Decyzja o unieważnieniu paszportu, podjęta na podstawie art. 70 ust. 2 pkt 11 lit. b ustawy o dokumentach paszportowych, jest zgodna z prawem nawet bez uprzedniego postanowienia prokuratury o środku zapobiegawczym, gdy spełnione są przesłanki formalne.

W braku wykazania związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną, NSA uznaje, że nie zachodzą przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Pozostawanie nieruchomości we władaniu PKP bez dokumentowanego prawa zarządu powoduje jej przekształcenie z mocy prawa w mienie komunalne właściwej gminy z dniem 27 maja 1990 roku.

W przypadku, gdy cel wywłaszczenia nieruchomości został zrealizowany przed dniem 1 stycznia 1998 roku, wówczas przepisy art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mają zastosowania, co wyklucza obowiązek zwrotu nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że data przedawnienia zobowiązania podatkowego, przyjęta przez prawomocne orzeczenia, jest wiążąca, a zobowiązanie wygasło z mocy prawa z dniem 9 czerwca 2017 r. Pomimo podniesionych zarzutów kasacyjnych, sąd nie dostrzega naruszeń prawa procesowego uzasadniających eliminację zaskarżonego orzeczenia.

Art. 458 ust. 5 ustawy o obronie Ojczyzny, w połączeniu z art. 460 ust. 5, wymaga 10-letniego okresu zawodowej służby wojskowej bez doliczania okresu służby w innych formacjach dla uzyskania świadczenia przy samodzielnym wypowiedzeniu służby.

Postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 8 marca 2023 r., wywołując skutek jedynie inter partes, nie mogło skutkować zawieszeniem całego postępowania egzekucyjnego, obejmującego również innych wierzycieli. Skarga kasacyjna L. S.A. nie zasługiwała na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej (CWKL) z dnia 23 czerwca 2022 r. naruszyło przepisy postępowania, dlatego zostaje uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, z obowiązkiem szczegółowej analizy wszystkich dowodów oraz opinii lekarskich w zakresie zdolności do służby wojskowej.

Decyzja organu administracyjnego o odmowie udostępnienia informacji publicznej, powołującej się na tajemnicę przedsiębiorcy, musi zawierać szczegółowe uzasadnienie dotyczące wartości gospodarczej informacji oraz podjętych działań w celu ich ochrony. Brak takiego uzasadnienia skutkuje uchyleniem decyzji przez sąd administracyjny.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok łączny celem prawidłowego wymierzenia kary łącznej, wskazując na konieczność stosowania współczynnika redukcyjnego dla zbiegu kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i bezwzględnego pozbawienia wolności.

Adresat decyzji o rozbiórce musi być wybrany tak, by zapewnić jej wykonalność. Możliwe jest solidarne nałożenie obowiązku na inwestora oraz właścicieli obiektu zgodnie z art. 52 P.b., przy czym kwestia ta powinna być przedmiotem uzupełniającego postępowania administracyjnego.

Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wyklucza wymierzenie grzywny, jeśli brak działania nie nastąpił z rażącym naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przesłanki umorzenia opłaty produktowej z uwagi na pandemię COVID-19, nie zostały spełnione przez spółkę, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. Uznaniowy charakter decyzji organów podatkowych pozostaje poza kontrolą sądową.

Nie można kwalifikować złożonych obiektów, takich jak wyciągi narciarskie, jako jednorodnych przedmiotów opodatkowania. Każda część obiektu musi być oddzielnie oceniona pod kątem spełnienia definicji budowli zgodnie z przepisami prawa budowlanego i ustawy o podatkach lokalnych.

NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, iż orzeczenie z 1956 r. weszło do obrotu prawnego poprzez doręczenie, a procedura stwierdzenia nieważności decyzji nie obejmuje odrębnego stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu przez Radę do Spraw Polaków poza Granicami Kraju, uchylając decyzję odmowną w sprawie przyznania Karty Polaka na podstawie nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogu dostatecznej konkretyzacji podstaw kasacyjnych poprzez precyzyjne powiązanie z elementami stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest oczywiście bezzasadna i podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie istnieją wystarczające podstawy do uznania choroby zawodowej w kontekście przesłanek temporalnych oraz dowodowych, skutkujące oddaleniem skargi kasacyjnej z uwagi na upływ okresu umożliwiającego rozpoznanie schorzenia jako zawodowego.

Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania przez umorzenie postępowania administracyjnego z mocy prawa po upływie 30 lat od decyzji wywłaszczeniowej, zostaje oddalona jako niezasadna. Nowelizacja k.p.a. wprowadzająca to umorzenie jest zgodna z Konstytucją RP.

Nabycie mienia Skarbu Państwa przez gminę z mocy prawa na mocy ustawy o samorządzie terytorialnym wyłącza spełnienie przesłanek publicznego użytku, jeżeli dowody nie wykazują faktycznego wykonywania zadań publicznych; powództwo kasacyjne w tym zakresie bezzasadne.

Brak przesłanki eksploatacji w transporcie międzynarodowym czyni niezasadnym zastosowanie ulgi abolicyjnej oraz ograniczenia poboru zaliczek, w sprawie marynarzy pracujących na jednostkach o charakterze usługowym.

W przypadku przekroczenia ustawowego terminu do wydania decyzji administracyjnej, organ ponosi odpowiedzialność za zwłokę, w tym w formie kary pieniężnej, o ile opóźnienie nie wynika z przyczyn niezależnych od organu. Brak zastosowania art. 64 § 2 k.p.a. co do wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie wpływa na bieg terminu.

Oddalenie skargi kasacyjnej. Orzeczona kara dyscyplinarna zwolnienia ze służby jest właściwa i współmierna do ciężaru popełnionego przewinienia, oraz stopnia zawinienia skarżącego, z uwzględnieniem charakteru służby wojskowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Prokurator Krajowy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jednakże nie było to rażące naruszenie prawa, co uzasadnia brak obowiązku podjęcia dodatkowych działań przez organ.