Na gruncie art. 215 ust. 2 u.g.n. odszkodowanie za nieruchomość warszawską przysługuje niezależnie od jej zabudowania, przy spełnieniu warunku możności przeznaczenia działki pod zabudowę przed wejściem dekretu. Konieczne jest zbadanie planistycznego przeznaczenia i daty utraty władania.

Komunikat systemowy potwierdzający wywóz towarów nie stanowi przesądzającego dowodu w sytuacji braku wiarygodnych dowodów rzeczywistego opuszczenia towarów poza obszar celny UE; zgłoszenie celne może zostać unieważnione.

Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności w postępowaniu wszczynanym z urzędu, gdy skutecznie odnosi się do wniosku organizacji społecznej zgodnie z art. 31 k.p.a., zwłaszcza gdy zaistnieje żądanie wszczęcia postępowania o nałożenie kary na nadawcę.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie grzywny oraz zobowiązanie do formalnego rozpatrzenia wniosku zgodnie z art. 31 § 2 k.p.a.

Zaniechanie przez Przewodniczącego KRRiT rozpatrzenia wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania sankcyjnego na podstawie art. 53 u.r.t. stanowiło bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, podlegającą kontroli sądowo-administracyjnej.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w rażącej bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania administracyjnego, co skutkuje zobowiązaniem do formalnego załatwienia sprawy oraz wymierzeniem grzywny administracyjnej.

Organ administracji po złożeniu wniosku przez organizację społeczną musi rozstrzygnąć o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia postępowania w formie postanowienia; bezczynność w tym zakresie może być uznana za rażące naruszenie prawa.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dopuścił się rażącej bezczynności, niewłaściwie rozpatrując wniosek fundacji jako organizacji społecznej, co uzasadniało zobowiązanie do działania i nałożenie grzywny.

Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych, dotyczących zwrotu unijnego dofinansowania, nie były zasadne. Sąd podkreślił obowiązek ścisłego przestrzegania konkurencyjności w zamówieniach publicznych.

Skarga kasacyjna W.Z. dotycząca odmowy przyznania płatności na obszary z ograniczeniami naturalnymi została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość dotychczasowych decyzji, argumentując brak wyraźnych dowodów na samodzielne prowadzenie gospodarstwa zgodne z przepisami prawa unijnego i krajowego.

NS uchyla wyrok WSA w Bydgoszczy z uwagi na niecałościowe rozpatrzenie sprawy, ukierunkowując go ponownie do ponownego rozpoznania celem wszechstronnej analizy zarzutów materialnoprawnych i proceduralnych dotyczących wykorzystania środków unijnych.

Program "Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza" stanowi program ustawowy, co wyklucza możliwość kwalifikacji umów z nim związanych jako tajemnicy przedsiębiorstwa na podstawie przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz ograniczenia dostępu do informacji publicznej.

Nagrody wypłacane w ramach konkursu o charakterze zatrudnieniowym mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym, pod warunkiem spełnienia szerokiego rozumienia pojęcia konkursu, obejmującego publicznie dostępne zasady i brak jednoznacznych kryteriów obiektywności wyniku.

W przypadku stwierdzenia, że posiadane przez podatnika paliwo nie spełnia wymaganych parametrów jakościowych, uzasadnione jest jego opodatkowanie stosownie do przepisów o podatku akcyzowym, chyba że podatnik przedłoży przekonujący materiał dowodowy potwierdzający jego zgodność z obowiązującymi normami. Stwierdzenie niezgodności oznacza możliwość nałożenia wyższego podatku, niezależnie od twierdzeń

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego może być uzasadnione wszczęciem postępowania karnego skarbowego przeciwko wystawcom poświadczających nieprawdę faktur VAT, nawet jeśli postępowanie nie dotyczy bezpośrednio podatnika wykorzystującego te faktury.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku naruszenia zasad postępowania administracyjnego dotyczących rozpoznania spraw na posiedzeniu niejawnym oraz bezzasadności zarzutów proceduralnych, w świetle przepisów o postępowaniu związanym z COVID-19.

Zawieszenie i przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego musi być zgodne z zasadami wynikającymi z uchwały NSA, która wymaga zbadania zasadności wszczęcia postępowania karnego skarbowego oraz oceny skuteczności środków egzekucyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o zmianie K.p.a., postępowania wszczęte po upływie 30 lat od doręczenia decyzji i niezakończone przed dniem 16 września 2021 r., ulegają umorzeniu z mocy prawa; przepis ten nie narusza konstytucyjnych zasad bezpieczeństwa prawnego.

Przepisy specustawy ukraińskiej zawieszające bieg terminów administracyjnych odnoszą się do wszystkich cudzoziemców, nie naruszają przepisów konstytucyjnych w zakresie sprawności postępowania oraz są zgodne z celem legislacyjnym na czas nadzwyczajnych okoliczności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość ustaleń Sądu I instancji w zakresie odmowy usunięcia punktów karnych z ewidencji, podkreślając brak podstaw do kwestionowania zastosowanych przepisów prawa.

Nałożenie kary pieniężnej, w oparciu wyłącznie o zamknięty katalog przesłanek ustawy budowlanej, pozostaje niezgodne z prawem, gdy nie uwzględnia wszystkich istotnych okoliczności tj. przepisów k.p.a.

Koszty postępowania rozgraniczeniowego stanowią niepodatkowe należności budżetowe podlegające przepisom Ordynacji podatkowej o przedawnieniu zobowiązań. Odpowiedzialność spadkobierców należy ustalić w oparciu o ostateczne postanowienie wydane wobec spadkodawcy.

Przedsiębiorca nie jest zobowiązany do przekazania dokumentacji pod rygorem kary pieniężnej poza kontekstem inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, jak przewidują przepisy art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego.

NSA stwierdza, że nałożenie kary pieniężnej na "G." Sp. z o.o. za nieprzekazanie dokumentacji bez przeprowadzania inspekcji lub kontroli, zgodnie z art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego, stanowi naruszenie wymogów ustawowych dotyczących kompetencji organów do prowadzenia takiego postępowania.