Zalecenia pokontrolne dotyczące oznakowania mięsa wieprzowego, wskazujące na nieprawidłowości w deklarowanej masie netto, są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, co skutkowało oddaleniem skargi przez NSA.

Nieprawidłowość stosowanych procedur pomiarowych i ewentualnych błędów nie może obciążać przewoźnika, a w przypadku ich wystąpienia wyniki pomiarów powinny być adekwatnie korygowane. Zatwierdzone klasy dokładności wag muszą być respektowane w postępowaniach administracyjnych nakładających kary, aby uniknąć naruszenia zasady pewności prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż regulacje statutowe dotyczące przyznawania diet członkom komisji wyborczych nie naruszają prawa, gdyż autonomia samorządów pozwala na takie postanowienia, o ile nie są wyraźnie zakazane przez prawo.

Przyjęcie przepisów uchwały Rady Gminy, przyznających diety za prace w komisjach wyborczych, nie stanowiło naruszenia prawa. Jednostki samorządu mają prawo ustalać zasady wynagradzania w granicach ustaw. Uchylenie wyroku WSA Gliwice i decyzji Wojewody Śląskiego.

Uchylając nadzorcze rozstrzygnięcie Wojewody, NSA uznał, że ingerencja nadzoru w uchwałę o statutowych regulacjach wyborczych jednostek pomocniczych, w zakresie wynagrodzeń dla członków komisji, była nieuzasadniona, a gmina, działając w granicach ustaw, ma prawo do samodzielnego określania takich regulacji.

NSA uznaje, że uchwała gminy dotycząca przyznania zryczałtowanych diet członkom komisji wyborczych nie narusza wymogów prawa, gdyż działa w obszarze samodzielności statutowej gmin, i uchyla rozstrzygnięcie wojewody dotyczące nieważności tej uchwały.

Plan miejscowy uchybiający ustaleniom studium w zakresie zgodności użytkowania nieruchomości z funkcjami usługowymi stanowi naruszenie zasad sporządzania planu, skutkujące uchyleniem uchwały w zakresie przeznaczenia działki pod zabudowę jednorodzinną, zgodnie z art. 9 ust. 4 oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p.

Prokurenci nie podlegali obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej przed nowelizacją ustawy w 2022 r., która odrębnie wskazała ich w katalogu podmiotów objętych tym obowiązkiem.

Umowy zawarte między płatnikiem a wykonawcą, choć nazwane umowami o dzieło, nie mogą być tak kwalifikowane, jeśli ich przedmiotem są standardowe czynności usługowe bez indywidualnego rezultatu. W takim przypadku zastosowanie mają przepisy dotyczące umowy o świadczenie usług, co uzasadnia objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym.

Domniemanie posiadania zgodne z prawem, wynikające z art. 341 Kodeksu cywilnego, nie zastępuje prawa własności ujawnionego w księgach wieczystych, uniemożliwiając samoistnemu posiadaczowi wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego w tym zakresie.

Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy w składzie sądu uczestniczy sędzia powołany w oparciu o przepisy ustawowe z 2017 r., co skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy celem zapewnienia niekwestionowanej niezawisłości sądu.

Zasiłek celowy na remont zniszczeń powodziowych jest należny niezależnie od dochodów i miejsca zamieszkania poszkodowanego. Decyzje administracyjne odmawiające zasiłku, opierające się na narzuconych, pozaustawowych warunkach, są niezgodne z obowiązującym prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że brak było podstaw do uznania nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego za umorzone w całości, z uwagi na brak wystąpienia szczególnie uzasadnionych okoliczności zgodnie z art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Trudna sytuacja materialna rodziny nie uzasadnia umorzenia nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego w całości; możliwe jest jedynie umorzenie odsetek, gdy brak innych szczególnych okoliczności.

Odmowa wydania zaświadczenia o treści wskazanej przez stronę skarżącą była prawidłowa, gdyż istnieje ostateczna decyzja wpisująca obiekt do rejestru zabytków, co uniemożliwia poświadczenie stanu przeciwnego.

Przepisy art. 158 § 3 K.p.a. skutecznie wyłączają możliwość wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych po 50 latach od ich doręczenia, zaś sądy administracyjne są związane obowiązującym prawem, bez możliwości jego oceny pod kątem zgodności z Konstytucją poza kompetencjami Trybunału Konstytucyjnego.

Decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji liniowej nie narusza praw osób trzecich i nie wymaga określania warunków kontynuacji funkcji i parametrów zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p. Nieprzeprowadzenie dowodu z odkopu było prawidłowe.

Obiekt znajdujący się w gminnej ewidencji zabytków, lecz niewpisany do rejestru, nie podlega nadzorowi konserwatorskiemu z art. 40 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków, a zalecenia pokontrolne względem takiego obiektu są nielegalne.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA została oddalona, gdyż nie wykazano, by decyzja Prezydium z 1973 r. w przedmiocie wywłaszczenia została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co skutkowałoby koniecznością stwierdzenia jej nieważności. Decyzja była zgodna z prawem obowiązującym w tamtym czasie oraz zasadą trwałości decyzji administracyjnych.

Decyzja o skreśleniu studenta z listy na podstawie "braku postępów w nauce" jest uznaniowa i wymaga wyczerpującej analizy dowodowej wykazującej pierwotność tej przesłanki wobec interesu społecznego, co Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził poprzez oddalenie skargi kasacyjnej.

Nadużycie prawa do informacji publicznej przez wnioskodawcę, którego działania były sprzeczne z celem przepisów o dostępie do informacji, uzasadnia oddalenie skargi o udostępnienie informacji publicznej oraz legalność decyzji o odmowie.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając zarzuty proceduralne, uchyla wyrok WSA w Warszawie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność precyzyjnego ustalenia podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.

Gmina ma prawo do przyznania diet członkom komisji wyborczych w jednostkach pomocniczych, o ile regulacja ta mieści się w granicach ustawowej delegacji i nie narusza przepisów prawa, zapewniając jednocześnie realizację zadań samorządu.

NSA uznał, że statutowa regulacja przyznająca zryczałtowaną dietę członkom komisji wyborczych za czas realizacji obowiązków wyborczych nie naruszała obowiązującego prawa, a Wojewoda nie wykazał przesłanek do jej unieważnienia w ramach nadzoru.