Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzja rozbiórkowa uniemożliwia wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, nawet w przypadku budynków wybudowanych ponad 20 lat wcześniej, z uwagi na przepis art. 32 ustawy zmieniającej Prawo budowlane.

Zwolnienie z opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie równoważy zwolnieniu z opłaty przekształceniowej. Pomimo naruszeń przepisów materialnych, brak podstaw do uchylenia decyzji, gdyż nie doszło do naruszenia zasad postępowania mogącego znacząco wpłynąć na wynik sprawy.

NSA, uznając zasadność skargi kasacyjnej Dyrektora KIS, uchylił wyrok WSA ze względu na niewłaściwe uzasadnienie oraz niezasadne nieuwzględnienie zarzutów procesowych, a sprawę skierował do ponownego rozpoznania przez WSA.

Nieprzestrzeganie wytycznych prawnych zawartych w wcześniejszych orzeczeniach sądu I instancji prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej organu administracyjnego w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, jeśli organy nie wyjaśnią wszystkich istotnych okoliczności faktycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdzające, że nie dokonano właściwej oceny istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego przy rozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej przetworzonej, co uzasadnia uchylenie wcześniejszych decyzji.

Przedłużenie powierzenia obowiązków służbowych policjantowi po upływie 12 miesięcy należy traktować jako przeniesienie na inne stanowisko, wymagające formy decyzji administracyjnej, co uprawnia do odwołania. Wspomniane działanie nie może odbywać się w ramach art. 37 ustawy o Policji, którego zastosowanie ograniczone jest czasowo do okresu do 12 miesięcy.

Brak bezpośrednich dowodów na wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nie uzasadnia waloryzacji tego odszkodowania, jeśli istnieją dowody pośrednie wskazujące na jego wypłatę; dopuszczalne jest stosowanie domniemania faktycznego.

Wniesienie odwołania przez pełnomocnika bez należytego umocowania sporządza środek odwoławczy formalnie wadliwy i uzasadnia stwierdzenie jego niedopuszczalności. Organy administracyjne nie muszą wzywać do dodatkowego podpisania zmagającej się stronę, gdy to pełnomocnictwo jest niekompletne.

Siedziba Poradni Psychoterapeutycznej, w lokalu pierwotnie mieszkalnym, bez zgodnego z prawem zgłoszenia, stanowi naruszenie art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego, skutkując koniecznością przywrócenia poprzedniego użytkowania.

Nabycie obywatelstwa polskiego poprzez opcję zgodnie z art. 27 Polsko-Niemieckiej Konwencji Górnośląskiej dopuszczalne jest w przypadku wcześniejszego posiadania obywatelstwa niemieckiego, gdy zachowanie wskazuje na poczucie przynależności do polskości.

Decyzja o wykreśleniu wpisu szkoły niepublicznej z rejestru ma charakter deklaratoryjny i opiera się na ustawowych terminach końcowych, określających zakończenie działalności takich szkół.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż wielokrotne naruszenie przepisów drogowych przez cudzoziemca uzasadnia odmowę udzielenia mu pobytu czasowego, powołując się na względy ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, co jest zgodne z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną z uwagi na błędne jej skonstruowanie oraz brak wykazania naruszenia przepisów proceduralnych przez sąd pierwszej instancji.

Prawidłowa wykładnia art. 399 ust. 2 Prawa wodnego uzasadnia odmowę wydania nowego pozwolenia wodnoprawnego, gdy zakład nie wywiązał się z obowiązków dotychczasowych pozwoleń, niezależnie od ich wygaśnięcia.

Brak zgłoszenia zmiany w licencji przewozowej działań taksówkowych w wymaganym terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, mimo twierdzeń o zaprzestaniu użytkowania pojazdu, o ile nie jest to poparte dowodami.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję organów podatkowych, stwierdzając, że faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych i nie uprawniały do odliczenia podatku VAT naliczonego. Działania organów miały rzeczywiste podstawy, a skarżąca nie dochowała należytej staranności w obrocie gospodarczym.

Art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje stosowania zasady kosztu historycznego przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów, a kluczowe jest uwzględnianie bieżącej wartości ekonomicznej składnika majątkowego w momencie uzyskania przychodu.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.

Uznaje się za dopuszczalne przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej w czynnościach służbowych na mocy art. 94 ust. 5 ustawy o Służbie Więziennej w związku z postępowaniem dyscyplinarnym, o ile spełnia wymogi uznania administracyjnego i opiera się na szczególnie uzasadnionym przypadku.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając nieuzasadnione zarzuty wniesione przez skarżącego, oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że dokumentacja i argumenty organu podatkowego były niewystarczające do podważenia wcześniejszych orzeczeń.

Oddalenie skargi kasacyjnej T.C. i M.C. z uwagi na brak naruszenia przez sąd ani organy administracyjne przepisów postępowania oraz prawidłowość decyzji o wstrzymaniu samowolnych robót budowlanych zgodnie z Prawem budowlanym.

Oczywistość i rażące naruszenie prawa stanowią konieczne przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Brak uzyskania pozwolenia wodnoprawnego przed wydaniem decyzji budowlanej, późniejsze jego uzyskanie oraz zgodność zabudowy z planem miejscowym wyłączają rażące naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., stwierdza, iż K.P. nabył obywatelstwo polskie na mocy art. 4 pkt 1 w zw. z art. 5 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego z 1920 r., co czyni skargę kasacyjną J.P. bezzasadną.

Cofnięcie skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pod warunkiem skuteczności i dopuszczalności, prowadzi do umorzenia postępowania oraz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.