Kolejne postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT, wydawane po długotrwałym prowadzeniu procedur weryfikacyjnych, wymaga wskazania w jego uzasadnieniu konkretnych, aktualnych i obiektywnie uprawdopodobnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz ich związku z prowadzonymi czynnościami. Formalna zawisłość kontroli lub postępowania podatkowego ani ogólnikowe odwołanie do akt sprawy nie realizują

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT wymaga, aby w samym postanowieniu organ konkretnie, aktualnie i przekonująco uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na potrzebę dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Ogólnikowe odwołanie do trwania postępowania, ustaleń kontroli lub planowanych czynności nie spełnia tego wymogu, zwłaszcza przy kolejnym przedłużeniu

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. wymaga wskazania konkretnych, jeszcze niepodjętych czynności służących dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu oraz autonomicznych przesłanek uzasadniających dane przedłużenie. Samo prowadzenie postępowania, powielenie przyczyn wcześniejszych przedłużeń lub odwołanie do merytorycznych wątpliwości co do rozliczenia za inne okresy

Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu zaskarżenia decyzji, uznaje się za sprzeczne z prawem, gdyż odwołanie wniesione zostało w ramach ustawowego terminu wskazanego w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Doręczenie dwóch pism w jednej przesyłce jest skuteczne, jeśli dowód doręczenia prawidłowo określa te pisma, a odbiorca podpisem potwierdza ich odbiór. Nieprawidłowe jest kwestionowanie zawartości przesyłki po fakcie bez odpowiedniego dowodu.

W sprawie dotyczącej odmowy umorzenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, brak wykazania przez stronę ważnego interesu nie uprawnia do uchylenia decyzji administracyjnej. Organy i sądy stwierdziły brak przesłanek do zastosowania art. 189k k.p.a., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych pozostaje w mocy, gdyż nie wykazał on przesłanek z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zwolnienia od odpowiedzialności. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie.

Inwestor jest obowiązany do zapewnienia stanowisk postojowych dla użytkowników stałych i przebywających czasowo w granicach obszaru inwestycji, a rozwiązania dachowe muszą odpowiadać szczegółowym kryteriom przewidzianym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Skarga kasacyjna w sprawie odmowy umorzenia kary pieniężnej za zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia oddalona. Brak wykazania przez wnioskodawczynię przesłanek "ważnego interesu strony" związanych z ulgą administracyjną wyklucza możliwość zastosowania art. 189k § 1 K.p.a. Organy działały w ramach swoich kompetencji.

W sprawie umorzenia należności wraz z odsetkami na podstawie art. 23 ust. 8 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów organ, działając w granicach uznania administracyjnego, obowiązany jest indywidualnie i wszechstronnie ocenić całokształt sytuacji rodzinnej, zdrowotnej, materialnej i zawodowej zobowiązanego. Pominięcie rzeczywistych skutków opieki nad osobą ze znaczną niepełnosprawnością oraz

Skarga kasacyjna oparta na zarzucie niewłaściwego zastosowania prawa materialnego wymaga jednoznacznego wskazania naruszonych przepisów, wraz z właściwymi jednostkami redakcyjnymi, oraz wykazania błędu subsumcji względem ustalonego stanu faktycznego. NSA, związany granicami skargi kasacyjnej na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a., nie może zastępować strony w doborze adekwatnego wzorca kontroli ani uzupełniać

Przewoźnik wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy na podstawie własnej licencji wspólnotowej jest obowiązany zapewnić, aby kierowca będący obywatelem państwa trzeciego, pozostający w jego dyspozycji i wykonujący przewóz na jego rzecz, posiadał świadectwo kierowcy wydane dla tego przewoźnika. Świadectwo wystawione dla podmiotu udostępniającego kierowcę nie spełnia wymogu z art. 3 i art. 5 rozporządzenia

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania w postanowieniu konkretnych, aktualnych i odnoszących się do okresu objętego zwrotem wątpliwości co do jego zasadności. Przy kolejnych prolongatach ogólne odwołanie do podwyższonego ryzyka działalności, powiązań z kontrahentami lub ustaleń dotyczących innych okresów nie stanowi wystarczającego uzasadnienia ingerencji

Wynagrodzenie dozorcy rzeczy na podstawie art. 102 § 2 u.p.e.a., stosowanego do pojazdów usuniętych z drogi, przysługuje wyłącznie za okres, w którym podmiot przechowujący pojazd posiadał status jednostki wyznaczonej przez właściwy organ na podstawie art. 130a Prawa o ruchu drogowym. Wygaśnięcie umowy oraz brak ponownego powierzenia zadania po zmianie przepisów wyłączają istnienie administracyjnoprawnej

Wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawach nadzoru budowlanego, przewidzianych w art. 53a i 72a Prawa budowlanego, następuje wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek osoby powołującej się na własny interes prawny.

Złożenie planu miejscowego uchwalonego zgodnie z istniejącymi opracowaniami geologicznymi jest zgodne z wymogiem studium, a dokumentacja geologiczna jest pomocnicza przy określaniu warunków i możliwości zabudowy.

Na podstawie odrębnych regulacji prawnych dopuszczalne jest nałożenie dwóch niezależnych kar pieniężnych za różne naruszenia ujawnione w czasie jednej kontroli drogowej, przy uwzględnieniu, że dotyczą one odmiennych reżimów regulacyjnych określonych ustawą o transporcie drogowym i ustawą ADR.

Na przewoźniku wykonującym międzynarodowy transport drogowy spoczywa obowiązek zapewnienia, by każdy kierowca posiadał ważne świadectwo kierowcy wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego siedziby przewoźnika. Naruszenie tego obowiązku stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej.

1. Obowiązek pouczenia pracownika o roszczeniach wynikających z przytoczonych faktów, przewidziany w art. 477 zd. 2 k.p.c., stanowi wyraz ochronnej funkcji prawa pracy i nie aktualizuje się wobec pracownika, który od początku postępowania korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika oraz formułuje żądanie w sposób wyraźny i stanowczy. Regulacja ta nie może być rozumiana jako powinność sądu czuwania

Prawomocne uchylenie wcześniejszego postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT przerywa ciągłość kolejnych przedłużeń; po upływie materialnoprawnego terminu zwrotu organ nie może go ponownie przedłużyć. Każde postanowienie wydane na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. wymaga ponadto indywidualnego, konkretnego uzasadnienia obejmującego istniejące wątpliwości, podjęte i planowane czynności weryfikacyjne

Postanowienie o kolejnym przedłużeniu terminu zwrotu VAT, wydane na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, wymaga zindywidualizowanego i konkretnego uzasadnienia, obejmującego nie tylko opis wątpliwości co do rozliczenia, lecz także wskazanie podjętych i planowanych czynności weryfikacyjnych oraz przewidywanego czasu ich realizacji. Ogólnikowe powołanie potrzeby dalszej analizy materiału lub weryfikacji

Jeżeli wyrok WSA, stanowiący podstawę uznania, że doszło do przerwania ciągłości przedłużeń terminu zwrotu VAT, zostanie następnie uchylony przez NSA, a skarga podatnika w sprawie wcześniejszego przedłużenia zostanie oddalona, odpada podstawa do przyjęcia bezskuteczności kolejnych postanowień o przedłużeniu terminu zwrotu. Sprawa wymaga wówczas ponownego rozpoznania z uwzględnieniem aktualnego stanu

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga przedstawienia w samym postanowieniu konkretnych, aktualnych i odpowiednio poważnych argumentów oraz dowodów uprawdopodabniających potrzebę dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Ogólne odwołanie do toczącego się postępowania, wcześniejszych ustaleń kontrolnych lub abstrakcyjnego ryzyka nadużyć nie spełnia tego

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga, aby w samym postanowieniu organ konkretnie i aktualnie uprawdopodobnił wątpliwości uzasadniające dalszą weryfikację rozliczenia. Przy kolejnych, długotrwałych przedłużeniach nie wystarcza ogólne powołanie się na złożoność sprawy, konieczność analizy akt lub niezakończenie postępowania; wraz z upływem czasu wymóg argumentacyjny