Bezczynność lub przewlekłość działania organu stanowią „błąd organu”, co uprawnia do nienaliczania odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty nienależnie pobranego świadczenia.

Nieruchomość pozostająca we władaniu przedsiębiorstwa państwowego, przy braku udokumentowanego prawa zarządu zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z 1985 r., należy w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej do terenowych organów administracji państwowej, co uzasadnia jej komunalizację z mocy prawa.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega obiekt, który z uwagi na swoje cechy konstrukcyjne - trwałe związanie z gruntem, przegrody budowlane i fundamenty - spełnia definicję budynku w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 u.p.s. wymaga zaistnienia wyjątkowych okoliczności wykraczających poza codzienne zdarzenia. Samo przekroczenie kryterium dochodowego nie oznacza automatycznego przyznania świadczenia.

Postępowanie administracyjne w zakresie nienależnie pobranych świadczeń musi być dwufazowe: najpierw decyzja o uznaniu świadczenia za nienależne, następnie decyzja o zwrocie. Zasadność skargi kasacyjnej wskazuje na konieczność przestrzegania tego rozdzielenia zgodnie z art. 92 ustawy o wspieraniu rodziny.

Pod pojęciem udzielenia pożyczki w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. nie mieści się incydentalna pożyczka od rodzica, która nie posiada charakteru działalności zarobkowej. Zwalnia z podatku pożyczki pod warunkiem spełnienia określonych formalnych przesłanek.

Sąd kasacyjny uznał, że warsztat mechaniki pojazdowej nie spełnia wymogów dobrego sąsiedztwa oraz kontynuacji funkcji, naruszając istniejący ład przestrzenny, co uzasadniało odmowę ustalenia warunków zabudowy.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się przepisem art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną, uzasadnioną niewłaściwym sformułowaniem zarzutów kasacyjnych, które nie spełniają wymogów p.p.s.a., nie pozwalając tym samym na skuteczne postępowanie kontrolne.

Statek, na którym pracował Skarżący, nie był eksploatowany w transporcie międzynarodowym, co wyklucza możliwość rozliczania podatkowego w Norwegii na podstawie ulgi abolicyjnej zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zarządzenie NSA: Stwierdzenie braku podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na decyzję o rejestracji pojazdu z oczywistym, lecz nie rażącym naruszeniem prawa zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz doprecyzowanie zakresu zgodności prawa krajowego z przepisami unijnymi dotyczącymi homologacji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Starostę Wałeckiego było prawidłowo uznane przez WSA jako uzasadnienie uchylenia decyzji SKO, przy braku istotnych wątpliwości interpretacyjnych co do wymogów homologacji.

Oddalenie skargi kasacyjnej Spółki było uzasadnione, ponieważ nie wykazano naruszeń procedur prawnych ani prawa materialnego przez sądy. Zarzuty w skardze kasacyjnej nie podważały skutecznie ustaleń faktycznych ani zastosowania prawa przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że czynności planowane przez Skarżącą, związane z działalnością Fundacji Rodzinnej, mogą stanowić unikanie opodatkowania, co uzasadnia odmowę wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 14b § 5b pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W przypadku odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe, dla skorzystania z przesłanki uwalniającej od tej odpowiedzialności konieczne jest zgłoszenie wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie rozumianym zgodnie z prawem upadłościowym, a niewykonanie jednego z wymagalnych zobowiązań pieniężnych może stanowić podstawę do uznania dłużnika za niewypłacalnego.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że dla wstrzymania wykonania decyzji podatkowej musi istnieć wysokie prawdopodobieństwo jej nieważności. Doręczenie stanowi element procedury, a nie podstawę prawną do stwierdzenia nieważności decyzji. Stwierdzono brak rażącego naruszenia prawa w decyzji z dnia 7 czerwca 2023 r.

Członek zarządu spółki zobowiązany jest, aby we właściwym czasie zgłosić wniosek o upadłość lub zapewnić otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, w przeciwnym razie ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki. Brak osób pozwalających na zastosowanie przesłanki egzoneracyjnej skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji o odpowiedzialności.

W przypadku nieuregulowanych przez spółkę kar pieniężnych, za które odpowiedzialność wskutek bezskutecznej egzekucji z majątku spółki przenosi się na członków zarządu, ci ostatni mogą ponosić solidarną odpowiedzialność, o ile nie wykażą braku winy w niestosownym zgłoszeniu wniosku o upadłość lub restrukturyzację.

Oddalenie skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. przez NSA, podtrzymujące decyzję o karze za naruszenia w przewozie drogowym, jako przewóz okazjonalny niezgodny z wymogami dla taksówek.

Transport drogowy rzeczy, aby być uznany za niezarobkowy przewóz na potrzeby własne, musi spełniać warunki określone w art. 4 pkt 4 u.t.d., w tym dotyczące własności rzeczy w momencie przejazdu. Brak spełnienia któregokolwiek z tych warunków, jak brak odpowiednich dokumentów, skutkuje koniecznością posiadania licencji i uprawnia do nałożenia kary.

Informacja Prezesa o wyniku konkursu na stanowisko referendarza sądowego ma charakter władczy i podlega sądowej kontroli administracyjnej jedynie w zakresie legalności czynności administracyjnych Prezesa, nie zaś w zakresie oceny merytorycznej prac konkursowych.

Zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. może być uzasadnione obiektywną niejasnością przebiegu granicy nieruchomości, nawet gdy zazwyczaj takie okoliczności nie są prejudycjalne dla postępowań legalizacyjnych.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu nie może być wydane na podstawie ugody sądowej, gdyż musi być oparte na przepisach ustawy o własności lokali oraz danych organu. Ugoda sądowa nie zobowiązuje organów do wydania zaświadczenia potwierdzającego stan nie wynika z posiadanych materiałów.

Ostateczna decyzja o nieprzeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko nie równa się ocenie wskazującej brak negatywnego wpływu na środowisko. Odstępstwo od zakazu inwestycji na obszarze chronionym wymaga wyraźnego wykazania braku jej negatywnego wpływu.