W razie sprowadzenia do Polski uszkodzonego pojazdu jako odpadu, bez wymaganego zgłoszenia, odbiorca odpowiada za nielegalne przemieszczanie odpadów. Transgraniczny transport odpadu wymaga procedury zgłoszenia na mocy rozporządzenia nr 1013/2006.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że pominięcie szczegółowej analizy kryteriów wniosków mieszkaniowych przez organ władzy lokalnej stanowi naruszenie przepisów uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali. Organ zobowiązany jest do rozważenia wszystkich istotnych okoliczności zgodnie z prawidłowymi standardami demokratycznego państwa prawnego.
Działania naprawcze drogi gminnej nie wpłynęły na stosunki wodne działki skarżącego w sposób uzasadniający naruszenie art. 29 Prawa wodnego. Skarga kasacyjna oddalona.
Zebranie i wszechstronne rozpatrzenie materiału dowodowego nie jest wymagane w przypadku domniemania posiadania odpadów przez władającego nieruchomością, które można obalić wyłącznie przedstawieniem dowodów wskazujących inny podmiot jako posiadacza. Skarga kasacyjna niewykazująca usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że zastosowanie grzywny jako środka przymuszającego było zgodne z prawem, a wysokość grzywny była właściwie ustalona w zgodzie z art. 121 § 2 u.p.e.a.
Zarówno przewóz okazjonalny, jak i przewóz taksówką, są formami transportu drogowego wymagającymi licencji. Nałożenie kary za brak wymaganych zezwoleń jest zasadne, gdy pojazd nie spełnia wymogów konstrukcyjnych i oznakowania przewidzianych dla taksówki według ustawy o transporcie drogowym.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przewóz spełniający kryteria przewozu okazjonalnego, nie wyposażony w taksometr ani aplikację mobilną, nie może być uznany za taksówkę, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z ustawą o transporcie drogowym.
Art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie stosuje się do deliktów jednoczynowych, takich jak nieuiszczenie opłaty elektronicznej, gdzie przesłanki "znikomej wagi naruszenia" i "zaprzestania naruszania prawa" muszą być spełnione łącznie.
Dowody z oględzin, przeprowadzone w trybie czynności sprawdzających, mogą stanowić podstawę faktyczną decyzji podatkowej, jeżeli zostały przeprowadzone z zachowaniem wymogów formalnych i prawnych przepisanych przez Ordynację podatkową.
Okresy studiów zaliczone przed wejściem w życie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wliczają się do 12-semestralnego limitu uprawniającego do środków stypendialnych, co uzasadnia odmowę przyznania stypendium B.P.
Kwalifikacja informacji jako przetworzonej wymaga szczegółowego uzasadnienia w decyzji odmawiającej ich udostępnienia, wykazania zaangażowania dodatkowych zasobów i analizy dokumentów. Sam fakt czasochłonności nie determinuje przetworzenia.
Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w postępowaniach o nałożenie kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT; obowiązują własne przepisy tej ustawy, co wyklucza przedawnienie wszczęcia postępowania administracyjnego.
NSA uznaje, że używana odzież przewożona przez A. S. spełnia definicję odpadu, a brak wymaganych dokumentów oraz oznakowania uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o przewozie odpadów.
W postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej organ inspekcji sanitarnej oraz sąd administracyjny są związani orzeczeniem właściwej jednostki orzeczniczej w zakresie specjalistycznych ustaleń medycznych, jeżeli orzeczenie zostało wydane zgodnie z wymaganiami formalnymi i należycie uzasadnione. Rozbieżności w opisie stanu klinicznego nie wymagają dalszego postępowania, jeżeli nie podważają zgodnego
W skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów k.p.a. nie może skutecznie podważać wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli nie został powiązany z naruszeniem przepisów postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada racjonalnego wykorzystania mieszkaniowego zasobu gminy uzasadnia zakwalifikowanie jednoosobowego gospodarstwa, objętego prawomocnym wyrokiem eksmisyjnym z uprawnieniem do lokalu
Po upływie okresu zatrzymania prawa jazdy określonego w decyzji administracyjnej kierujący odzyskuje uprawnienie do prowadzenia pojazdów, jeżeli ustawa nie uzależnia jego przywrócenia od spełnienia dalszych warunków. Nieodebranie dokumentu prawa jazdy nie stanowi braku uprawnień w rozumieniu art. 94 § 1 k.w. i nie może uzasadniać ukarania za prowadzenie pojazdu bez uprawnienia.
Skarżący K.K. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o nakazanie likwidacji uczelni niepublicznej, gdyż przepisy p.s.w.n. nie przewidują inicjatywy zewnętrznej w postępowaniu tego rodzaju, które wszczynane jest z urzędu przez Ministra.
Oddalenie skargi kasacyjnej; Burmistrz nie pozostawał w bezczynności, gdyż na dzień wniesienia skargi nie minął termin wskazany przez SKO. Skomplikowanie sprawy uzasadniało czas jej rozpatrywania.
Decyzję administracyjną uważa się za skutecznie doręczoną z upływem 14-dniowego okresu awizacji, o ile wszystkie czynności procedury awizacyjnej opisane w art. 44 k.p.a. zostały dopełnione; brak wykazania przez stronę braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania uniemożliwia przywrócenie tego terminu.
Niezauważenie przez organy administracyjne obowiązku powiadomienia strony o możliwości przywrócenia terminu na podstawie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnej o nałożeniu kary pieniężnej.
Skarga kasacyjna nie zawierająca uzasadnionych podstaw, z uwagi na brak przedawnienia środka kompensacyjnego, podlega oddaleniu. Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy dotyczące przedawnienia kary i przepadku.
Decyzja wymierzająca opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska ma charakter deklaratywny. Przedawnienie zobowiązania na gruncie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej następuje z upływem 5 lat. Artykuł 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy COVID-19 nie wpływa na terminy przedawnienia zobowiązań podatkowych.
Decyzja wymierzająca opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska, w tym za składowanie odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym, ma charakter deklaratoryjny, gdyż obowiązek zapłaty powstaje z mocy prawa i podlega zasadzie samonaliczenia. Do przedawnienia tego zobowiązania stosuje się art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, natomiast art. 285 ust. 2 Prawa ochrony środowiska nie modyfikuje ani nie przedłuża
Podmiot, który sprowadził na terytorium kraju pojazd w stanie uszkodzonym, jest odbiorcą odpadów, a brak zgłoszenia oraz wymaganej zgody właściwych organów wypełnia znamiona nielegalnego międzynarodowego przemieszczenia odpadów, co uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.