Posiadanie co najmniej jednego dodatkowego miejsca zamieszkania na byłym terytorium RP, zgodne z przedwojennymi regulacjami, spełnia przesłankę domicylu z art. 2 pkt 1 ustawy z 2005 r., uzasadniając prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami.
Decyzje związane podlegają uchyleniu lub zmianie na podstawie art. 154 k.p.a., jeśli za takim działaniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, w kontekście zmieniającej się wykładni przepisów prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wywłaszczona nieruchomość nie jest zbędna na cel wywłaszczenia, gdyż cel ten został zrealizowany. Budowa Zakładów C. i towarzyszącej infrastruktury, w tym stref ochronnych, uzasadnia zatem odmowę zwrotu nieruchomości byłym właścicielom.
Użyte w art. 22 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) pojęcie sieci elektroenergetycznej obejmuje także stację ładowania, o której mowa w art. 2 pkt 27 dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 110 ze zm.).
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie uniemożliwia opiekującemu się małżonkowi podjęcia zatrudnienia oraz gdy brak jest związku między rezygnacją z pracy a sprawowaniem tej opieki.
Odmówienie wznowienia postępowania administracyjnego nie narusza przepisów proceduralnych, gdy nowe dowody są tylko formalnymi reprodukcjami istniejących dokumentów, a więc nie spełniają przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dotyczących wznowienia.
Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga wykazania wyczerpania innych możliwości opieki; istotny związek przyczynowy zachodzi, gdy charakter sprawowanej opieki uniemożliwia podjęcie zatrudnienia.
Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia skargi na czynność egzekucyjną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, nie zasługuje na uwzględnienie wobec braku wykazania istotnych naruszeń wpływających na wynik sprawy.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na prawidłowość ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących wysokości opłaty adiacenckiej ustalonej na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, przy braku usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi.
Odwołania na postanowienia odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego muszą wskazywać nowe dowody lub okoliczności nieznane organowi w chwili wydania decyzji, a wnioski o wznowienie muszą być składane terminowo, zgodnie z art. 148 i 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Aktualność operatu szacunkowego nie musi być potwierdzana, o ile brak zmian w stanie nieruchomości; sądy nie powinny ingerować w merytoryczne ustalenia rzeczoznawców, jeśli zachowane są formalne wymogi. Skarga kasacyjna oddalona.
Nieodwołanie się przez Zarząd Województwa Małopolskiego do uzupełnienia braków w dokumentacji aplikacyjnej w zakresie podstawowych danych o miejscach noclegowych stanowi przedwczesną odmowę przyznania pomocy. W sytuacji takiej organ jest zobowiązany do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia braków.
Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Faktury takie nie mogą być podstawą do obniżenia zobowiązań podatkowych, zgodnie z ustawą o VAT i dyrektywą Rady 2006/112/WE.
Decyzja Rektora o skreśleniu studentki z listy studentów została uchylona z uwagi na bezprawne wprowadzenie egzaminu po rozpoczęciu przez skarżącą studiów, co naruszało zasady praworządności i uniemożliwiało wymaganie zaliczenia takiego egzaminu.
Skarga kasacyjna na bezczynność organu w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej nie może być skutecznie oparta na sporze co do oceny faktycznych okoliczności stanu rzeczy przez sąd pierwszej instancji, bez odpowiedniego wskazania błędnej wykładni przepisów prawa materialnego.
NSA postanowił oddalić skargę kasacyjną E.S., podkreślając, że postępowanie przed organami administracyjnymi nie wykazało nieprawidłowości mogących wpłynąć na wynik sprawy w kontekście zwrotu unijnych środków dofinansowania.
W przypadku braku formalnej decyzji administracyjnej pozbawiającej prawa do nieruchomości, nie można dochodzić odszkodowania w trybie administracyjnym. Roszczenia należy realizować drogą cywilnoprawną.
Cel wywłaszczenia nieruchomości na rzecz budowy osiedla mieszkaniowego został zrealizowany. Wobec tego niemożliwy jest jej zwrot na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nawet jeśli przedmiotowa nieruchomość jest obecnie użytkowana w inny sposób, o ile jej obecne wykorzystanie spełnia pierwotny cel wywłaszczenia.
Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie bezpośredniego i ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, co nie zostało wykazane przez skarżącą.
W przypadku kwalifikacji prawnopodatkowej obiektów przemysłowych, istotne jest nie tylko ich funkcjonalne powiązanie, lecz także czy poszczególne elementy stanowią jedno materialne i samodzielne technicznie obiekty, które mogą być opodatkowane jako pojedyncze budowle.
Opinia konserwatora zabytków nie posiada waloru dokumentu urzędowego, lecz stanowi istotny dowód podlegający ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, istotny przy rozstrzyganiu o zwolnieniu podatkowym dla zabytków według u.p.o.l.
Pisma konserwatora zabytków nie stanowią dokumentu urzędowego, lecz są dowodem podlegającym ocenie na tle całokształtu materiału dowodowego; organ podatkowy jest uprawniony do ich weryfikacji i oceny pod kątem spełnienia warunków zwolnienia podatkowego.
Nowe okoliczności faktyczne lub dowody w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej są wystarczające, jeśli były nieznane organowi, niezależnie od ich znajomości przez podatnika, decydując o podstawach wznowienia postępowania.
Wykładnia prawa materialnego w zakresie podatku od nieruchomości w odniesieniu do zintegrowanych instalacji przemysłowych wymaga uwzględnienia zmienionej definicji budowli, nie opierając się jedynie na ich funkcjonalnym związku. Rozstrzygnięcie NSA zobowiązuje WSA do ponownej, szczegółowej analizy dowodów i przepisów oraz oceny wszystkich elementów jako jednego lub kilku odrębnych obiektów budowlanych