Uchwała Rady Miasta Opola w zakresie obowiązku dostarczania poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów przekroczyła delegację ustawową z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. i jest nieważna w tych częściach; pozostałe zarzuty dotyczące nadmiarowych obowiązków kontrolnych są niezasadne.
Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego narusza art. 141 § 4 p.p.s.a., jeżeli zawiera sprzeczne ustalenia co do kontroli analiz z art. 14 ust. 5 u.p.z.p., nie wyjaśnia relacji planu do studium oraz pomija ocenę proporcjonalności ograniczeń prawa własności. Taka wada uniemożliwia kontrolę instancyjną i uzasadnia uchylenie wyroku.
Zaskarżony wyrok WSA należy uchylić, gdyż sąd ten, naruszając art. 134 § 1 p.p.s.a., nie przeprowadził kontroli legalności doręczenia zarządzeń, co mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.
Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż decyzja ostateczna jest wykonalna mimo wniesienia na nią skargi, a zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego nie zostały dostatecznie uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki, potwierdzając legalność decyzji o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Uznał, że przesłanki obawy niewykonania zobowiązania były należycie udokumentowane.
Organ podatkowy, dokonując odmiennej kwalifikacji podatkowej obiektu niż organ pierwszej instancji, jest obowiązany wszechstronnie ocenić cały materiał dowodowy, w tym opinie biegłych w zakresie wiadomości specjalnych. Ustalenie względów technicznych na podstawie dowodu nieznajdującego się w aktach sprawy narusza zasady postępowania dowodowego i uzasadnia uchylenie decyzji.
W postępowaniu dotyczącym zwrotu dotacji oświatowej ciężar wykazania przez beneficjenta prawidłowości wykorzystania środków publicznych nie wyłącza obowiązku organu odwoławczego, wynikającego z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., wyczerpującego zbadania oraz oceny dokumentów przedstawionych w odwołaniu. Organ nie może pominąć takich dowodów bez ich merytorycznego odniesienia do ustaleń i braków stanowiących
Organ odwoławczy nie może stwierdzić nadpłaty w podatku od nieruchomości na podstawie ustaleń opartych na dowodzie nieznajdującym się w aktach ani bez wszechstronnej oceny wszystkich istotnych opinii biegłych. Opinia biegłego zachowuje przydatność w zakresie wiadomości specjalnych dotyczących faktów, nawet jeżeli zawiera niedopuszczalne oceny prawne, które organ powinien pominąć, dokonując samodzielnej
Przypisanie winy z art. 19 ust. 2 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych jest uzasadnione, gdy osoba odpowiedzialna za wykonanie ostatecznej decyzji o zwrocie środków publicznych nie podejmie skutecznych działań prowadzących do jej realizacji. Równoległy spór cywilny ani czynności procesowe nie wstrzymują wykonania decyzji i same przez się nie świadczą o dochowaniu
Faktura wystawiona przez podmiot, który nie dokonał rzeczywistej dostawy, nie daje prawa do odliczenia VAT na podstawie art. 86 ustawy o VAT, a organ nie ma obowiązku ustalania faktycznego źródła towaru. Formalna weryfikacja kontrahenta oraz posiadanie komunikatu IE-599 nie wystarczają do zastosowania stawki 0% przy eksporcie, jeżeli całokształt okoliczności wskazuje na brak należytej staranności podatnika
Zarządzenie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powinno być doręczone pełnomocnikowi strony, jeśli jest on wyznaczony, w celu zachowania ciągłości postępowania zabezpieczającego, zgodnie z uchwałą NSA, sygn. akt III FPS 1/25, co determinuje prawidłowość procedury administracyjnej.
Organ badający spełnienie warunków art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji winien ustalić terminowość poniesienia kosztów płacy dla każdego pracownika niepełnosprawnego z osobna, gdzie nieterminowość przekraczająca 14 dni skutkuje obowiązkiem zwrotu środków.
Przedawnienie do wydania decyzji zwrotowej środków unijnych określa się zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95, co oznacza, że przepisy krajowe nie mogą wprowadzać odmiennych terminów lub momentów inicjacji jego biegu.
Bezczynność organu uczelni w wydaniu dyplomu ukończenia studiów nieusprawiedliwiona jest dezorganizacją wewnętrzną oraz innymi trudnościami organizacyjnymi czy kadrowymi; takie okoliczności nie zwalniają organu z obowiązku działania w ustawowym terminie.
Bezczynność organu, o której mowa w art. 217 § 3 k.p.a., ma charakter obiektywny; okoliczności wewnętrzne nie uchylają jej wystąpienia, jednak mogą wpływać na ocenę 'rażącego' naruszenia prawa, co nie zmienia samego faktu bezczynności.
Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu nieusprawiedliwionych zarzutów naruszenia prawa materialnego, spowodowanych wadliwą konstrukcją skargi oraz błędnym rozumieniem podstaw prawnych, nie spełniających wymagań co do precyzyjnej argumentacji.
Bezczynność organu w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia jej stwierdzenie, mimo wewnętrznej dezorganizacji; termin siedmiu dni na wydanie zaświadczenia jest wiążący.
Zastosowanie kary pieniężnej wymaga, aby naruszenia były stwierdzone podczas kontroli i odnotowane w protokole; rozszerzenie zakresu postępowania po kontroli jest niedopuszczalne.
Dofinansowanie z PROW otrzymane przez gminę na realizację inwestycji budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie wpływa bezpośrednio na cenę usług, a zatem nie zwiększa podstawy opodatkowania VAT, gdy gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w tym zakresie.
Pozbawienie podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT wymaga wykazania, na podstawie konkretnych dowodów odnoszących się do jego transakcji, że faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń albo że podatnik uczestniczył w oszustwie podatkowym. Nie wystarcza ustalenie nadużyć po stronie kontrahenta w innych łańcuchach dostaw lub w innych okresach rozliczeniowych
Nałożenie na przewoźnika kary za naruszenie obowiązków wykonywania transportu drogowego na podstawie art. 92a u.t.d. oraz kary za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia na podstawie art. 140aa p.r.d. nie narusza zasady ne bis in idem, nawet gdy sankcje pozostają związane z tym samym przejazdem. Delikty te mają odmienne znamiona, cele regulacyjne i przedmiot ochrony.
Protokół kontroli drogowej jest dokumentem urzędowym korzystającym z domniemania zgodności z prawdą, które strona może obalić dowodami zdecydowanie przekonującymi. Samo hipotetyczne wskazanie, że niewyprowadzone dowody osobowe mogłyby prowadzić do odmiennych ustaleń, nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., jeżeli zgromadzony materiał, w tym dokumenty urzędowe, wystarczająco