Udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wynagrodzenia Prezesa Zarządu spółki, której większościowym udziałowcem jest Skarb Państwa, nie może być ograniczone, chyba że spółka wykaże, iż informacja ta ma obiektywny przymiot tajemnicy przedsiębiorcy, co wymaga pełnej i precyzyjnej argumentacji.

Sąd najwyższej instancji podtrzymuje uznanie oczywistości omyłki pisarskiej jako podstawy do sprostowania dokumentu urzędowego, podkreślając konieczność zgodności sprostowania z ogólną wolą organu wyrażoną w dokumencie, bez ingerencji w merytorykę decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że bezczynność Ministra Sprawiedliwości nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Brak odpowiedzi na część wniosku informacyjnego uznano za wynik błędnej interpretacji prawnej.

W przypadku służby przygotowawczej nie ma podstaw do przyznania rekompensaty utraconego wynagrodzenia, ponieważ osoby pełniące tę służbę nie spełniają przesłanek bycia żołnierzami rezerwy z przydziałem kryzysowym, co wyłącza zastosowanie art. 119a ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP.

W przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego wynoszącego ponad 15 000 zł, wskutek wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, istnieją podstawy do obligatoryjnego odwołania komornika sądowego bez względu na umyślność działań.

Termin dla podmiotów publicznych do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od momentu wpływu korespondencji na adres elektronicznej skrzynki podawczej, co wyklucza późniejsze jego rozpoczęcie przez faktyczne odebranie.

Samowola budowlana polegająca na budowie budynku gospodarczego niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uzasadnia wydanie nakazu jego rozbiórki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, niezależnie od wcześniejszego zgłoszenia budowy.

Organ publiczny, udzielając odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, nie może być uznany za bezczynny, jeżeli szczegółowo odniesie się do każdego pytania we wniosku, nawet gdy niektóre odpowiedzi stanowią odmowę udzielenia informacji spoza zakresu ustawowego obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż prawidłowo uchylono decyzję nakładającą administracyjną karę pieniężną z uwagi na brak rozpatrzenia możliwości odstąpienia od jej wymierzenia. Sprzeciw skarżącego wniesiony został zgodnie z przepisami, a jego podstawa nie zasługiwała na uwzględnienie.

Uchwała Komisji Egzaminacyjnej uznająca negatywną ocenę egzaminu notarialnego jest prawidłowa, gdy szczegółowo ocenione uchybienia formalne i merytoryczne w pracy kandydata uzasadniają brak podstaw do jego pozytywnego zaliczenia.

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, gdyż zatwierdzony projekt budowlany był zgodny z planem zagospodarowania, a warunki przyłączeniowe były ważne na dzień złożenia wniosku budowlanego. Zarzuty skargi kasacyjnej były niezasadne.

Skarga kasacyjna Ł.K. od wyroku WSA w Gdańsku została oddalona przez NSA, który stwierdził brak podstaw do przywrócenia terminu wniesienia odwołania, uznając zarzuty proceduralne za niezasadne.

Wytyczne Zespołu doradczego, stosowane przez Ministra do oceny wniosków stypendialnych, nie mogą naruszać lub uzupełniać szczegółowych kryteriów przyznawania stypendiów, przewidzianych przez rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak szczegółowości w dokumentacji naboru, stanowiący naruszenie zasad otwartości i konkurencyjności procedury, uzasadnia uchylenie decyzji starosty w zakresie naboru na stanowisko urzędnicze.

Informacje przetworzone, które wymagają znaczącego nakładu pracy organizacyjnej i szczególnej ostrożności przy anonimizacji, mogą być udostępniane tylko w przypadku wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Organ administracyjny, odmawiając udostępnienia informacji publicznej z powodu rzekomej nieprecyzyjności wniosku, zobowiązany jest wezwać wnioskodawcę do jego doprecyzowania. Bezczynność organu w takich przypadkach, bez podjęcia próby wyjaśnienia, narusza prawo dostępu do informacji publicznej.

Informacje dotyczące indywidualnych spraw podmiotu prywatnego, zawarte w aktach postępowania administracyjnego, nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (Uchwała NSA z 11 marca 2026 r.).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa zgodnie z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. i art. 35 u.f.p. jest zasadna w przypadku informacji o kosztach wynajmu przez organ sektora finansów publicznych, nawet pomimo ogólnej zasady jawności takich informacji.

Nieruchomości stanowiące własność podatnika, znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które wchodzą w skład jego przedsiębiorstwa, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej, nawet jeśli ewidencyjnie sklasyfikowane są inaczej.

Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę na decyzję SKO nie znajduje usprawiedliwionych podstaw z przyczyn proceduralnych oraz błędnych zarzutów kasacyjnych wobec rażącego naruszenia art. 132 kpa.

Brak skutecznego podważenia tytułu prawnego do nieruchomości wyklucza status strony w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę. Skarga kasacyjna oddalona ze względu na brak uzasadnionych podstaw formalnych i materialnych.

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej, polegającej na błędnym wpisaniu numeru działki, jest dopuszczalne na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., o ile omyłka ta jest oczywista i nie prowadzi do merytorycznej zmiany treści rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Pomorskiego, uznając brak uzasadnienia dla dalszego stosowania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy wobec cudzoziemców przybyłych przed wojną, oraz potwierdzając konieczność rozpatrzenia wniosków o pobyt w przewidzianych ustawowo terminach.

W przypadku oznaczenia miejsc postojowych w SPPN znakami pionowymi oraz konstrukcyjnymi cechami stanowiska postojowego, brak oznakowania poziomego nie zwalnia z obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej, jeżeli pojazd był zaparkowany w wyznaczonym miejscu.