Nieuprawnione jest wpisanie nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez udziału właściciela, zgodnie z konstytucyjnymi zasadami ochrony prawa własności, co stanowi naruszenie zasady proporcjonalności.
Kara pieniężna nałożona za naruszenie obowiązków ustawy SENT jest zasadna, gdyż brak przesłanek odstąpienia od nałożenia kary w kontekście interesu publicznego, a stwierdzone naruszenie nie było incydentalne.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż posiadanie przez kierującego zezwolenia wyższej kategorii niż wymagana do poruszania się pojazdem nienormatywnym, nie daje prawa do legalnego przejazdu bez odpowiedniego zezwolenia dla konkretnego pojazdu, skutkując uznaniem przejazdu za wykonywany bez zezwolenia.
Zgodnie z art. 6k ust. 2 pkt 1 u.c.p.g., przy kalkulacji opłat za odpady komunalne rada miasta musi uwzględnić rzeczywistą liczbę mieszkańców gminy, a nie jedynie deklaratywną. Niezrealizowanie tego obowiązku skutkuje stwierdzeniem nieważności uchwały.
Organ administracji i sąd administracyjny, oceniając operat szacunkowy stanowiący podstawę ustalenia renty planistycznej, nie są uprawnieni do merytorycznego wkraczania w sferę wiadomości specjalnych rzeczoznawcy majątkowego, chyba że operat zawiera oczywiste błędy lub narusza prawo. Sama polemika strony z metodą wyceny nie podważa jego mocy dowodowej ani nie uzasadnia zastosowania art. 81a § 1 k.p.a
Odpowiedzialność członka zarządu za kary pieniężne nałożone na spółkę na podstawie ustawy o grach hazardowych nie podlega przepisom Ordynacji podatkowej o odpowiedzialności osób trzecich. Odpowiednie stosowanie tych przepisów do kar administracyjnych jest prawnie niedopuszczalne.
Odpowiedzialność członka zarządu spółki za administracyjne kary pieniężne nie może być orzekana na podstawie przepisów o odpowiedzialności osób trzecich zawartych w Ordynacji podatkowej, ponieważ kary te nie stanowią zobowiązań podatkowych.
Dla uznania za informację publiczną na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, dana informacja musi odnosić się do spraw publicznych realizowanych przez organ, a nie do indywidualnych interesów jednostki.
Organizacja społeczna, której cele statutowe są zbieżne z przedmiotem postępowania administracyjnego, zasługuje na dopuszczenie do udziału, jeżeli istnienie interesu społecznego nie zostało dostatecznie zweryfikowane. Sama zasada szybkości postępowania nie może przeważać nad zasadą jego rzetelności i praworządności.
Organ administracji publicznej nie może odmówić udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym, pomijając indywidualną ocenę interesu społecznego i zbieżności jej celów statutowych z przedmiotem sprawy, nawet przy udziale innych podmiotów.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając niewystarczalność uzasadnienia w zakresie oceny prawnej stanowiącej podstawę rozstrzygnięcia zarządzenia pokontrolnego organu.
Decyzja Wójta z 30 grudnia 2022 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, przez co stwierdza się jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; nakazy według art. 234 ust. 3 Prawa wodnego mogą być adresowane tylko do właściciela gruntu, na którym doszło do zmian wodnych.
Dokumenty z zakończonego postępowania przygotowawczego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a dostęp do nich reguluje art. 156 k.p.k., wyłączając stosowanie u.d.i.p.
Bezterminowe i bezwarunkowe wprowadzenie wymogu ratowniczych badań archeologicznych przez gminę w planie miejscowym wykracza poza jej kompetencje oraz narusza konstytucyjne zasady ochrony prawa własności poprzez nieproporcjonalne ograniczenie możliwości zabudowy, co skutkuje nieważnością zaskarżonej uchwały.
Decyzja Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji znaku towarowego z powodu braku zdolności odróżniającej lub opisowego charakteru zgłoszonego oznaczenia jako bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 324 ze zm.), co do zasady powinna być uzasadniona w odniesieniu do każdego z towarów
Posiadacz samoistny lokalu, w którym ujawniono niezarejestrowane automaty, odpowiada za naruszenie ustawy o grach hazardowych, niezależnie od deklarowanego ustnego oddania lokalu w posiadanie zależne, jeżeli brak dowodów na rzeczywiste przekazanie władztwa nad lokalem.
Na skutek niewłaściwego uzasadnienia decyzji odmowy dostępu do informacji publicznej przez Ministra Finansów i braku szczegółowej analizy powiązania wynagrodzenia z funkcjonowaniem publicznym, skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.
NSA stwierdził, że niezalogowanie karty kierowcy w tachografie stanowi naruszenie zasad określonych w lp. 6.2.1 ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie wyższej kary pieniężnej za ingerencję w działanie tachografu.
Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek wyłączających odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz nie potwierdzono błędów w ocenie dowodów przez organy administracji i WSA.
Zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych, dotyczące nabycia prawa własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, dotyczy również nabycia udziału w tym prawie, co uzasadnia się celowym wsparciem nabycia pierwszego mieszkania na preferencyjnych warunkach.
Dłużnik zajętej wierzytelności, który uznał jej istnienie i po dokonaniu zajęcia nie wskazał organowi egzekucyjnemu prawnie skutecznych przyczyn odmowy przekazania środków, bezpodstawnie uchyla się od wykonania obowiązku z art. 89 § 3 u.p.e.a. Późniejsze porozumienie stron co do odroczenia wymagalności wierzytelności nie wywołuje skutku wobec prowadzonej egzekucji. Przeprowadzenie kontroli z art. 71a
Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. poprzez wszczęcie postępowania karnego skarbowego jest zasadne, gdy postępowanie prowadzi organ niezależny i służy ściganiu przestępstw, a jego moment rozpoczęcia nie wykazuje instrumentalności ze względu na oddalenie w czasie od terminu przedawnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że częstotliwość i powtarzalność naruszeń prawa przez cudzoziemca uzasadniają cofnięcie zezwolenia na pobyt stały w celu ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego, zgodnie z art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach.
Brak zezwolenia kategorii V oraz przewóz pojazdem nienormatywnym skutkują odpowiedzialnością przewoźnika, niezależnie od podzielności ładunku. To przewoźnik musi zapewnić zgodność z przepisami poprzez właściwą organizację załadunku.