Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, potwierdzające zgodność z prawem decyzji administracyjnych o ustaleniu warunków zabudowy.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wymaga badania tylko przepisów u.d.i.p., które nie narzucają obowiązku ponaglenia, jako że nie jest to środek zaskarżenia wymagalny w tym trybie.

Oddalenie skargi kasacyjnej jest zasadne, gdy spełnienie kryteriów dochodowych i metrażowych jest warunkiem koniecznym, a ich przekroczenie uniemożliwia przyznanie pomocy mieszkaniowej, mimo zarzutów proceduralnych odnoszących się do stosowania przepisów k.p.a.

Żołnierzowi, który zwolnił się z zawodowej służby wojskowej wskutek wypowiedzenia stosunku służbowego przez okres poniżej 10 lat, nie przysługuje świadczenie pieniężne, nawet przy zliczeniu okresów służby w innych formacjach mundurowych.

Zgodne z prawem jest oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, gdy procedura ewidencyjna została przeprowadzona zgodnie z art. 24 P.g.k. bez potrzeby odniesienia do wznowienia granic.

Obowiązek zgłoszenia informacji do CRBR jest niezbędny dla zapewnienia transparentności finansowej. Niedopełnienie tego obowiązku w terminie nie może być uznane za znikomość naruszenia prawa, wspierając uprawnione stosowanie sankcji administracyjnych za takie uchybienia.

Na gruncie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów w spółce kapitałowej powstałej z przekształcenia spółki osobowej nie jest ograniczony do historycznej wartości wkładów wniesionych do spółki przekształcanej. Koszt ten należy ustalić według ekonomicznej, bilansowej wartości aktywa generującego przychód w chwili jego zbycia, jeżeli ustawa nie przewiduje

Zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 131 updof przysługuje wyłącznie w razie wiarygodnego udokumentowania wydatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Powołanie się na datio in solutum nie jest wystarczające, jeżeli z umowy i pozostałego materiału dowodowego nie wynika, że świadczenie zastępcze zostało wykonane z wykorzystaniem tego właśnie

Częściowe wykonanie obowiązku określonego w ostatecznej decyzji administracyjnej oraz podejmowanie czynności przygotowawczych do realizacji jego pozostałej części nie wyłączają stanu uchylania się od wykonania obowiązku. Jeżeli obowiązek nie został zrealizowany w pełnym zakresie, wierzyciel jest obowiązany podjąć środki egzekucyjne, w tym skierować obowiązek do wykonania zastępczego oraz żądać zaliczki

Po upływie terminu z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego organ odwoławczy nie może uchylić decyzji o sprzeciwie i przekazać sprawy do ponownego rozpoznania ani wydać nowego sprzeciwu co do istoty, lecz może utrzymać w mocy sprzeciw wniesiony terminowo. Odmienna ocena podstaw faktycznych i prawnych zawartych już w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej nie oznacza zmiany przedmiotu postępowania ani

Obowiązki aktualizacyjne dotyczące adresu miejsca zamieszkania osoby fizycznej w Polsce, wynikające z art. 9 ust. 1 i ust 1d ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 476 ze zm.), nie zwalniają organu podatkowego od konieczności ustalenia miejsca zamieszkania podatnika dla celów przyjęcia jego rezydencji podatkowej

Uchwała nr XII/101/25 Rady Miejskiej K. nie stanowi aktu prawa miejscowego, gdyż brak jej cech normatywnych, generalności i abstrakcyjności. Nie podlega zatem obowiązkowi publikacji w dzienniku urzędowym.

Decyzja konserwatorska nakazująca demontaż wtórnego zamurowania zabytku i przywrócenie jego elewacji do jak najlepszego stanu, oparta na art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków, jest zgodna z prawem. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak przesłanek naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona, gdyż organy podatkowe nie przeprowadziły wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia stałego miejsca zamieszkania skarżącego, co było niezbędne do prawidłowego określenia jego obowiązku podatkowego w Polsce.

Kara pieniężna za niedopełnienie obowiązków w zakresie CRBR została nałożona zasadnie, gdyż naruszenie nie miało znikomej wagi, a organ właściwie uzasadnił brak zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co skutkowało oddaleniem skargi przez NSA.

Organizacji ekologicznej nie przysługuje udział w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji inwestycyjnej na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji, jeśli zmiana nie wpływa na decyzje środowiskowe. Sąd potwierdził ograniczenia wynikające z Prawa budowlanego oraz odmówił udziału w postępowaniu.

Przewlekłość postępowania organu administracyjnego, choć znacząca, nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa; przyznanie rekompensaty finansowej wymaga kwalifikacji przewlekłości jako rażącej.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT jest dopuszczalne wyłącznie przy istnieniu konkretnych, istotnych i należycie uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz wskazaniu adekwatnych czynności weryfikacyjnych. Organ nie ma obowiązku udowodnienia niezasadności zwrotu; wystarcza uprawdopodobnienie potrzeby jego dalszego badania.

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT jest samodzielnym rozstrzygnięciem procesowym, w którym organ ma obowiązek konkretnie i przekonująco wskazać uzasadnione wątpliwości oraz potrzebę dodatkowej weryfikacji rozliczenia. Kontrola sądowoadministracyjna tego postanowienia nie obejmuje rozstrzygania o materialnoprawnej zasadności zwrotu ani ostatecznej

W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przedłużenia terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT badaniu podlega spełnienie przesłanek tego przedłużenia, a nie merytoryczna prawidłowość ustaleń, oceny dowodów i wykładni prawa dokonywanych w równolegle prowadzonym postępowaniu wymiarowym. Zarzuty dotyczące przewlekłości tego postępowania wymagają odrębnej skargi.

W sądowej kontroli postanowienia wydanego na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT przedmiotem badania jest spełnienie przesłanek przedłużenia terminu zwrotu, a nie merytoryczna prawidłowość czynności dowodowych, ustaleń faktycznych i wykładni prawa dokonywanych w prowadzonym równolegle postępowaniu podatkowym. Zarzuty dotyczące przewlekłości tego postępowania podlegają odrębnemu trybowi

W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przedłużenia terminu zwrotu VAT kontroli podlega spełnienie przesłanek z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, a nie merytoryczna zasadność rozliczenia podatnika badana w postępowaniu wymiarowym. Zarzuty odnoszące się do wykładni przepisów materialnych stanowiących podstawę rozliczenia lub do przewlekłości tego postępowania nie mogą skutecznie podważać postanowienia

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania konkretnych, obiektywnie uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz adekwatnych czynności służących ich wyjaśnieniu, lecz nie wymaga udowodnienia niezasadności zwrotu. Sądowa kontrola takiego postanowienia nie obejmuje oceny merytorycznej dowodów ani ustaleń dokonywanych w odrębnym