W postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę organ jest związany stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej, w tym wpisem służebności zapewniającej inwestorowi dostęp do drogi publicznej. Nieprawomocne postępowanie cywilne o wygaśnięcie lub uzgodnienie treści wpisu nie uzasadnia ani samodzielnego kwestionowania tego prawa przez organ, ani obligatoryjnego zawieszenia postępowania

Użyty w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2021 r., sygn. SK 39/19, zwrot "nie są wykorzystywane i nie mogą być potencjalnie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej" należy tłumaczyć w taki sposób, że podwyższona stawka opodatkowania przewidziana w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

WSA musi przeprowadzić wnikliwą i pełną analizę wszystkich dowodów oraz zarzutów w sprawach o ochronę międzynarodową, uwzględniając specyfikę każdego przypadku, aby zapewnić rzetelną ocenę zgodności decyzji administracyjnych z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na przedawnienie należności, a zarzuty proceduralne odnoszące się do doręczeń przez organy administracyjne są niezasadne.

Skarga kasacyjna wobec wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł uprawnionych podstaw do stwierdzenia naruszeń proceduralnych mogących wpłynąć na wynik postępowania egzekucyjnego. Skarga kasacyjna nie została uznana za zasadną.

Status prawny wspólnika spółki jawnej, jako osoby prowadzącej pozarolniczą działalność, obliguje do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, niezależnie od faktycznego wykonywania działalności gospodarczej przez spółkę.

Udzielając odmowy na wydanie danych z ewidencji pojazdów, Minister Cyfryzacji naruszył przepisy prawa. Dane REGON mogą być ujawniane podmiotom innym niż osoby fizyczne, jeśli ustalono ich interes prawny.

Kontenerowa stacja transformatorowa nie może być uznana za budynek, bowiem nie jest trwale związana z gruntem, co eliminuje możliwość jej traktowania jako budynek na gruncie u.p.o.l.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdził zasadność decyzji administracyjnych określających nienależność rekompensaty z tytułu energii elektrycznej, uznając brak rozliczenia z odbiorcami za przesłankę do jej zwrotu.

Nieruchomości posiadane przez przedsiębiorcę są uznawane za związane z działalnością gospodarczą bez względu na ich stan techniczny i użytkowanie, co skutkuje opodatkowaniem wyższymi stawkami, chyba że organ nadzoru budowlanego wyda decyzję o ich trwałym wyłączeniu z użytkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, utrzymując w mocy decyzję Prezesa PFRON o obowiązku zwrotu dofinansowania, podkreślając prawidłowe stosowanie prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Sąd utrzymał w mocy rozstrzygnięcia organów administracyjnych, stwierdzając brak podstaw prawnych do przyznania dofinansowania dla Skarżącej będącej przedsiębiorstwem średnim w ramach programu dedykowanego małym przedsiębiorcom.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość ustalenia opłaty planistycznej wynikającej z wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego, odrzucając zarzuty skarżącego co do naruszeń w zakresie ekspertyzy operatu szacunkowego oraz błędnej wykładni prawa.

Etap uzgadniania projektu decyzji o warunkach zabudowy opiera się na deklarowanym przeznaczeniu inwestycji. Ocena zgodności z rzeczywistym przeznaczeniem i spełnieniem wszystkich wymogów następuje na dalszych etapach procedowania, tj. przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę.

Instalacje wewnątrz budynków, uznane za budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, stanowią odrębny przedmiot opodatkowania, nawet jeśli pełnią funkcję magazynową związane z procesem technologicznym.

Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, którego aktywność ogranicza się do działalności gospodarczej, uznaje się za związane z prowadzeniem tej działalności, niezależnie od ich faktycznego użytkowania, podlegające opodatkowaniu według maksymalnych stawek przewidzianych w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych.

Obowiązki aktualizacyjne dotyczące adresu miejsca zamieszkania osoby fizycznej w Polsce, wynikające z art. 9 ust. 1 i ust 1d ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 476 ze zm.), nie zwalniają organu podatkowego od konieczności ustalenia miejsca zamieszkania podatnika dla celów przyjęcia jego rezydencji podatkowej

Uchwała nr XII/101/25 Rady Miejskiej K. nie stanowi aktu prawa miejscowego, gdyż brak jej cech normatywnych, generalności i abstrakcyjności. Nie podlega zatem obowiązkowi publikacji w dzienniku urzędowym.

Decyzja konserwatorska nakazująca demontaż wtórnego zamurowania zabytku i przywrócenie jego elewacji do jak najlepszego stanu, oparta na art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków, jest zgodna z prawem. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak przesłanek naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona, gdyż organy podatkowe nie przeprowadziły wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia stałego miejsca zamieszkania skarżącego, co było niezbędne do prawidłowego określenia jego obowiązku podatkowego w Polsce.

Kara pieniężna za niedopełnienie obowiązków w zakresie CRBR została nałożona zasadnie, gdyż naruszenie nie miało znikomej wagi, a organ właściwie uzasadnił brak zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co skutkowało oddaleniem skargi przez NSA.

Organizacji ekologicznej nie przysługuje udział w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji inwestycyjnej na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji, jeśli zmiana nie wpływa na decyzje środowiskowe. Sąd potwierdził ograniczenia wynikające z Prawa budowlanego oraz odmówił udziału w postępowaniu.

Zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 131 updof przysługuje wyłącznie w razie wiarygodnego udokumentowania wydatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Powołanie się na datio in solutum nie jest wystarczające, jeżeli z umowy i pozostałego materiału dowodowego nie wynika, że świadczenie zastępcze zostało wykonane z wykorzystaniem tego właśnie