Wystąpienie uchybień w zakresie uzupełniania zgłoszeń SENT przed przewozem i zapewnienia aktualnych danych geolokalizacyjnych uzasadnia nałożenie kar pieniężnych niezależnie od braku bezpośredniego uszczuplenia dochodów Skarbu Państwa.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej używane przez przedsiębiorcę, mimo niewykorzystywania ich bezpośrednio w działalności transportowej, zachowują związek z działalnością gospodarczą, gdyż mogą być faktycznie lub potencjalnie wykorzystywane w tej działalności, co uzasadnia zastosowanie odpowiedniej stawki podatkowej.

Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy oparta na założeniu, że brak opodatkowania w Norwegii wyklucza zastosowanie konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, jest niezgodna z prawem. Spełnienie przesłanek konwencji umożliwia zastosowanie tzw. ulgi abolicyjnej.

Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawana na podstawie ustawy o SOP nie jest zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f., ponieważ nie jest tożsama z ekwiwalentem za rezygnację z lokalu.

W sprawach o przyznanie jednorazowej pomocy pieniężnej na gruncie ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej, decyzja ma charakter uznaniowy, a uzasadnione roszczenie nie wynika automatycznie z samego spełnienia przesłanek ustawowych.

Skarga kasacyjna Zarządu Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. została oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwie uznał działalność Spółki za podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej na żądanie dotyczące planowanej inwestycji publicznej. Skarga nie miała usprawiedliwionych podstaw.

Niedołączenie opinii służbowej do decyzji o świadczeniu teleinformatycznym nie wyłącza prawa do tego świadczenia, jeżeli osoby bez przesłanek negatywnych zakończyły stosunek służbowy i spełniały pozytywne przesłanki w trakcie jego trwania, co podkreśla celowość wydania decyzji z datą rozpoczęcia zadań.

Zakres wnioskowanych informacji stanowi informację przetworzoną, której udostępnienie należy poprzedzić wykazaniem szczególnie istotnego interesu publicznego. Brak wykazania takiego interesu przez skarżącego uzasadnia odmowę udostępnienia informacji publicznej.

Do stażu pracy sędziego sądu rejonowego dolicza się okres pracy na stanowisku asesora. Zaliczenie tego okresu jest kluczowe dla ustalenia stawki awansowej, a tym samym wysokości wynagrodzenia zasadniczego i dodatku wyrównawczego.

Dodatek wyrównawczy dla sędziego wojskowego obejmuje okres pracy jako asesora sądowego, zgodnie z art. 91a § 4 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, bez względu na charakter pełnionych wówczas czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną J.S., potwierdzając brak podstaw do wznowienia postępowania. Art. 22 ust. 5 pkt 2 u.o.z.o.z., będący podstawą wpisu do gminnej ewidencji zabytków, nie został uznany za niekonstytucyjny, a określony przez Sądy Automatyzm działań Burmistrza na podstawie wpisu do ewidencji wojewódzkiej wyklucza naruszenie prawa. Skarżący nie udowodnił nowych okoliczności

Bezczynność organu administracyjnego w udostępnieniu informacji publicznej nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli opóźnienie wystąpiło w ograniczonym zakresie i brak było dodatkowych przesłanek rażącego naruszenia, jak znaczne opóźnienie czy złej woli organu.

Wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej następuje z mocy prawa z dniem 31 sierpnia 2017 r. przy braku akceptacji propozycji zatrudnienia, niezależnie od upływu terminu z art. 165 ust. 7 p.w. KAS, o ile propozycja była zgodna z regulacją ustawową.

Dla zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o Policji wystarczające jest sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, niezależnie od jego ogłoszenia, respektując odmienność regulacji prawa administracyjnego od procesu karnego.

Sąd Okręgowy, uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, rażąco naruszył przepisy art. 437 § 2 zdanie 2 k.p.k. Brak było podstaw do pełnego powtórzenia postępowania dowodowego; sąd powinien samodzielnie uzupełnić dowody.

Wydalenie ze służby funkcjonariusza Policji uzasadnione jest umyślnym naruszeniem przepisów dyscyplinarnych przez niezasadne użycie środków przymusu oraz fałszowanie przebiegu zdarzeń, co czyni działanie niezgodne z przepisami ustawy o Policji.

Od organu administracji oczekuje się wykonania wyroku sądu poprzez udostępnienie informacji publicznej bądź wydanie decyzji o odmowie w ramach nadużycia prawa, co nie zostało uczynione, skutkując oddaleniem skarg kasacyjnych.

Decyzja Ministra Klimatu i Środowiska o odmowie udzielenia pozwolenia zintegrowanego na podstawie trzykrotnego wymierzenia kar pieniężnych, uwzględniając późniejsze uchylenie tych kar, narusza zasadę proporcjonalności i zaufania obywateli do prawa.

Przy ocenie przedawnienia obowiązku zwrotu pomocy unijnej, bieg terminu przedawnienia zostaje skutecznie przerwany działaniami organu uprawnionego, co wyklucza obligatoryjność umorzenia postępowania jako przedawnionego.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą przez okres 5 lat zgodnie z art. 37ge ust. 13 ustawy o autostradach płatnych. Dyrektor może korzystać z danych systemów administracyjnych niezależnie od ograniczeń czasowych przechowywania danych o biletach autostradowych.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zgodność decyzji GIJHARS z prawem, stwierdził, że termin 'mleko' nie może oznaczać produktów zawierających oleje roślinne, co usprawiedliwia zakaz wprowadzania tych produktów jako 'mleka modyfikowanego'.

Tryb uchwalenia przepisów wprowadzających ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz kolejne powołanie „pierwszego rektora” publicznej uczelni wyższej

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazuje na konieczność wnikliwej analizy zarzutów dotyczących legalności wysokości obciążeń abonamentowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano skutecznych podstaw w postaci naruszenia przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, potwierdzając prawidłowość wcześniejszych orzeczeń.