Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i stwierdza bezskuteczność działań Burmistrza, przyznając, że dom wczasów dziecięcych i szkoła są odrębnymi bytami prawnymi, co wpływa na zasady udzielania i wypłaty dotacji oświatowych dla obu jednostek.

NSA oddalił skargę kasacyjną Burmistrza Miasta, potwierdzając prawo szkoły do dotacji jako szkoły niepublicznej, spełniającej wymogi ewidencyjne i organizacyjne, wykluczając dodatkowe przesłanki nieprzewidziane ustawą.

Prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu z mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w przypadku, gdy wnioskowane dokumenty mają nadaną klauzulę "Zastrzeżone" z uwagi na zawartość związaną z bezpieczeństwem narodowym, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Dokumenty wewnętrzne organów administracyjnych, nie wpływające bezpośrednio na zewnętrzną działalność ani formę realizacji zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozstrzygnięcie potwierdza ich wykluczenie z udostępniania obywatelom.

NSA stwierdził, iż decyzje organów administracji odmawiające zwrotu nieruchomości gruntowej były przedwczesne z uwagi na niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i niewyczerpujące zbadanie materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieodpłatne nabycie przez Skarb Państwa mienia po wykreślonej z rejestru spółce było zgodne z art. 9 ust. 2b Przepisów wprowadzających ustawę o KRS. Decyzja starosty o nabyciu mienia miała charakter deklaratoryjny, potwierdzający stan prawny ukształtowany z mocy prawa.

Doręczenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osobie fizycznej jako osobie trzeciej powinno nastąpić na aktualny adres zamieszkania, zgodnie z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od danych rejestrowych podanych w CRP-KEP.

NSA uznał, że w przypadku niezgodności opisów czynów między załącznikami 3 i 4 u.t.d., mogą nastąpić osobne kary, wykluczając jedynie tożsamość czysto normatywną, nie czasowoprzestrzenną.

Określona w art. 285a § 3 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna kumulatywnie wykazywać, że doszło do rażącego naruszenia prawa oraz że w ten kwalifikowany sposób naruszono przepis prawa Unii Europejskiej. Nie jest wystarczające do uwzględnienia takiej skargi przywołanie się na art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1993 r.

Analizowana sprawa wykazała, iż dla prawidłowego ustalenia warunków zabudowy, konieczne jest przeprowadzenie kompletnej analizy urbanistycznej, której brak uniemożliwia organom wydanie wiążącej rozmowy inwestycyjnej.

Zasada, że kumulacja sankcji za naruszenia z różnych załączników do ustawy nie jest wyłączona jedynie na podstawie jednoczesności zdarzenia. Wymagana jest tożsamość znamion czynów opisanych w zał. nr 3 i 4 u.t.d.

Informacja o zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Narodowej, jako dotycząca zadań publicznych tego organu, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany jest do jej udostępnienia; bezczynność nie była jednak rażącym naruszeniem prawa.

Orzeczenie potwierdza obowiązek respektowania ustaleń komisji lekarskich dotyczących związku chorobowego ze służbą, jak i niemożność dowodowego podważania ich przez sądy administracyjne i organy administracji publicznej w postępowaniu związanym z wypłatą uposażenia funkcjonariuszom Policji.

Rada Gminy, uchwalając wieloletni program gospodarowania zasobem mieszkaniowym, musi przestrzegać zakresu delegacji ustawowej określonej w art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zaniechanie prawidłowego uregulowania obowiązkowych elementów programu skutkuje nieważnością uchwały.

Brak opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń przy odwołaniu dyrektora instytucji kultury stanowi istotne naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności zarządzenia organu gminy, z uwagi na obowiązek zasięgania opinii przy powołaniu i odwołaniu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok nakazowy Sądu Rejonowego z powodu braku obligatoryjnego orzeczenia o świadczeniu pieniężnym na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania w celu uzupełnienia braku zgodnie z art. 43a § 2 k.k.

Stowarzyszenie prowadzące działalność gospodarczą może być uznane za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, co uzasadnia obciążenie podwyższoną stawką podatku od nieruchomości, pomimo przeznaczania przychodów na cele statutowe.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że drapaki dla kotów podlegają klasyfikacji taryfowej według materiału przeważającego na powierzchni, tj. dzianiny włosowej, na podstawie ogólnych zasad klasyfikacyjnych Nomenklatury Scalonej, co wyklucza stosowanie Reguły 3(c). Skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy transportowe właściwie oceniły materiał dowodowy i prawidłowo nałożyły karę administracyjną wobec uchybienia obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy oraz braku badań technicznych pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną wniesioną przez Zarząd Powiatu K., uznając ją za bezzasadną, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za prawidłowy.