prawa do rekompensaty za mienie zabużańskie dokumenty potwierdzające budowę, położenie nieruchomości lub zamieszkiwanie w niej osób nie stanowią samoistnego dowodu tytułu własności ani wysokości udziałów we współwłasności. Pominięcie przez organ dowodów niemających znaczenia dla wykazania tej przesłanki nie uzasadnia uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

W skardze kasacyjnej opartej wyłącznie na podstawie z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie można skutecznie kwestionować materialnoprawnej oceny charakteru żądanej informacji przez pozorne zarzuty naruszenia art. 134 § 1 lub art. 141 § 4 p.p.s.a. Cel zawodowy albo prywatny wykorzystania informacji nie pozbawia decyzji administracyjnej ani danych o jej ostateczności waloru informacji publicznej.

Użytek rolny podlega podatkowi od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 2 u.p.o.l., jeżeli jest faktycznie wykorzystywany jako przestrzeń służąca działalności gospodarczej, także prowadzonej przez podmioty trzecie. „Zajęcie” gruntu nie wymaga jego trwałego ani wyłącznego przeznaczenia na tę działalność, lecz musi zostać wykazane konkretnymi okolicznościami faktycznymi.

Użytek rolny podlega podatkowi od nieruchomości, jeżeli jest faktycznie wykorzystywany jako przestrzeń służąca działalności gospodarczej, choćby wykorzystanie to nie było wyłączne ani nie miało charakteru ciągłego. Organizowanie imprez oraz przygotowanie i utrzymywanie infrastruktury niezbędnej do ich obsługi stanowią zajęcie gruntu w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.p.o.l.; ustalenia sądu cywilnego dotyczące

Umorzenie zaległości podatkowej na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 O.p. ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania, według obiektywnych kryteriów, ważnego interesu podatnika albo interesu publicznego. Posiadanie przez podatnika majątku pozwalającego na zaspokojenie należności co do zasady wyklucza umorzenie, a postępowanie ulgowe nie może służyć weryfikacji prawidłowości ostatecznie określonego zobowiązania