NSA stwierdził, że sprawa przekazania rekompensaty w transporcie publicznym, z uwagi na brak regulacji w umowie, nie jest sprawą administracyjną, lecz cywilnoprawną, co wyklucza kognicję organów administracji publicznej.
Oczywisty brak świadectwa homologacji przy rejestracji pojazdu stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d, nieusprawiedliwione argumentami stabilności decyzji czy planami legislacyjnymi, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej.
Główny Inspektor Farmaceutyczny dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu odwołania od decyzji o zmianie zezwolenia na prowadzenie apteki, naruszając przepisy proceduralne dotyczące terminowego załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym.
Odliczenie ulgi na złe długi znajduje zastosowanie przy ustalaniu dochodu do obliczania podstawy daniny solidarnościowej, a przepisy dotyczące daniny nie stanowią autonomicznego systemu w zakresie ustalania dochodu.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zakwestionowane transakcje nieruchomości i samochodu przez E. sp. z o.o. były przeprowadzone w warunkach nadużycia prawa, nie uprawniając do odliczenia podatku VAT, co zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy o VAT, uzasadniało decyzję organów podatkowych o odmowie zwrotu VAT oraz utrzymanie dodatkowego zobowiązania podatkowego.
Anonimowość darczyńcy nie wyklucza zakwalifikowania wpłat jako darowizn, pod warunkiem spełnienia essentialia negotii umowy darowizny, w tym nieodpłatności. Wpłaty w systemach internetowych mogą być uznane za darowizny niezależnie od pełnej identyfikowalności darczyńcy.
Dla wykazania nieprawidłowości w kontekście unijnych przepisów konieczne jest wykazanie realnej lub potencjalnej szkody w budżecie unijnym; domniemanie potencjalnej szkody nie jest wystarczające bez konkretnych dowodów na obciążenie budżetu UE.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że sprawa dotycząca wniosku o rekompensatę za ulgi w transporcie publicznym ma charakter cywilnoprawny, co wyklucza możliwość administracyjnego rozstrzygnięcia w drodze decyzji organu. Umorzenie postępowania administracyjnego było uzasadnione.
Postępowanie w sprawie wniosku o rekompensatę z tytułu ulg transportowych w transporcie zbiorowym ma charakter cywilnoprawny, a nie administracyjny; jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jest prawidłowe, jako że istota sprawy nie podlega merytorycznemu rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Sprawa roszczenia o rekompensatę za stosowanie ulg w transporcie publicznym, jako wynikająca z umowy cywilnoprawnej, nie podlega postępowaniu administracyjnemu, co uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego.
Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji, zgodnie z art. 247 par. 1 Ordynacji podatkowej, może dotyczyć jedynie decyzji ostatecznych, tj. takich, które nie podlegają dalszemu zaskarżeniu w toku instancyjnym. Jeśli decyzja nie ma charakteru ostatecznego, niemożliwe jest zainicjowanie postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie jej nieważności.
Wykonywanie całodobowych dyżurów ratowniczych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego w ramach zajmowanego stanowiska służbowego "starszy pilot" nie stanowi podstawy do przyznania dodatkowego wynagrodzenia, gdyż nie wykracza poza etatowe obowiązki służbowe.
Podmiot realizujący projekt rewitalizacji mający na celu działalność zarówno opodatkowaną, jak i niepodlegającą podatkowi VAT, może przyjąć metodę prewspółczynnika, o ile odpowiada ona specyfice jego działalności i obiektywnie odzwierciedla zakres wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
Odstąpienie od procedury homologacji przy rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE, pomimo oczywistego naruszenia przepisów, narusza zasady praworządności oraz zaufania do organów państwa. Skutki społeczne i plany legislacyjne nie uzasadniają pozostawienia niezgodnej z prawem decyzji w obrocie prawnym.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest możliwe tylko wobec decyzji ostatecznych. Decyzja zachowująca możliwość zaskarżenia nie spełnia przesłanek do wszczęcia nadzwyczajnej procedury unieważnienia.
Zakwalifikowanie obiektów jako budynku lub budowli wymaga dokładnego zbadania cech związania z gruntem oraz posiadanych konstrukcji. W sytuacji wątpliwości, organ powinien dogłębnie wyjaśnić fakty i uzasadnić prawnie wybór kwalifikacji. Brak takich czynności skutkować może uchyleniem rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Klasyfikacja obiektów jako budynków lub budowli na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości wymaga precyzyjnego rozróżnienia według cech konstrukcyjnych oraz funkcji, a błędna kwalifikacja narusza przepisy Ordynacji podatkowej i ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Należyta staranność podatnika oraz obiektywne przesłanki wskazujące na jego udział w oszustwie podatkowym uzasadniają odmowę prawa do odliczenia VAT, nawet przy wspomnianym zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w wyniku wszczętego postępowania karnego skarbowego.
Uchwała organu samorządu sprzeczna z ustawowym zakresem delegacji uznawana jest za nieważną. Samorząd nie może wprowadzać obowiązków niedozwolonych ustawą oraz naruszać dotyczących jej przepisów prawa materialnego i proceduralnego. Skarga musi odpowiadać obowiązującym przepisom i procedurom.
Zastosowanie przepisów ustawy o obronie Ojczyzny w kontekście zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej jest zasadne, gdy żołnierz otrzyma dostateczną ocenę służbową; sąd nie kontroluje zasadności tej oceny. Decyzja organu jest zgodna z prawem, przy prawidłowym zważeniu interesów publicznych i indywidualnych.
Decyzja o skreśleniu z listy studentów musi uwzględniać wszystkie okoliczności mogące wpłynąć na uzyskanie zaliczenia, a organ nie może przekroczyć granic uznania administracyjnego poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego i przepisów wewnętrznych uczelni.
Rekompensata za ulgi w transporcie publicznym ma charakter cywilnoprawny; organ administracyjny jest niekompetentny do merytorycznego rozstrzygnięcia roszczenia, które wynika z umowy cywilnoprawnej. Umorzenie postępowania administracyjnego było uzasadnione.
Kwestia przekazania rekompensaty z tytułu ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym ma charakter cywilnoprawny, wynikający z umowy, i jest wyłączona spod kognicji organów administracji publicznej.
Skarga kasacyjna została uwzględniona, a NSA uznał, że brak świadectwa homologacji w decyzji rejestracyjnej pojazdu stanowił rażące naruszenie prawa. W konsekwencji uchylono decyzję i wyrok WSA, podkreślając nadrzędność zasad praworządności.