Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania, wobec braku nowych okoliczności w rozumieniu art. 61a §1 k.p.a., co czyniło wniosek R. C. bezzasadnym.
Brak publikacji uchwały Rady Powiatu w wojewódzkim dzienniku urzędowym stanowi istotne naruszenie prawa, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności jako aktu prawa miejscowego, niezdolnego do wywołania skutków prawnych.
Niedopuszczalne jest przetwarzanie danych osobowych w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. f RODO dla zabezpieczenia przed ewentualnymi roszczeniami przyszłymi i niepewnymi. Przetwarzanie musi dotyczyć aktualnych i konkretnych roszczeń, a nie hipotetycznych scenariuszy.
Organ odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie posiadanych danych o szczepieniach ochronnych, nie dopuścił się bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi na pytania zgodnie z posiadanymi informacjami i obowiązującymi przepisami.
Z chwilą wydania decyzji wymiarowej, kończącej postępowanie weryfikacyjne, organ traci uprawnienie do dalszego przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT, nawet po jej uchyleniu przez organ drugiej instancji.
Wobec osoby przekazanej do Polski na podstawie europejskiego nakazu aresztowania nie można orzec wyrokiem łącznym kary obejmującej skazanie nieobjęte decyzją państwa wykonującego ENA, chyba że skazany w sposób jednoznaczny, świadomy i po odpowiednim pouczeniu zrzeknie się korzystania z zasady specjalności. Sam wniosek o wydanie wyroku łącznego nie stanowi takiego zrzeczenia.
Miasto Stołeczne Warszawa nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji o przydzieleniu kwatery tymczasowej funkcjonariuszowi policji, jako że kwestia ta nie dotyczy prawa własności, a jedynie uprawnień policjanta wynikających z ustawy o Policji.
Należy ponownie rozpoznać sprawę odmowy udostępnienia informacji publicznej w aspekcie wyjaśnienia zdolności sądowej strony skarżącej, co może przesądzić o przyszłości skargi na poziomie merytorycznym.
Brak zawarcia umowy kredytowej uniemożliwia dalsze przetwarzanie danych osobowych wynikających z zapytania kredytowego; przesłanki legalności z art. 6 RODO nie obejmują sytuacji, w której cel przetwarzania został zrealizowany, a dalsze przechowywanie danych nie jest uzasadnione.
W ramach postępowania nadzorczego, stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej możliwe jest tylko przy oczywistym i rażącym naruszeniu prawa, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie dotyczącej podwyższenia dodatku funkcyjnego dla funkcjonariusza Policji.
Odmawiając zastosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., organy naruszyły konstytucyjne zasady ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop; wymaga się zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. i wprowadzenia nowego współczynnika, zapewniając jego zgodność z Konstytucją RP.
Żądanie udostępnienia informacji publicznej, nawet jeśli może służyć prywatnym celom wnioskodawcy, nie wyłącza jego prawa do takiej informacji, o ile dane te ogólnie dotyczą spraw publicznych.
W sytuacji, gdy podatnik nie wskaże konkretnego zobowiązania podatkowego, organ podatkowy jest uprawniony do zaliczenia wpłaty na poczet zaległości o najwcześniejszym terminie płatności zgodnie z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej. Preferencja organu dotyczy więc całej kategorii zaległości podatkowych przy braku szczegółowego wskazania przez podatnika.
Decyzja organu administracyjnego w sprawie odmowy umorzenia należności narusza zasady uznania administracyjnego poprzez nieuzasadnione preferowanie interesu publicznego nad indywidualnym, co uzasadnia uchylenie decyzji ze względu na jej nielegalność.
Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.
Zmiana przez sąd odwoławczy kwalifikacji czynu z zabójstwa popełnionego z zamiarem ewentualnym na przestępstwo z art. 156 § 3 k.k. wymaga wszechstronnej, logicznej i kompletnej oceny całokształtu materiału dowodowego oraz wykazania wadliwości ustaleń sądu pierwszej instancji. Samo odmienne przyjęcie zamiaru sprawcy, bez przekonującego uzasadnienia przyczyn tej zmiany, narusza standard kontroli odwoławczej
Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 znajduje zastosowanie do postępowań celnych, nakładając na organ obowiązek zawiadomienia o uchybieniu terminowi oraz stosując zasadę "substance over form", zwolnienie z VAT nie może być odmówione z powodu uchybienia formalnego, jeśli spełnione są materialne przesłanki.
Przy prawidłowej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, że skarżąca P. Sp. z o.o. świadomie korzystała z fikcyjnych faktur VAT, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego. Decyzja organów podatkowych utrzymano w mocy z uwagi na brak rzeczywistości gospodarczej wykazywanych transakcji.
Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.
Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.
Uchwała organu powiatu dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych, nieogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest nieważna w całości z uwagi na istotne naruszenie prawa ogłoszeniowego dla aktów prawa miejscowego.
Prawomocne orzeczenie kary wydalenia ze służby powoduje wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa, czyniąc administracyjne postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie bezprzedmiotowym (art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Więziennej).
Odliczenie podatku naliczonego VAT wymaga ustalenia rzeczywistego wykonania usługi objętej fakturą przez jej wystawcę; nie spełnia tego warunku faktura wystawiona przez podmiot fikcyjny.
Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie unijnych środków ograniczających, w postaci wywozu towarów objętych zakazem, jest zgodne z prawem, a jej wysokość musi być ustalona w oparciu o zasadę proporcjonalności, skuteczności oraz prewencji zgodnie z regulacjami unijnymi.