Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając nieuzasadnione zarzuty wniesione przez skarżącego, oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że dokumentacja i argumenty organu podatkowego były niewystarczające do podważenia wcześniejszych orzeczeń.

Organ administracyjny ma prawo skierować osobę na badania lekarskie w celu weryfikacji przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie wiarygodnych zastrzeżeń, wynikających z dostępnych materiałów dowodowych, bez konieczności powoływania biegłego.

Brak wykazania należnego związku zarzutów skargi kasacyjnej z odpowiednimi przepisami postępowania oraz niewystarczające uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi uniemożliwiają przywrócenie terminu administracyjnego.

Czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego była zgodna z prawem, a jej techniczny charakter nie wymaga od organu weryfikacji prawidłowości ani podstaw prawnych wpisów.

Organ administracyjny, badając termin doręczenia decyzji, nie może pominąć rozbieżnych danych, a w razie niepewności zasadne jest przyznanie korzystniejszej wersji adresatowi (art. 81a k.p.a.). Wątpliwości co do doręczenia obligują organ do pełnego wyjaśnienia okoliczności i są rozstrzygane na korzyść strony.

Uchybienie przepisom postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, poprzez niewszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego, uzasadnia utrzymanie w mocy wyroku WSA, stwierdzającego naruszenie przez SKO zasad związania oceną prawną wyrażoną w poprzednim orzeczeniu (art. 153 p.p.s.a.).

Organ administracyjny nie posiada uprawnień do zmiany bezterminowych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisywanie określonego terminu ważności w dokumentach prawa jazdy. Tego rodzaju zmiana nie znajduje podstaw w polskim systemie prawnym.

Uchybienie terminu zgłoszenia faktu nabycia pojazdu nie może być przywrócone w oparciu o przepisy ustawy covidowej, jeśli strona nie uprawdopodobni braku swej winy. Przepisy te nie zakładają automatycznego przywrócenia terminu, lecz jedynie możliwość jego rozważenia przez organ.

Decyzja GITD o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącą za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest prawidłowa. Przewóz okazjonalny realizowany przez skarżącą nie spełniał wymogów formalnych, co uzasadnia nałożenie sankcji.

W przypadku nieusuniętych wątpliwości co do daty doręczenia decyzji administracyjnej, wątpliwości te powinny być rozstrzygane na korzyść strony, co jest zgodne z zasadą zaufania do władzy publicznej oraz zasadami wywodzącymi się z art. 8 § 1 k.p.a.

Informacje dotyczące czynności organów publicznych, związane z wnioskiem jednostki, stanowią informację publiczną, nawet jeśli dotyczą 'sprawy własnej' wnioskodawcy.

Odpowiedzi udzielone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego na wniosek o udostępnienie informacji publicznej spełniały wymogi ustawy, a skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu nie zasługiwała na uwzględnienie.

Organ administracji publicznej nie jest uprawniony do ograniczania ważności bezterminowo nabytych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisanie terminu ich ważności w dokumencie prawo jazdy; wyznaczenie daty ważności dokumentu nie wpływa na nabyte wcześniej uprawnienia.

Brak legalnego zjazdu, potwierdzonego decyzją administracyjną, uniemożliwia jego odtworzenie na koszt zarządcy drogi. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych.

Po definitywnym umorzeniu postępowania karnego upływem okresu próby i dodatkowych 6 miesięcy, cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami nie jest dopuszczalne. Decyzje administracyjne muszą uwzględniać ostateczny charakter umorzenia.

Dla przypisania przewoźnikowi odpowiedzialności za naruszenia przepisów transportowych wystarczające jest ustalenie, że przewóz był wykonywany w ramach jego działalności oraz że wystąpiły uchybienia w zakresie obowiązków ustawowych, niezależnie od osobistych działań poszczególnych uczestników.

Pismo NUS z dnia 22 stycznia 2025 r. nie stanowiło decyzji administracyjnej. Zły kwalifikacja pisma przez WSA, jako decyzji odmownej odnośnie nadpłaty, spowodowała zasadność skargi kasacyjnej. Rozstrzygnięcie określiło brak możliwości wnioskowania o nadpłatę w trybie stwierdzenia nadpłaty.

Świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje jedynie osobom pełniącym funkcję sołtysa, zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy, wykluczając zastosowanie wykładni rozszerzającej do innych stanowisk o podobnych zadaniach.

Udostępnienie danych osobowych pracownika, dotyczących przynależności związkowej, osobom nieupoważnionym przez pracodawcę, bez spełnienia przesłanek z art. 9 ust. 2 RODO, stanowi naruszenie zakazu przetwarzania danych wrażliwych przewidzianego w art. 9 ust. 1 RODO.

Stwierdzenie nieważności zarządzenia burmistrza w zakresie stawek opłat za parking, jako że w sposób niezgodny z art. 4 u.g.k. ustanowiono opłaty sankcyjne o charakterze represyjnym, co przekraczało kompetencje jednostki samorządu terytorialnego.

W przypadku legalizacji obiektu budowlanego, usytuowanego w bliskiej odległości od gazociągu, konieczne jest uwzględnienie przepisów bezpieczeństwa dotyczących przebiegu gazociągu oraz weryfikacja zgodności z normami technicznymi, co wymaga kompletnych i wystarczających dowodów w postępowaniu administracyjnym.

Posiadacz broni, przeciwko któremu toczy się postępowanie karne w związku z przestępstwami wymienionymi w art. 15 ust. 1 pkt 6 u.b.a., może być prewencyjnie odebrana broń i amunicja, zgodnie z art. 19 ust. 1a u.b.a., mając na uwadze bezpieczeństwo publiczne.

Przetwarzanie danych osobowych przez administratora w celu zabezpieczenia przed potencjalnymi przyszłymi roszczeniami, bez umowy z osobą, której dane dotyczą, nie jest uzasadnionym interesem zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO.