Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w sytuacji, gdy jedna z osób z tej samej grupy alimentacyjnej faktycznie sprawuje stałą opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, mimo istnienia innych zobowiązanych osób.

Skarga kasacyjna dotycząca ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia, jeżeli nie zakwestionuje podstawy prawnej decyzji organu podatkowego określonej w art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej.

Podatnikiem podatku od nieruchomości jest właściciel lub posiadacz samoistny, przy czym podatkowy obowiązek posiadacza samoistnego wyprzedza obowiązek właściciela (art. 3 u.p.o.l.). Brak dowodów posiadania samoistnego uzasadnia obowiązek podatkowy właściciela.

Kwalifikacja taryfowa felg stalowych musi być dokonywana w oparciu o ich rzeczywiste konstrukcyjne przeznaczenie, uwzględniając wyjątki przewidziane w rozporządzeniu 2020/353, które nie ograniczają się wyłącznie do konkretnej kategorii pojazdów.

Wezwanie inwestora do uzupełnienia braków formalnych o decyzję o warunkach zabudowy, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o pozwolenie na budowę, jest niezgodne z prawem, gdy wymaga merytorycznej oceny. Bezczynność w rozpatrywaniu wniosku o pozwolenie na budowę potwierdzona.

Postępowania administracyjne dotyczące oceny legalności robót budowlanych, o których mowa w art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego, wszczyna się wyłącznie z urzędu, a odmowa ich wszczęcia na wniosek jest zgodna z prawem.

Domy wczasów dziecięcych mogą otrzymywać dotacje oświatowe przez cały rok, w tym w okresach wakacyjnych lub feryjnych, jeżeli realizują wspieranie i uzupełnianie kształcenia, niezależnie od definicji "wypoczynku" w art. 92a ust. 1 ustawy o systemie oświaty.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zwrot środków UE może być utrzymana, jeśli nie wykaże on terminowego złożenia wniosku o upadłość, zgodnie z art. 299 KSH oraz analogicznymi przepisami OP.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że nałożenie podwyższonej opłaty za nieselektywne zbieranie odpadów jest zasadne, nawet przy jednorazowym naruszeniu zasad segregacji, obciążając odpowiedzialnością zarządcę nieruchomości, niezależnie od wpływu wtedy na wynik sprawy konkretnych osób.

NSA potwierdził, że incydentalne nieselektywne zbieranie odpadów uzasadnia nałożenie podwyższonej opłaty, niezależnie od ustalenia indywidualnej winy poszczególnych podmiotów. Zarządca musi zapewnić prawidłową segregację.

Niedopuszczalność ponownego rozpatrzenia zarzutu, który był już przedmiotem innego postępowania podatkowego lub administracyjnego, w świetle art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a., nie może być przedmiotem merytorycznej kontroli ani stanowić podstawy kasacyjnej.

Decyzje przyznające kategorie naukowe w dyscyplinach akademickich, oparte na algorytmach oceniających oraz metodach parametrycznych zgodnych z ustawą i rozporządzeniem, są wiążące i wykazują poprawność proceduralną, o ile respektują zasady wprowadzania danych do systemu POL-on przez ewaluowany podmiot.

Rozstrzygnięcie NSA potwierdza, że brak podstaw prawnych do wyrównania uposażeń byłych funkcjonariuszy Policji za okres przed 1 marca 2023 r., gdyż obowiązywała kwota bazowa z 2022 r. Brak jest przy tym naruszenia zasady równości konstytucyjnej wobec przyjęcia daty 1 marca 2023 r. jako momentu podwyżki.

Zasada równości wynikająca z Konstytucji RP nie wymaga jednakowego traktowania wszystkich funkcjonariuszy w sytuacji, gdy odmienne ustalenia świadczeń są uzasadnione celem zachęcenia do pozostania na służbie. Prawidłowość wyliczenia uposażeń dla funkcjonariuszy Policji opiera się na zastosowaniu obowiązujących kwot bazowych wynikających z przepisów ustawy budżetowej i okołobudżetowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak jest podstaw prawnych do wyrównania uposażenia funkcjonariusza policji w związku z podwyżką stawek uposażenia zasadniczego wprowadzoną od dnia 1 marca 2023 r., dla świadczeń należnych przed tą datą. Zróżnicowanie w traktowaniu funkcjonariuszy opuszczających służbę przed i po tej dacie uzasadniane jest budżetowo i racjonalnie w kontekście zasady równości.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa, oddala skargę kasacyjną, uznając klasyfikację taryfową towarów wskazaną przez organy celne za prawidłową, w związku z czym dług celny i VAT zostały nałożone zgodnie z właściwymi przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że w sprawach dotyczących zarzutów egzekucji opłat za parkowanie brak przesłanek uzasadniających naruszenie prawa przez organy administracyjne. Skarga kasacyjna w takich przypadkach bez wystarczających dowodów nie jest zasadna.

Podmioty samorządu terytorialnego, w ramach określonych ustawowo, mogą różnicować metody ustalania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, co nie narusza zasady równości, przy jednoczesnym uwzględnieniu celów socjalno-bytowych jako kryteriów interpretacyjnych dla ich stosowania.

W sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę, właściciel działki obciążonej służebnością dojazdu, mający interes prawny, ma status strony postępowania, z uwagi na wpływ inwestycji na obszar oddziaływania nieruchomości, zgodnie z art. 28 ust. 2 P.b.

Wznowienie postępowania nie jest uzasadnione, jeśli strona nie z własnej winy wiedziała o decyzji, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze pełni rolę "osoby trzeciej" w kontekście art. 14 ustawy o KRS. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, oddala ją z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w procesie klasyfikacji taryfowej, co uniemożliwia zasadność zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego.

Odmowa wydania interpretacji indywidualnej w sytuacji uzasadnionego przypuszczenia możliwości stosowania unikania opodatkowania, wynikającego z elementów opisu czynności zgodnie z art. 119a § 1 O.p., nie narusza przepisów postępowania, gdy organ wskazuje konkretne przesłanki opierające jej zasadność.

Sąd rozstrzygnął, iż decyzja podatkowa może zawierać nadruk imienia, nazwiska i stanowiska osoby upoważnionej zamiast podpisu odręcznego, co zgodne jest z art. 210 § 1a Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna została uznana za niezasadną, a wyrok sądu pierwszej instancji podtrzymany.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że właściwa droga dochodzenia roszczeń o wyrównanie uposażenia dla funkcjonariusza Policji jest postępowanie administracyjne. Zastosowanie art. 41 ustawy okołobudżetowej na rok 2023 nie narusza zasad równości i legalności.