Bezczynność organu administracyjnego w zakresie udostępnienia informacji publicznej, bez wydania formalnej decyzji o odmowie ze względu na nadużycie prawa dostępu, nie usprawiedliwia zarzut skargi kasacyjnej organu, co skutkuje jej oddaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny nie odnajdując przesłanek naruszenia prawa przez Sąd pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną M.-T. Sp. z o.o. stwierdzając, że w postępowaniu nie wystąpiły błędy mogące istotnie wpłynąć na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak przesłanek do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. nie stanowi podstawy do podważenia decyzji organu, nawet wobec nierozpoznania wniosków o ulgi podatkowe.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu ciężko naruszała prawo przez brak wymaganych dokumentów, co uzasadnia jej nieważność, wbrew uznaniu jej za zgodną z zasadami stabilności decyzji administracyjnej.
Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. dotyczące braku dokumentu homologacyjnego w procesie rejestracji pojazdu, jest oczywiste i stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej, niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych.
Wypłata świadczenia pielęgnacyjnego za okres, w którym osoba wymagająca opieki otrzymywała świadczenie wspierające, stanowi świadczenie nienależnie pobrane, niezależnie od świadomości pobierającego o zaistnieniu okoliczności uzasadniających utratę prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
W przypadku udostępniania informacji publicznej błędna interpretacja przepisów KPA przez organ administracyjny uzasadnia stwierdzenie jego bezczynności, natomiast zarzuty proceduralne dotyczące takiego stwierdzenia wymagają wykazania ich istotnego wpływu na wynik sprawy.
Umowa zawarta między C. S.A. a wykonawcą ma charakter umowy o świadczenie usług, co powoduje, że wykonawca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W przypadku braku istnienia prawa użytkowania wieczystego administracyjne postępowanie dotyczące jego przekształcenia w prawo własności staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Cofnięcie uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów, w przypadku udokumentowanego poświadczenia nieprawdy, jest zgodne z art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ administracyjny musi zastosować tę sankcję niezależnie od stopnia winy czy intencji diagnosty.
NSA uznał, że cele wywłaszczenia działek jako strefy ochronnej zostały zrealizowane, co wyklucza możliwość ich zwrotu, potwierdzając utrzymanie mocy decyzji organów administracyjnych.
Zatrzymanie prawa jazdy za wykroczenie polegające na przekroczeniu prędkości o ponad 50 km/h w terenie zabudowanym jest zgodne z prawem, o ile decyzja ostateczna jest wstrzymana do prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego. NSA potwierdza zasadność decyzji odmowy zwrotu dokumentu przed tym terminem.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania przekroczenia granic uznania administracyjnego i brak podstaw do przyjęcia naruszenia prawa w decyzji o odmowie zasiłku celowego.
Zgodnie z art. 29 ust. 4 udp organ może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu na drogę klasy GP, jeśli lokalizacja zagraża bezpieczeństwu ruchu. Odmowa jest uzasadniona, gdy istnieje alternatywny dojazd.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając, iż postępowanie wszczęto po 19 września 2020 r., co uzasadnia zastosowanie przepisów Prawa budowlanego w brzmieniu po nowelizacji, skutkując tym samym prawidłowym nałożeniem obowiązku rozbiórki na właścicieli nieruchomości.
W zakresie budowy obiektu budowlanego tymczasowego, którego budowa bez wymaganego pozwolenia na budowę może być uznana za samowolę, kluczowe jest ustalenie kwestie trwałego związania z gruntem oraz daty realizacji w kontekście zmian prawnych. Wadliwa ocena dowodów i ustalenia faktyczne mogą skutkować uchyleniem decyzji nakazujących rozbiórkę.
Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną i potwierdzając, że brak kompletnych akt nie pozwala na weryfikację zasadności dodatkowego zobowiązania podatkowego. Sankcja podatkowa wymaga pełnej legalności postępowania oraz kompletności przedstawionych dowodów.
Status wspólnika spółki jawnej, wynikający z wpisu do KRS, determinuje obowiązek ubezpieczeniowy niezależnie od faktycznej działalności spółki, tym samym upadłość likwidacyjna spółki nie wpływa na obowiązek ubezpieczeniowy wspólnika.
Decyzja organu II instancji wydana z naruszeniem reguł oceny dowodów winna być uchylona, o ile stwierdzona nierzetelność w zakresie ustaleń faktycznych mogła wpłynąć na prawidłowość rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na zgodność sentencji z prawem.
Skarga kasacyjna spółki T.P. S.A. na decyzję o zwrocie dofinansowania z funduszy unijnych została oddalona; relacje przedsiębiorstw nie wpływają na ocenę statusu MŚP.
W przypadku braku faktycznego wykonania usług, jak i dostawy towarów, odliczenie podatku VAT jest niemożliwe, niezależnie od wystawienia faktur. Organy podatkowe mają podstawy do nałożenia zobowiązań podatkowych, gdy faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Dochody marynarzy z pracy najemnej na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez norweskie przedsiębiorstwa, nieopodatkowane w Norwegii, mogą korzystać z ulgi abolicyjnej w Polsce na podstawie Konwencji polsko-norweskiej, pod warunkiem spełnienia wymogów tej Konwencji.
Zastosowanie zasady reformationis in peius w postępowaniu administracyjnym wymaga wykazania rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego; brak tych przesłanek uniemożliwia podwyższenie kary w instancji odwoławczej.
Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do uznania, iż decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącego za błędne dane w systemie e-Toll była wadliwa, potwierdzając prawomocność zaskarżonego orzeczenia.