Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy Policji należy ustalać z wyłączeniem niekonstytucyjnych przepisów, stosując współczynnik 1/21 zgodnie z nowelizacją prawa, co eliminuje retroaktywność nieprzyzwoitego brzmienia art. 115a ustawy o Policji.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjanta zwolnionego przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed tą datą, ale zgodnych z wyrokiem TK, eliminując współczynnik 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość oceny sądu pierwszej instancji w zakresie legalności zaskarżonego postanowienia, które naruszało prawo i tym samym wymagało wyeliminowania z obrotu prawnego.

Wewnętrzna sieć LAN, będąca instalacją techniczną budynku, nie stanowi odrębnej budowli podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ale jest częścią składową budynku, zapewniającą jego użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe nie jest wyłączona, jeżeli niewypłacalność wystąpiła przez niewykonanie zobowiązań, a wniosek o ogłoszenie upadłości złożono po upływie ustawowego terminu.

NSA uchylił decyzję Prezesa Zarządu PFRON, kierując się niewłaściwą wykładnią art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014 oraz zobowiązał WSA do uwzględnienia znaczenia tej normy w dalszym postępowaniu.

Uznanie wyroku i decyzji administracyjnych za wadliwe z uwagi na błędy proceduralne przy badaniu zasadności naliczenia odsetek od dofinansowania, z poleceniem ponownego rozpatrzenia sprawy przez sąd I instancji uwzględniających cały materiał dowodowy.

NSA uznał, że skarga kasacyjna nie ma podstaw, gdyż operacja nie dotyczyła bezpośrednio innowacyjnego produktu definiowanego w przepisach. Skarga była wadliwie skonstruowana, co czyniło ją niewłaściwą do merytorycznego rozpatrzenia.

Ocena projektu przeprowadzona przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych z naruszeniem prawa jest nieważna, gdyż bezzasadnie pominięto część materiału dowodowego oraz niesłusznie zawężono kryterium merytoryczne dotyczące wsparcia terenów wiejskich.

Termin dodatkowy do rozliczenia środków zgodnie z art. 15gg ust. 23a ustawy COVID-19 ma charakter materialnoprawny i nie podlega przywróceniu w trybie art. 58 K.p.a., nawet przy pomyłce beneficjenta wsparcia. Sąd potwierdza prawidłowość decyzji o zwrocie środków przy niedochowaniu tego terminu.

Termin do rozliczenia środków otrzymanych na ochronę miejsc pracy, określony w art. 15gg ust. 23a ustawy COVID-19, ma charakter materialnoprawny, co wyłącza możliwość jego przywrócenia w trybie art. 58 § 1 K.p.a.

Brak wykazania przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, mimo występowania przemijającej przeszkody w postaci choroby nie uniemożliwiającej korzystania z pomocy domowników, wyłącza możliwość przywrócenia terminu zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznawszy skargę kasacyjną K. W., uznał, że niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, podtrzymując prawidłowość orzeczenia dyscyplinarnego i kary nagany wymierzonej przez Komendanta Głównego Policji za nieusprawiedliwioną nieobecność w służbie.

Zgłoszenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej związanej z działalnością organów władzy nie może być odrzucone z powodu subiektywnego interesu wnioskodawcy; informacje dotyczące gospodarki środkami publicznymi mają charakter publiczny i nie podlegają odmowie udostępnienia na tej podstawie.

Art. 1 ust. 4 lit. c in fine rozporządzenia 651/2014 stanowi normę szczególną modyfikującą zakres zastosowania zakazu udzielania pomocy przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji, przy czym jego zastosowanie uzależnione jest wyłącznie od momentu powstania tej sytuacji, a nie od momentu udzielenia pomocy, co wyklucza możliwość wprowadzania dodatkowych ograniczeń czasowych w drodze wykładni

Zwolnienie z podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l z 2021 r., obejmuje jedynie grunty zajęte pod budynki i budowle w części lotniczej lotnisk użytku publicznego. Interpretacja ta jest zgodna z opiniami instancyjnych sądów oraz materiałem dowodowym.

Art. 15 zzzzzn2 ustawy COVID-19 ma zastosowanie w prawie podatkowym, zobowiązując organy do zawiadamiania o uchybieniu terminom i umożliwienia ich przywrócenia. Uregulowanie to chroni obywateli przed negatywnymi skutkami pandemii i obejmuje także terminy w prawie podatkowym.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada subsydiarnie za jej zaległości podatkowe, o ile nie wykaże braku winy w zaniechaniu zgłoszenia wniosku o upadłość we właściwym czasie. Obowiązek ten wynika z przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących odpowiedzialności osób trzecich.

Przekroczenie terminu 6 miesięcy na zakończenie postępowania kontrolnego, bez wykazania przyczyn niezależnych od organu podatkowego, skutkuje niedopuszczalnością naliczania odsetek za zwłokę przez ten organ.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając dobrowolne uregulowanie zaległości abonamentowych przed wszczęciem postępowania za czyniące je bezprzedmiotowym, oddalił skargę kasacyjną G.M. przeciwko decyzji KRRiT umarzającej postępowanie. NSA potwierdził, że sytuacja taka zgodnie z art. 105 K.p.a. wyklucza potrzebę meritum decyzji.

Przyznanie stypendium rektora wymaga uzyskania wyróżniających wyników w nauce wyrażających się wysoką średnią ocen z przedmiotów ocenianych liczbowo. Oceny techniczne, jak zaliczenie seminarium doktoranckiego, nie stanowią podstawy do nadania punktów i nie mogą być włączane do średniej ocen, co wyklucza przyznanie stypendium przy braku odpowiedniej punktacji. Sąd uznaje odmowę przyznania stypendium

Grunty sklasyfikowane jako użytki rolne nie mogą być uznane za "zajęte" na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.p.o.l. jedynie na podstawie faktu ich posiadania przez przedsiębiorcę, ani na podstawie ich ofertowej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy policjantów w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stosuje się przepisy sprzed 6 listopada 2018 r., a ekwiwalent ustala się uwzględniając przelicznik 1/21, nie 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stosowanie art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu wyeliminowanym przez wyrok TK z 30 października 2018 r. było niedopuszczalne. Organy administracyjne powinny ustalać ekwiwalent za urlop według zasad obowiązujących przed datą orzeczenia TK.