Oprocentowanie nadpłaty podatku, o którym stanowi art. 78 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), przysługuje także w przypadku, jeżeli nadpłata powstała w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności postanowienia o zaliczeniu wpłat dokonanych przez podatnika, wydawanym na podstawie art. 62 § 4 tej ustawy.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), dalej "o.p.", organ odwoławczy umarzając postępowanie odwoławcze na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 o.p. ma obowiązek odnieść się w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia merytorycznie do zarzutów dotyczących zasadności wydania decyzji o zabezpieczeniu

Kulminacyjnym punktem orzeczenia NSA było uchylenie decyzji oraz wyroku WSA, podkreślając, że nałożenie kary pieniężnej na "M." Sp. z o.o. sp. k. było bezzasadne z powodu niewłaściwego zastosowania przepisów prawa farmaceutycznego dotyczących inspekcji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty skarżących dotyczące naruszeń proceduralnych nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a postępowanie Prezesa NFZ w zakresie konkursu ofert było zgodne z przepisami prawa.

Organ administracyjny zobowiązany jest wydać formalne rozstrzygnięcie w odniesieniu do wniosku organizacji społecznej, nawet w przypadku postępowań wszczynanych z urzędu, a jego zaniechanie stanowi rażącą bezczynność, naruszającą prawo strony do sądu i procedury odwoławczej.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o postępowanie ws. naruszeń nadawcy z art. 18 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym nałożenie grzywny i przyznanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącej Fundacji.

Organ administracji publicznej, zobowiązany do prowadzenia postępowania administracyjnego z urzędu, nie może pozostawiać wniosku bez formalnego rozpatrzenia, a bezczynność w tym zakresie uzasadnia wymierzenie mu sankcji finansowych.

Naruszenie zasady konkurencyjności poprzez ustanowienie niedostosowanych wymogów dla oferentów w procesie zamówień publicznych uzasadnia nakładanie korekty finansowej, jeśli istnieje potencjalne ryzyko szkody budżetu UE. Wymóg posiadania określonego kodu PKD, nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, ogranicza konkurencję.

Ustalenie, że skarżący nie prowadził samodzielnej działalności rolniczej, a jedynie pozorował jej charakter, współpracując z innymi, ilustruje celową koordynację działań w celu uzyskania sztucznych korzyści płatnościowych, co stanowi naruszenie art. 60 rozporządzenia 1306/2013.

Operat szacunkowy stanowi wystarczającą podstawę do ustalenia opłaty adiacenckiej, o ile nie zostanie skutecznie zakwestionowany. Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona bez wskazania konkretnych naruszeń przepisów określających standardy sporządzania operatu.

Oznaczenie produktu spożywczego jako "cukier brązowy", gdy w rzeczywistości jest to mieszanina cukru białego i karmelu, wprowadza konsumentów w błąd i narusza przepisy rozporządzenia 1169/2011 dotyczące rzetelności informacji o produkcie.

Po ustaniu stosunku służby funkcjonariusza Straży Granicznej, jego prawo do niewykorzystanego urlopu przekształca się w świadczenie finansowe, które musi być zgodne z konstytucyjnym standardem rekompensaty, niezależnie od daty wejścia w życie nowych przepisów regulacyjnych.

Umorzenie postępowania administracyjnego z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r., w przypadkach wszczęcia po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, jest zgodne z zasadą pewności prawa i służy stabilności obrotu prawnego.

Postanowienie wymaga uchylenia decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy bazującej wyłącznie na niesprawdzonej informacji organu ruchu drogowego; organy muszą prowadzić pełne postępowanie dowodowe, gdyż niekonstytucyjne przepisy nie mogą być podstawą decyzji administracyjnych.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o wszczęcie postępowania, co stanowiło rażące naruszenie prawa z uwagi na wymóg wydania postanowienia w sprawach, gdzie organizacje społeczne wnoszą o postępowania dotyczące interesu społecznego.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w stanie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w rozpatrzeniu wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania, co skutkuje nałożeniem obowiązku podjęcia decyzji oraz wymierzeniem grzywny i przyznaniem sumy pieniężnej.

Ponadto, w procesie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w świetle art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym, organ zobligowany był do oceny przesłanek prawa do świadczenia z mocą wsteczną od dnia 31 grudnia 2023 r., zgodnie ze stanem prawnym przed tym terminem.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak spełnienia przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji z 1953 roku; rażące naruszenie prawa nie zostało wykazane. Sąd Administracyjny podtrzymał decyzje organów niższych instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach wyznaczonych skargą kasacyjną, stwierdził, że brak interesu prawnego Fundacji uniemożliwia jej kwestionowanie decyzji administracyjnej. Wskazując na wcześniejsze rozstrzygnięcia, sąd uznał podstawy do umorzenia postępowania jako prawidłowe, co skutkowało oddaleniem skarg.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego niezbędne jest spełnienie przesłanek pozytywnych oraz brak przesłanek blokujących, takich jak brak orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności u małżonka osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r.). Skarga kasacyjna oddalona.

Rażące naruszenie warunków koncesji na obrót materiałami wybuchowymi, w tym brak zabezpieczeń mienia oraz zatrudnianie osób skazanych, uzasadnia cofnięcie koncesji w celu eliminacji zagrożeń dla bezpieczeństwa publicznego.

Środek spożywczy zanieczyszczony pestycydem przekraczającym dopuszczalny poziom stanowi bezpośrednie zagrożenie zdrowotne i nie może być dopuszczony do obrotu. Organ inspekcji sanitarnej ma prawo zakazać wprowadzenia takich środków na rynek.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie uprawnia do stosowania żądania przekazania dokumentacji ani nałożenia kary na podstawie art. 127b ust. 1a poza inspekcją lub kontrolą. Utrzymanie w mocy decyzji GIF naruszałoby regulacje prawne.

Przepis art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego ogranicza się do czynności inspekcyjnych i kontrolnych, nie dając podstaw do dokumentacyjnych roszczeń w postępowaniu poza tymi ramami. Nałożenie kary za brak dokumentacji poza kontrolą jest bezpodstawne.