NSA orzekł uchylenie wyroku WSA w sprawie odmowy płatności bezpośrednich, podkreślając konieczność prawidłowej oceny dowodów oraz uzasadnienia decyzji, zgodnie z k.p.a., i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego nie posiada kompetencji do rekalkulacji historycznych opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej, a działanie takie nie znajduje podstawy prawnej. Właściwość weryfikacyjna Prezesa UTK dotyczy spraw bieżących, nie obejmując retrospektywnej analizy opłat pobranych przed laty.

Od członka zarządu spółki można wymagać odpowiedzialności za zobowiązania spółki powstałe w związku z niewłaściwym wykorzystaniem środków unijnych, jeśli przesłanki do zwrotu tych środków zaistniały w czasie jego kadencji. Decyzja administracyjna konkretyzuje obowiązek, lecz nie kreuje go.

Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy stanowi naruszenie prawa, niezależnie od twierdzeń o współpracy z innym przewoźnikiem."

Art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. jest zgodny z Konstytucją i prawodawstwem międzynarodowym. Postępowania wszczęte po upływie trzydziestu lat od wydania decyzji administracyjnej ulegają umorzeniu z mocy prawa, co realizuje konstytucyjną zasadę pewności prawa.

Kierowca wykonujący międzynarodowy transport drogowy bez ważnego świadectwa kierowcy jest wbrew przepisom. Porozumienie pracodawców o wypożyczeniu kierowcy nie wyłącza obowiązku posiadania świadectwa wystawionego przez przewoźnika, pod którego licencją wykonywany jest przewóz.

Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych nie przysługuje, jeżeli koszty płacy zostały poniesione z uchybieniem ustawowego terminu opłaty składek. Brak spełnienia warunków akceptowanych oraz weryfikowanych prawem uzasadnia wydanie decyzji nakazującej zwrot środków.

Plantacje drzewek choinkowych nie spełniają kryteriów 'upraw trwałych' pod kątem powtarzających się zbiorów, co wyklucza je z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędną ocenę legalności proceduralnej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność zgodności działań z regulacjami metrologicznymi.

W przypadku stwierdzenia przez organ upływu maksymalnych terminów określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, co do niespełnienia wymogów przewoźnika drogowego, organ zobligowany jest do cofnięcia zezwolenia, przy czym decydująca jest data upływu terminu, a nie przedłożenie dokumentów po jego upływie.

Decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 maja 2016 r. została prawidłowo uznana za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. z powodu skierowania jej do podmiotów nie będących prawowitymi stronami, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej sugeruje, że brak spełnienia przesłanek formalnych art. 15zzd ustawy covidowej oraz niewystarczające uzasadnienie ważnego interesu dłużnika, zgodnie z art. 57 u.f.p., wykluczają umorzenie pożyczki udzielonej mikroprzedsiębiorcy.

W przypadku błędnego wykazania na fakturze VAT według stawki zamiast zwolnienia korekta dokonywana na podstawie art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT ma charakter bieżący. Dopuszczalność jej rozliczenia oraz stwierdzenia nadpłaty zależy od spełnienia ustawowych warunków korekty, w szczególności doręczenia faktury korygującej nabywcy przed upływem terminu przedawnienia, a nie od korekty pierwotnych okresów

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wykazania konkretnych i aktualnych okoliczności uzasadniających dodatkową weryfikację rozliczenia, którego zwrot dotyczy. Nie wystarcza samo prowadzenie kontroli lub postępowań za inne okresy ani wobec kontrahentów, jeżeli organ nie wykaże związku tych ustaleń z zasadnością zwrotu w badanym okresie; wymagania uzasadnienia

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania konkretnych, jeszcze nieprzeprowadzonych czynności dodatkowej weryfikacji oraz okoliczności autonomicznych względem tych, które uzasadniały wcześniejsze przedłużenia. Samo trwanie postępowania podatkowego lub powołanie się na materialnoprawne wątpliwości dotyczące rozliczenia nie uzasadnia

Nieprawomocny wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego uchylający wcześniejsze postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT nie może, w świetle art. 170 i art. 152 P.p.s.a., stanowić podstawy do przyjęcia przerwania ciągłości przedłużeń ani wygaśnięcia uprawnienia organu do dalszego przedłużenia tego terminu. Sąd powinien wówczas merytorycznie zbadać ustawowe przesłanki przedłużenia zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga, aby w samym postanowieniu organ konkretnie i aktualnie uprawdopodobnił istnienie wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz potrzebę ich dalszej weryfikacji. Przy wielokrotnym i długotrwałym przedłużaniu terminu nie wystarcza powielanie ogólnych twierdzeń, odwołanie do postępowania wymiarowego lub do dawnych ustaleń kontrolnych

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga każdorazowo konkretnego uprawdopodobnienia utrzymujących się wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz wskazania dalszych, niezbędnych czynności weryfikacyjnych. Im dłużej organ odracza zwrot, tym wyższy jest standard szczegółowości i przekonującej mocy uzasadnienia; samo prowadzenie postępowania podatkowego ani

Prawomocne wyeliminowanie z obrotu prawnego wcześniejszego postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT przerywa ciągłość przedłużeń i powoduje zakończenie biegu materialnoprawnego terminu zwrotu. Po upływie tego terminu organ podatkowy traci uprawnienie do jego dalszego przedłużania, a każde późniejsze postanowienie prolongacyjne dotyczące tego samego okresu rozliczeniowego jest nieskuteczne.

Prawomocne uchylenie postanowień dotyczących wcześniejszego przedłużenia terminu zwrotu różnicy VAT powoduje przerwanie ciągłości kolejnych przedłużeń, jeżeli następuje po upływie terminu objętego uchylonym postanowieniem. W sprawie dotyczącej kolejnego przedłużenia sąd jest związany takim prawomocnym rozstrzygnięciem na podstawie art. 170 P.p.s.a.; wadliwość uzasadnienia wyroku WSA nie uzasadnia jego

Postępowanie administracyjne wymagające organów dokładnego ustalenia momentu, w którym skarżący dowiedział się o działaniu organizacyjnym skutkującym rzeczone świadczenie. Niedostateczne określenie tego terminu skutkuje przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Wpis do rejestru podmiotów wykluczonych z otrzymania środków unijnych, kiedy spełnione są przesłanki ustawowe, prowadzi do odmowy przyznania pomocy finansowej; wpis ten ma charakter deklaratoryjny i jest niezależny od czynności organów administracji.

Uchyla się wyrok WSA z przyczyn proceduralnych w zakresie nieprawidłowości oceny faktów i zastosowania prawa metrologicznego dotyczącego pomiarów masy pojazdu, w konsekwencji przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty dotyczące naruszeń proceduralnych i materialnoprawnych przez WSA nie były uzasadnione, a ich wpływ nie mógł doprowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. WSA prawidłowo zinterpretował przepisy i wyjaśnił ich zastosowanie.