Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż obowiązek wykonania szczepień ochronnych nałożony na rodzica dziecka jest wymagalny w sytuacji, gdy nie zostały wykazane przeciwwskazania lekarskie. Postanowienia organu administracyjnego są zgodne z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącego są bezzasadne.
Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach, właściciele nieruchomości są zobowiązani do usunięcia odpadów zgromadzonych w miejscu do tego nieprzeznaczonym, niezależnie od ich zamiaru wykorzystania, jeżeli działka nie spełnia warunków składowania zgodnie z przepisami prawa ochrony środowiska.
Nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na sklejkę brzozową sprowadzaną z Kazachstanu w okresie obowiązywania rozporządzenia o rejestracji importu jest zgodne z prawem UE, stanowiąc instrument ochrony przed praktykami dumpingowymi.
Prawomocność skargi kasacyjnej w sprawach administracyjnych dotyczy jedynie prawidłowości przesłanek zastosowania rozstrzygnięć proceduralnych z k.p.a., a nie treści sporów materialnoprawnych wynikających z ustawy o strategicznych inwestycjach przesyłowych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza legalność decyzji o zwrocie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, uznając działania organu za zgodne z przepisami ustawy o finansach publicznych oraz odrzuca skargę kasacyjną wobec nieudowodnienia przez skarżącą istotnych naruszeń prawa w procesie decyzyjnym.
Rejestracja stała samochodu osobowego wyklucza możliwość zwrotu akcyzy na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ jest traktowana jako rozpoczęcie konsumpcji pojazdu na terytorium Polski.
Samo odbywanie kary pozbawienia wolności nie spełnia przesłanek całkowitej nieściągalności dla umorzenia należności składkowych. Umorzenie możliwe jest jedynie w razie zaistnienia wyjątkowych okoliczności, które muszą być wykazane przez wnioskodawcę.
NSA uchyla wyrok WSA w Warszawie w zakresie umorzenia postępowania dotyczącego rażącego naruszenia prawa i oddalenia roszczenia o przyznanie sumy pieniężnej, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając skutki dla ochrony interesów prawnych skarżących.
W przypadku decyzji umarzającej postępowanie na podstawie art. 22 ust. 6 specustawy przesyłowej, ograniczenia odszkodowawcze dotyczą wyłącznie gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, co nie rozciąga się na użytkowników wieczystych posiadających prawnorzeczowe prawa do takich gruntów.
Decyzja o wpisie nieruchomości do rejestru historycznych zanieczyszczeń powierzchni ziemi, z powodu możliwego wpływu dawnej działalności wojskowej, jest zgodna z prawem; skarga kasacyjna nie podważa ustalonego stanu faktycznego ani procesu decyzyjnego.
Posiadacz nieruchomości, na której magazynowane są odpady bez wymaganych zezwoleń, jest odpowiedzialny za ich usunięcie. Substancje mogą być kwalifikowane jako odpady na podstawie zachowania się właścicieli oraz potencjalnego zagrożenia dla środowiska.
Podział nieruchomości, który nie jest niezbędny do korzystania z budynku mieszkalnego, nie może naruszać ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; decyzje odmowne zatwierdzające podział są zgodne z art. 95 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Oddalenie skargi kasacyjnej wskutek braku spełnienia przesłanek do przyznania odszkodowania za nieruchomość, w szczególności utraty faktycznej możliwości władania nia przed 5 kwietnia 1958 r., zgodnie z art. 215 ust. 2 u.g.n.
Konieczność przeprowadzenia przez organ administracyjny postępowania wyjaśniającego dotyczącego posiadania i ustalenia granic nieruchomości objętej wnioskiem uwłaszczeniowym. Obowiązek ten spoczywa na organie, a nie na wnioskodawcy.
Skarga kasacyjna Polskiego Radia S.A. na wyrok WSA w sprawie przewlekłości postępowania jest bezzasadna. NSA potwierdza obowiązek waloryzacji odszkodowania przez spółki wymienione w art. 26 ust. 2 i 3 u.r.t., wskazując na konieczność przestrzegania terminów wynikających z K.p.a.
Przepisy ustawy zabużańskiej przyznają prawo do rekompensaty także osobom, które nie repatriowały się na obecne terytorium RP. Prawo to obejmuje właścicieli nieruchomości pozostawionych w wyniku wojny oraz ich spadkobierców, bez wymogu fizycznego przesiedlenia.
Reburge z ulgi na złe długi po upływie dwulektniego terminu z art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT jest niedopuszczalne, chyba że opóźnienie spowodowane było przepisami krajowymi sprzecznymi z prawem unijnym, czego w niniejszej sprawie nie wykazano.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zarzuty kasacyjne za bezpodstawne, oddalił skargę kasacyjną B.K., potwierdzając prawidłowość decyzji odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia, w związku z niespełnieniem przesłanek nabycia tego prawa przed 31 grudnia 2023 r.
Zastosowanie trybu art. 155 k.p.a. nie może służyć ponownej weryfikacji decyzji ostatecznych jako surogat kolejnej instancji, lecz wymaga wykazania istnienia interesu społecznego lub słusznego interesu strony, co nie może być jedynie subiektywnym przekonaniem strony.
Decyzji RDOŚ, określającej środowiskowe uwarunkowania, nadano rygor natychmiastowej wykonalności w zgodzie z art. 108 k.p.a., uzasadniony bezpieczeństwem energetycznym kraju i interesem gospodarczym inwestora, gdyż wykonalność natychmiastowa nie stoi w sprzeczności z prawem do odwołania.
Bezczynność organu administracji publicznej może zostać uznana za rażące naruszenie prawa nawet w sytuacji wcześniejszego orzeczenia o bezczynności tego organu względem innej strony postępowania. Ostateczne rozstrzygnięcie o sankcji pieniężnej wymaga merytorycznej oceny stwierdzenia takiego naruszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, skuteczne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego wymaga nie tylko faktycznego zaniechania działalności rolniczej, ale także spełnienia formalnych wymogów, takich jak wykreślenie z ewidencji producentów rolnych.