Dla przewoźnika realizującego międzynarodowy przewóz towarów pozostaje bezwzględnym obowiązkiem dokonanie zgłoszenia do systemu SENT przed rozpoczęciem transportu, a zaniedbania w tej kwestii uzasadniają nałożenie kar pieniężnych, przy czym odstąpienie od nałożenia kary może nastąpić jedynie w przypadkach o szczególnej wadze, zgodnie z artykułem 22 ust. 3 ustawy SENT.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Gliwicach, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest nieuzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza prawidłowość postępowania organu oraz sądu I instancji, wskazując na formalne braki skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. jest niezasadna, albowiem postępowanie prowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego nie dotyczyło ustalenia odszkodowania, a wnioskowane żądanie nie mogło stanowić podstawy zarzutu przewlekłości, co skutkowało oddaleniem skargi.

Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Odpowiedzialność solidarną za zaległości spółki w zakresie wpłat na PFRON można przenieść na prezesa zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Prawidłowo przeprowadzone postępowanie wykazujące bezskuteczność egzekucji oraz brak zgłoszenia upadłości w terminie uprawnia do takich ustaleń.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przez organy podatkowe, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości uchwały o nałożeniu zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn.

Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. dotycząca zarzutów bezczynności i przewlekłości w zakresie wniosku o odszkodowanie została oddalona ze względu na brak formalnego wniosku o odszkodowanie; postępowanie dotyczyło potwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę, a nie wypłaty odszkodowania.

Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec braku zasadności zarzutów i uznał prawidłowość postępowania organów podatkowych, które ustanowiły wymiar podatku od nieruchomości zgodnie z uregulowaniami Ordynacji podatkowej oraz stosownymi przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Uznaniowy charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie oznacza dowolności organu. Organ może rozważać udzielenie lub odmowę ulgi dopiero po ustaleniu, że w sprawie występuje ważny interes podatnika albo interes publiczny.

Brak współdziałania wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi, w szczególności uniemożliwianie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego, zgodnie z postanowieniami ustawy o pomocy społecznej.

Brak współdziałania świadczeniobiorcy z organem pomocy społecznej, w szczególności uniemożliwienie wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając prawidłowość decyzji organów podatkowych oraz zasadność wszczęcia postępowania karno-skarbowego w związku z wystawianiem pustych faktur przez skarżącą spółę.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.R., potwierdzając prawidłowość decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Polskich Kolei Państwowych, uznając, że postępowanie sądowe nie wykazało naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego przez sąd pierwszej instancji.

Nieruchomości pozostające we faktycznym posiadaniu PKP bez udokumentowanego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 roku podlegają komunalizacji z mocy prawa zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.

Doręczenie orzeczenia dyscyplinarnego skarżącej, jako kompletnego zgodnie z art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, było skuteczne od dnia 28 marca 2023 r., co czyniło wniesione po terminie odwołanie uchybionym. Tym samym decyzja o odmowie przyjęcia odwołania była zasadna.

Brak numeru PESEL w doręczonym upomnieniu nie powoduje jego bezskuteczności, jeżeli dokument pozwala jednoznacznie zidentyfikować zobowiązanego i obowiązek oraz realizuje funkcję wezwania do dobrowolnego wykonania obowiązku. Wyrok TK SK 81/19 nie podważył samego obowiązku szczepień ochronnych; w postępowaniu egzekucyjnym obowiązek ten może być wykonywany, gdy jego zakres i wymagalność wynikają z obowiązujących

Doręczenie decyzji o warunkach zabudowy zmarłemu właścicielowi lub współwłaścicielowi nieruchomości sąsiedniej nie stanowi samo przez się rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jeżeli decyzja nie była do tej osoby skierowana jako do adresata praw lub obowiązków. Niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt

Organ administracji architektoniczno-budowlanej, rozpoznając wniosek o pozwolenie na budowę, nie jest związany deklarowanym przez inwestora zakresem zamierzenia w zakresie jego kwalifikacji na gruncie art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego. Jeżeli obiekty objęte odrębnymi wnioskami wykazują obiektywne powiązania funkcjonalne, komunikacyjne, infrastrukturalne i przestrzenne, organ powinien ustalić, czy nie

Przepisy art. 61 ust. 1 u.p.z.p., z wyjątkiem przesłanki określonej w pkt 4, nie mają zastosowania do postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, a art. 61 ust. 6–7 tej ustawy nie mogą stanowić wzorca kontroli działalności organu stosującego prawo. Wymóg mapy z art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. dotyczy wniosku lokalizacyjnego; nieczytelna, pomniejszona kopia załączona do decyzji

Działki, będące w fakticznym władaniu PKP w dniu 27 maja 1990 r., nie podlegają automatycznej komunalizacji, jeżeli ich faktyczne użycie służyło wykonywaniu zadań publicznych określonych w art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej.

Zróżnicowanie stawek opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych jest prawnie uzasadnione celem poboru wody: niższe stawki mają zastosowanie wyłącznie do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a w przypadku hurtowej sprzedaży stosuje się stawki wyższe.

Stawki opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych winny być różnicowane według celu poboru. Pobór wód do zadań gminnych zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia objęty jest preferencyjną stawką, która nie obejmuje poboru wody do celów komercyjnych.

Przeprowadzenie wywiadu środowiskowego wyłącznie z osobą wymagającą opieki, bez udziału opiekuna, nie spełnia wymogów proceduralnych pełnej oceny zakresu opieki, co może stanowić podstawę do uchylenia decyzji administracyjnych oraz wyroku sądowego.