Brak wystarczających dowodów na potrzebę przedłużenia zwrotu podatku VAT nie może uzasadniać decyzji organu podatkowego, szczególnie w przypadku kolejnego przedłużenia terminu.

W przypadku posługiwania się fakturami VAT nieodzwierciedlającymi rzeczywistych transakcji, podatnik nie ma prawa do obniżenia zobowiązań podatkowych o podatek naliczony, nawet jeżeli dokumenty te formalnie pochodzą od istniejącego podmiotu, jeżeli dowody wskazują na ich fikcyjny charakter.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że faktury wystawione przez A. sp. z o.o. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, co skutkuje brakiem prawa do obniżenia podatku należnego przez podatnika.

Podział nieruchomości musi respektować wymóg zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; minimalna powierzchnia działek budowlanych jest parametrem ustalania dopuszczalności podziału nieruchomości.

Sąd kasacyjny zaakceptował stanowisko, że znak towarowy "Studio P." nie spełnia wymaganej zdolności odróżniającej, przez co nie może uzyskać ochrony prawnej, zgodnie z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. i utrzymał decyzję Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji.

Awaria silników Rolls-Royce w nowych samolotach Dreamliner stanowi nadzwyczajne okoliczności z art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004, zwalniające przewoźnika z odpowiedzialności odszkodowawczej, jeżeli podejmie wszelkie racjonalne środki uniknięcia skutków.

Brak zgody zarządcy drogi na umieszczenie reklamy w pasie drogowym stanowi delikt administracyjny uzasadniający nałożenie kary pieniężnej, niezależnie od twierdzeń strony o znikomości naruszenia, jeśli materiał dowodowy potwierdza faktyczne zajęcie pasa.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, poprzez umieszczenie w nim nośnika reklamowego, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Prawidłowość ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji oraz wystarczające dowody potwierdzają zasadność decyzji administracyjnej.

Skarga kasacyjna wniesiona przez D.N. została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że klasyfikacja taryfowa towaru i związane z nią decyzje organu nie naruszają przepisów prawa celnego, a zarzuty skargi nie znajdują podstaw w okolicznościach faktycznych sprawy.

Zgodnie z treścią art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego, postępowanie w sprawie naruszeń tego prawa wszczyna się wyłącznie z urzędu. Organ nadzoru budowlanego nie ma obowiązku podejmowania działań na wniosek osoby powołującej się na interes prawny. NSA podtrzymuje konieczność zasady oficjalności w tych sprawach.

Bezskuteczność egzekucji jako przesłanka odpowiedzialności członka zarządu na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej może zostać wykazana każdym prawnie dopuszczalnym dowodem, który potwierdza brak możliwości zaspokojenia zaległości podatkowych z majątku spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż decyzja administracyjna o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, oparta na specustawie drogowej, podlega ocenie legalności w oparciu o stan faktyczny i prawny z dnia jej wydania, zachowując prymat interesu publicznego nad interesami prywatnymi.

Decyzja o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania jest zasada, gdy nowe dowody lub okoliczności faktyczne nie wykazują istotnego wpływu na pierwotną decyzję, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny: Organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien badać, czy kilka pozwolenie na budowę, udzielone w krótkim okresie czasu, przez tego samego inwestora, nie dotyczy jednego zamierzenia w rozumieniu art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, nawet jeśli inwestor nie ujawnia zamiaru etapowania.

Nieuprawnione jest odliczenie podatku VAT z faktur dokumentujących fikcyjne transakcje oraz korzystanie z zabiegu instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku, gdy opłata elektroniczna za przejazd pojazdem nie została uiszczona, odpowiedzialność administracyjną ponosi właściciel pojazdu, chyba że zdoła dowieść okoliczności wyłączających jego zawinienie.

Oddalenie skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Prezydenta m.st. Warszawy wobec prawidłowej decyzji umorzeniowej Ministra Finansów z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., z uwagi na niespełnienie przesłanek ustawy z 1968 r. dotyczących obywatelstwa.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która odstąpiła od nakładania obowiązku naprawczego z uwagi na montaż urządzeń zgodnie z prawem, nie narusza przepisów rażąco i znajduje poparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych, nie wymagając stwierdzenia jej nieważności.

Egzekucja administracyjna może obejmować zajęcie rachunku w banku, nawet jeśli zobowiązany nie ma tam konta. Ważność czynności nie zależy od skuteczności, ale od spełnienia formalności. Braki formalne nie wykazano, a sąd potwierdził poprawność postępowania egzekucyjnego.

Zgodność decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt budowlany z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uznaje się przez Naczelny Sąd Administracyjny za prawidłową, wobec czego oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną. Przyjęto, że brak terminowego uzupełnienia braków projektu nie musi skutkować obligatoryjną odmową decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarówno decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazały uchybień w postępowaniu administracyjnym ani sądowym, uzasadniając tym samym oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem orzeczenia organów niższej instancji o nałożeniu kary za brak opłaty elektronicznej podczas przejazdu drogą krajową przez skarżącego jako właściciela pojazdu.

Kara pieniężna za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej pozostaje obowiązkowa w przypadku nieudowodnienia prawidłowego korzystania z pojazdu. Sądy administracyjne nie są zobligowane do uwzględniania okoliczności, które strona skutecznie nie udowodniła.

Wniesienie skargi do sądu administracyjnego skutkuje obowiązkowym zawieszeniem postępowania podatkowego według art. 201 § 1 pkt 7 o.p., co wyklucza swobodę organu w decydowaniu o jego dalszym prowadzeniu, mając na celu zapewnienie jednorodności procedur i trwałości decyzji.