Funkcjonalnie wyodrębniony plac zabaw, na którym znajdują się urządzenia służące codziennej rekreacji, takie jak zjeżdżalnie, drabinki i wieże, jest zespołem obiektów małej architektury w rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego, a nie budowlą z art. 3 pkt 3 tej ustawy. Ogrodzenie, rodzaj nawierzchni oraz regulamin korzystania z terenu nie uzasadniają odmiennej kwalifikacji ani wszczęcia postępowania

Upływ terminu przewidzianego w art. 9 ustawy z 29 grudnia 1951 r. w związku z art. 39 dekretu z 1949 r. powoduje utratę materialnoprawnej możliwości dochodzenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oraz kompetencji organu do jego ustalenia. Decyzja wydana na podstawie art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n. mimo braku terminowo zgłoszonego wniosku odszkodowawczego rażąco narusza prawo i podlega stwierdzeniu

Wobec nakładów na wytworzenie nieruchomości poniesionych przed 1 stycznia 2016 r., do których nie miał zastosowania art. 90a ustawy o VAT w brzmieniu dotychczasowym, brak jest podstaw do korekty podatku naliczonego z powodu późniejszej zmiany wykorzystania nieruchomości na cele mieszane. Obowiązku tego nie można wywodzić samodzielnie z art. 91 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż prowadziłoby

Negatywna ocena zdolności finansowej wnioskodawcy, nieuwzględnienie protestu przez instytucję pośredniczącą oraz oddalenie skargi kasacyjnej potwierdzają brak spełnienia kryteriów dofinansowania wymaganych przez program operacyjny.

Postępowania administracyjne dotyczące nadzoru budowlanego wszczyna się wyłącznie z urzędu, zgodnie z art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego. Organ informuje wnioskodawcę o podjętych działaniach, ale nie jest zobowiązany do wszczęcia postępowania na jego wniosek.

NSA: Ustalenie wskaźnika powierzchni zabudowy w oparciu o analizę urbanistyczną spełnia wymogi § 5 rozporządzenia planistycznego, a uwzględnienie planowanej rozbiórki w zakresie nowej zabudowy jest zgodne z prawem.

Pozwolono na nadbudowę budynku przy granicy działki sąsiedniej, zezwalając na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, gdyż spełniono wymogi ochrony uzasadnionych interesów sąsiadów oraz innych aspektów prawno-materialnych.

G.K., w zakresie sprzedaży działki wynikającej z prywatnego zarządu majątkiem, nie jest uznawana za podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą, mimo czynności podejmowanych przez przyszłego nabywcę na podstawie udzielonego pełnomocnictwa.

Wierzytelność z tytułu nabycia własności budynków, urządzeń lub lokali, zabezpieczona hipoteką na podstawie art. 200 ust. 2 u.g.n., podlega waloryzacji w chwili zapłaty także wtedy, gdy przedawnieniu uległo roszczenie wobec dłużnika osobistego, a zaspokojenie nastąpiło w granicach odpowiedzialności rzeczowej. Przedawnienie nie tworzy bowiem odrębnej wierzytelności hipotecznej ani nie zmienia tożsamości

Pełne odliczenie VAT od wydatków na kontenery socjalne jest uzasadnione, gdy związane są one z szeroko pojętą działalnością gospodarczą, a ich nieodpłatne użyczenie pracownikom służy efektywnemu prowadzeniu tej działalności.

Wywłaszczenie na podstawie specustawy drogowej winno obejmować pełną wartość nieruchomości, łącznie z częściami składowymi, nawet jeśli nakłady poniósł podmiot inny niż właściciel gruntu, zgodnie z zasadą superficies solo cedit.

Użycie określenia "mleko modyfikowane" jako oznaczenia produktu jest niedopuszczalne, gdyż prowadzi do wprowadzenia konsumentów w błąd co do jego autentycznych właściwości, naruszając przepisy dotyczące jakości oraz wymogów nazewnictwa produktów spożywczych na mocy przepisów UE.

Dla celu opodatkowania podatkiem akcyzowym, klasyfikacja towarów musi być oparta na jasno ustalonych cechach produktu. Kontrole podatkowe i celno-skarbowe są niezależne i ich zakres nie determinują wspólnych terminów procesowych.

Sąd odrzucił skargę kasacyjną, utrzymując decyzję Prezesa IPN w mocy. Skarżący J.J. nie spełnił warunków do nadania statusu działacza opozycji antykomunistycznej z powodu obecności dokumentów ewidencyjnych potwierdzających jego współpracę z organami bezpieczeństwa PRL.

Prawo własności nie ma charakteru absolutnego, ale żadna uchwała gminna nie może w sposób arbitralny i bez uzasadnienia ograniczać tego prawa. Niezachowanie spójności miejscowego planu z przyjętym studium grozi nieważnością takich postanowień planistycznych, jeśli prowadzi do istotnego odstępstwa od przewidywanego kierunku zagospodarowania terenu.

W postępowaniu o przyznanie płatności, ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy; organ ocenia wniosek wyłącznie na podstawie przedstawionych dowodów. Braki formalne powinien wskazać tylko kierownik biura powiatowego. Obowiązek aktywnego uczestnictwa w postępowaniu i załączania właściwych dokumentów spoczywa na składającym wniosek.

Odmowa przyznania dofinansowania narusza przepisy materialne, w szczególności art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014, bowiem przedsiębiorstwo może otrzymać pomoc, mimo późniejszego popadnięcia w trudną sytuację.

Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za istniejące zaległości podatkowe spółki, niezależnie od momentu powstania tych zaległości, zgodnie z art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że bezczynność organu nie zaistniała, gdyż Prezydent prowadził wymagane postępowanie. Organy były aktywne i podejmowały odpowiednie działania zgodnie z przepisami prawa podatkowego.

Ocena nadzorcza Regionalnej Izby Obrachunkowej nie obejmuje szczegółowej analizy zgodności zaplanowanych wydatków z budżetem gminnym, a RIO nie może stwierdzać nieważności uchwał budżetowych gminy na podstawie takich analiz.

Korekta zaświadczenia o pomocy de minimis nie stanowi aktu zaskarżalnego, lecz jest czynnością materialno-techniczną, której korekta nie podlega zażaleniu. Zaskarżenie takiej czynności jest procesowo niedopuszczalne.

Prezydent Miasta Jastrzębie-Zdrój dopuścił się bezczynności poprzez nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej w wymaganej formie. Sąd administracyjny właściwie podtrzymał decyzję o zobowiązaniu organu do ponownego rozpatrzenia wniosku.

Informacje dotyczące umowy o oczyszczanie ścieków nie spełniały przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., zatem A. S.A. nie miała podstaw do ich nieudostępnienia w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p.