W przypadku czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, takich jak nadbudowa budynku, niezbędne jest przedstawienie zgody współużytkowników wieczystych. Brak tej zgody uniemożliwia wykazanie pełnych praw do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Na podstawie art. 61 ust. 3 u.p.z.p., lokalizacja farm fotowoltaicznych, niezależnie od mocy, nie wymaga spełnienia zasad dobrego sąsiedztwa i zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Przepisy te nie znajdują zastosowania wobec instalacji odnawialnego źródła energii, zgodnie z definicją w u.o.z.e.

Nabycie prawa użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe na podstawie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych jest możliwe jedynie na nieruchomościach stanowiących wyłączną własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, a nie ich współwłasność z osobami fizycznymi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącej kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, wskazując na prawidłowość ustaleń faktycznych i procedur organu, co uzasadnia nałożenie kary.

Brak związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną skutkuje odmową świadczenia pielęgnacyjnego; decyzje organów administracyjnych i sądu I instancji były zgodne z prawem.

Brak możliwości złożenia zażalenia na orzeczenie Wojskowego Sądu Garnizonowego orzekającego jako organ odwoławczy od postanowienia rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego

Ochrona prywatności osób fizycznych niepełniących funkcji publicznych uzasadnia ograniczenie jawności posiedzeń organów samorządu terytorialnego, w tym odmowę dostępu do informacji zawierających dane osobowe i wniosków z nimi związanych, mimo konstytucyjnej zasady jawności działania organów publicznych.

Decyzja organu odwoławczego o uchyleniu decyzji pierwotnej z powodu poważnych błędów analizy urbanistycznej jest prawidłowa, a jej kasacyjne uchylenie przez Sąd Administracyjny słuszne, gdyż naruszone zostały przepisy postępowania uniemożliwiające merytoryczne rozstrzygnięcie.

Dla prawidłowego zakończenia procedury wywozu i uznania towarów za wywiezione poza obszar UE konieczne jest przedstawienie jednoznacznych dowodów przemieszczenia towarów. Komunikaty systemowe nie stanowią dowodu wyłącznego i mogą być podważone w przypadku podejrzenia niezgodności faktycznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji, stwierdzając niewłaściwe postępowanie dowodowe prowadzone przez organy administracji w sprawie odmowy wydania zaświadczenia. Rozpoznanie wniosku o zaświadczenie powinno obejmować pełną i obiektywną analizę dostępnej dokumentacji.

W myśl Reguły 2(a) z Not wyjaśniających Nomenklatury Scalonej, importowane towary mają być klasyfikowane na podstawie całokształtu dostępnych wersji językowych, a nie na podstawie jednej wersji. Towary w stanie niemal kompletnym, jak obręcze i dyski felg, są klasyfikowane jako gotowe produkty, gdy poddawane są wyłącznie operacjom montażowym.

Wykonywane operacje montażowe, tak długo jak nie stanowią dalszej obróbki, nie wyłączają klasyfikacji elementów jako gotowych wyrobów pod kodem taryfowym 8708 70 99 80. Interpretacja reguł Nomenklatury znajduje się w autentycznych angielskich i francuskich wersjach Not wyjaśniających.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że wyrok TSUE z 2025 r. nie uzasadnia wznowienia postępowania, gdyż nie wpływa na treść wyroku NSA; zaskarżającej nie pozbawiono możliwości efektywnej obrony w orzeczonych karach administracyjnych, a dostępny materiał dowodowy był wystarczający.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że nieprzesiedlenie się na terytorium powojenne Rzeczypospolitej Polskiej nie wyklucza prawa do rekompensaty, kiedy istnieją okoliczności wojenne uzasadniające opuszczenie byłych terytoriów. Decyzje organów administracji sprzeczne z prawomocnym orzeczeniem sądowym należy uchylić.

Podtrzymując decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, sąd uznał, że skarżący został słusznie obciążony długiem celnym i obowiązkiem zapłaty VAT z uwagi na niedopełnienie warunków odprawy czasowej i brak dowodów na powrotny wywóz zwierząt poza UE.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie odmowy dofinansowania z PFRON; zaległości finansowe wnioskodawcy wobec Funduszu stanowią bezwzględną przeszkodę formalną do przyznania środków, zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 czerwca 2002 r.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż rzeczywisty cel wywłaszczenia nieruchomości został zrealizowany poprzez budowę fabryki domów, co wyklucza możliwość jej zwrotu na podstawie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem osobowym niespełniającym wymogów konstrukcyjnych podlega karze pieniężnej; posiadanie licencji na transport drogowy nie wyklucza odpowiedzialności za naruszenia przepisów o przewozach okazjonalnych.

Czynność przewozu okazjonalnego osób samochodem osobowym wymaga spełnienia wymogów konstrukcyjnych przewidzianych przez ustawę o transporcie drogowym, a ich niespełnienie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej przez organy administracyjne. Zamawianie przewozu za pomocą aplikacji nie zwalnia z obowiązków ustawowych dotyczących przewozu okazjonalnego.

Termin na wniesienie opłaty okresowej zgodnie z art. 224 ust. 4 pwp jest nieprzywracalny, a jego niedotrzymanie skutkuje wygaśnięciem patentu. Niezależne od przyczyny uchybienia sądy administracyjne nie stosują mechanizmów przywrócenia takich terminów.

Wpłaty na fundusze promocji produktów rolno-spożywczych nie stanowią danin publicznych, co wyklucza możliwość wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 34 ust. 1 Prawa przedsiębiorców.

Plan miejscowy, który nie narusza ustaleń Studium i pozostaje zgodny z przepisami prawa, nie powoduje nieważności uchwały. Prawidłowe określenie kierunków zagospodarowania w planie miejscowym dopuszcza wybór funkcji nieruchomości, jeśli nie jest sprzeczny z ogólnymi zasadami studium.

Art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnia ograniczenie prawa własności w celu przesyłu gazu, niezależnie od jego klasyfikacji jako sieci przesyłowej czy kopalnianej, co legitymuje ingerencję w prawo własności pod warunkiem wypłaty odszkodowania właścicielom.