Umowy zawierane na podstawie zamówień dotyczących opracowywania dokumentacji i kosztorysów komunikacyjnych, kwalifikowane jako umowy o dzieło, nie podlegają obowiązkowi ubezpieczeniowemu z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Decyzje organów podlegają uchyleniu jako błędne.

NSA uznaje brak naruszenia zakazu reformationis in peius w klasyfikacji nieruchomości jako mieszkalnej, co wyklucza stosowanie ulgi podatkowej dla gruntów rolnych; wymaga od skarżących precyzyjnych podstaw kasacyjnych.

Nabywca roszczeń z dekretu warszawskiego nie posiada interesu prawnego w sprawie o przyznanie użytkowania wieczystego na tej podstawie, zgodnie z wykładnią ograniczającą uprawnienia do dotychczasowego właściciela lub jego spadkobierców.

Skarga kasacyjna, wobec braku spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych, zostaje oddalona. Decyzja organu administracyjnego o ustaleniu zobowiązania pieniężnego za 2018 r. odpowiada wymogom prawa.

Spółka komandytowa, jako płatnik, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, gdyż obliczenie wysokości należnego podatku możliwe jest dopiero po zakończeniu roku podatkowego.

Nieruchomość będąca własnością przedsiębiorcy, która może być potencjalnie wykorzystywana w działalności gospodarczej, jest nieruchomością związaną z tą działalnością, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę na decyzję organu nadzoru budowlanego uznając, że postępowanie dotyczyło właściwie określonej samowoli budowlanej, prowadzone było z urzędu i spełniało przesłanki formalne.

Ekspertyza sporządzona po wydaniu ostatecznej decyzji nie stanowi nowego dowodu umożliwiającego wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wniosek o wznowienie złożony po terminie jest niedopuszczalny, co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania.

Postępowanie rozgraniczeniowe nie uzasadnia automatycznego obciążenia kosztami jego uczestników. Konieczne jest ustalenie rzeczywistego interesu prawnego stron zgodnie z art. 262 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.

Brak dostatecznego uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego uniemożliwia efektywną kontrolę instancyjną, co uzasadnia uchylenie wyroku w celu ponownego rozpoznania sprawy w pełnym zakresie.

Zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej na podstawie art. 155 Kpa wymaga tożsamości stanu prawnego i nie może być środkiem do retroaktywnego stosowania nowych przepisów. Decyzja w trybie nadzwyczajnym opiera się na uznaniu organu i nie może naruszać praw stron trzecich.

Wezwanie do zapłaty skierowane do organu administracyjnego przez byłego funkcjonariusza Policji, nie stanowiące żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, nie uprawnia organu do wszczęcia takiego postępowania i wydania w jego przedmiocie decyzji administracyjnej.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu sprzed tej daty, zgodnie z wyrokiem TK z 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej dotyczy zasad ustalania ekwiwalentu w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., a nie metody obliczania jego wysokości.

Absencja policjanta kauzalnie wpływająca na dezorganizację jednostki i utrudniająca realizację zadań uzasadnia zwolnienie go ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, jako decyzję zgodną z zasadą ważnego interesu służby.

Brak legitymacji skarżącej Z. G. do żądania stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej dotyczącej innego podmiotu uprawnia organ do odmowy wszczęcia postępowania, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej jako nieuzasadnionej.

Brak możliwości podjęcia zatrudnienia w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych musi wynikać z charakteru i zakresu faktycznie sprawowanej opieki. W sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o świadczenie nie jest głównym opiekunem osoby niepełnosprawnej, brak jest przesłanek do jego przyznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok wojewódzkiego sądu, uznając, że brak uzasadnienia dotyczącego podstaw proceduralnych wydania decyzji o ubezpieczeniu zdrowotnym zmarłego nie wpłynął istotnie na decyzję. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania.

Zarządzenie zabezpieczenia podlega doręczeniu pełnomocnikowi podatnika w postępowaniu podatkowym. Naruszenie tej zasady stanowi podstawę do uchylenia decyzji sądu administracyjnego, co skutkowało uchyleniem wyroku WSA w Łodzi i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

W przypadku nieupożądkowania procesu dowodowego przez organ administracji oraz braku pełnych ustaleń co do realizacji celu wywłaszczenia, decyzja administracyjna winna być uchylona z nakazem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, prowadzonego zgodnie z zasadami prawidłowości proceduralnej.

Pismo Prezesa Rady Izby Notarialnej dotyczące odmowy wpisu na listę zastępców notarialnych nie stanowi decyzji administracyjnej, a działania te są czynnościami materialno-technicznymi, niepodlegającymi zaskarżeniu w administracyjnym trybie instancyjnym.

W postępowaniu kasacyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego, odrzucając możliwość jego kontynuacji bez rzetelnej oceny prawdopodobieństwa wejścia w życie planu miejscowego.

Zarządzenie Burmistrza Tłuszcza Nr 0050.34.2025 przekraczało zakres kompetencji organu prowadzącego i naruszało prawa dyrektora placówki oświatowej w zakresie ustalania zatrudnienia. Stwierdzono nieważność zarządzenia z powodu braku normy kompetencyjnej w systemie prawnym.

Brak wykazania wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy uniemożliwia uchylenie decyzji administracyjnej, gdy zgromadzony materiał dowodowy dostatecznie wyjaśnia charakter stosunku prawnego.