Oddalenie skargi kasacyjnej P. [...] S.A. przez NSA wobec braku naruszenia prawa materialnego i proceduralnego. Podatek od nieruchomości obejmuje opodatkowanie gruntu jako samodzielnego przedmiotu, nie będącego częścią budowli kolejowej.

Odwołując się do art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że "ważny interes podatnika" musi być oceniany wszechstronnie, z uwzględnieniem całokształtu sytuacji majątkowej, a nie jedynie jako okoliczność wymagająca nadzwyczajnych rozwiązań.

Zgodnie z ustaleniami Naczelnego Sądu Administracyjnego, zmiany w ewidencji gruntów mające charakter naprawczy nie mogą mieć zastosowania wstecz do celów podatkowych; wiążące dla organów pozostają dane ewidencyjne obowiązujące w okresie rozliczeniowym.

Grunty używane w działalności gospodarczej mogą być opodatkowane wyższą stawką podatkową, nawet jeśli są częścią infrastruktury kolejowej; zwolnienia z podatku nie obejmują nieczynnej infrastruktury kolejowej.

Bez prawidłowego doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego nie można uznać, że decyzja ta wywołuje skutki prawne. Naruszenie trybu doręczenia może skutkować uchyleniem decyzji podatkowej.

Powołanie się przez podatnika w trakcie czynności sprawdzających na fakt otrzymania darowizny, która nie została uprzednio zgłoszona, skutkuje opodatkowaniem sankcyjną stawką 20%, niezależnie od przeznaczenia tej darowizny. Art. 15 ust. 4 i art. 6 ust. 4 u.p.s.d. mają zastosowanie w takim kontekście.

Postępowanie egzekucyjne było niedopuszczalne, gdyż organ nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 6 § 1 u.p.e.a., szczególnie uchylania się od wykonania obowiązku przez skarżącą. NSA potwierdził prawidłowość oceny WSA, wskazując na brak naruszenia prawa w postępowaniu organu pierwszej instancji.

Wyrażenie przez pełnomocnika zgody, o której mowa w art. 35e ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 615 ze zm.) nie uchyla możliwości doręczenia w postępowaniu pełnomocnikowi pisma pod adres wskazany w pełnomocnictwie, lecz de lege lata uprawnia organ do doręczenia pisma, adresowanego do pełnomocnika na jego konto w e-Urzędzie Skarbowym,

Doręczony w formie wydruku dokument elektroniczny zawiadomienia o zajęciu wierzytelności spełnia wymagane prawem formalne standardy zgodności, co uzasadnia zastosowanie środków egzekucyjnych w postępowaniu zabezpieczającym.

Izba Administracji Skarbowej jako jednostka budżetowa może być prawidłowo oznaczona jako dłużnik zajętej wierzytelności, działając w imieniu Skarbu Państwa, zgodnie z art. 1a pkt 3 u.p.e.a.

Decyzja odmowna w przedmiocie ulgi płatniczej została prawidłowo utrzymana w mocy przez Sąd, gdyż brak było przesłanek z art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej uzasadniających przyznanie ulgi w świetle ustaleń faktycznych dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej.

Wniesienie skargi na czynność zabezpieczającą nie może kwestionować zasadności czynności zabezpieczającej w postępowaniu zabezpieczającym, chyba że wykazane jest naruszenie przepisów egzekucyjnych, czego w niniejszym przypadku nie stwierdzono, tym samym skarga kasacyjna została oddalona.

Organy administracyjne są uprawnione do korzystania z danych dotyczących zużycia wody jako metody szacunkowej przy ustalaniu liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, co wpływa na wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

NSA potwierdza, że prawidłowe doręczenie decyzji w trybie awiza uzasadnia stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a zarzuty proceduralne skarżącego dotyczące doręczenia zastępczego są bezpodstawne.

Nie można uznać, że skutki społeczno-ekonomiczne czynią decyzję o rejestracji pojazdu zgodną z prawem, skoro doszło do oczywistego naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 prawa o ruchu drogowym przez brak świadectwa homologacji, co przesądza o nieważności decyzji.

Ustawodawcze odroczenie utraty mocy obowiązującej przepisu niekonstytucyjnego wyklucza możliwość wznowienia postępowań zakończonych prawomocnymi orzeczeniami przed upływem terminu odroczenia, zgodnie z art. 190 ust. 3 i 4 Konstytucji RP.

Decyzja o rejestracji pojazdu rażąco narusza prawo, jeżeli wydana jest bez wymaganych dokumentów homologacyjnych (art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d.). Skutki społeczno-ekonomiczne nie są przeszkodą do stwierdzenia jej nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

O doręczeniu decyzji podatkowej spełniającym wymogi z art. 211 Ordynacji podatkowej można mówić wyłącznie w odniesieniu do doręczenia oryginału, zaś doręczenie kopii decyzji nie wywołuje przewidzianych prawem skutków procesowych.

Uzasadniona obawa niewykonania zobowiązań podatkowych uzasadnia, na podstawie art. 33 Ordynacji podatkowej, wydanie decyzji zabezpieczającej na majątku podatnika, gdy przepisy prawa i okoliczności faktyczne wskazują na brak rzetelności transakcji skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny, analizując materialnoprawne i procesowe podstawy, uznaje terminowe i formalne mocność decyzji administracyjnych w zakresie nałożenia kar za naruszenia SENT, negując zasadność odstąpienia na podstawie interesu publicznego i podmiotu.